Η SUZUKI επιλέγει την Ελλάδα για την παγκόσμια παρουσίαση του V-Strom 1050 2023!

Οι φωτογραφίες του ανανεωμένου 1050DE στον Κορινθιακό Κόλπο
παρουσίαση SUZUKI V-Strom1050 στην Ελλάδα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/12/2022

Δεν συμβαίνει συχνά, αλλά δεν είναι και η πρώτη φορά, που η Ελλάδα επιλέγεται ως τόπος διεξαγωγής μίας παγκόσμιας παρουσίασης νέου μοντέλου. Τα σκήπτρα κρατά η Ισπανία με την Πορτογαλία και την Ιταλία να ακολουθούν.

Ο καιρός και το τοπίο είναι τα δύο βασικά κριτήρια επιλογής, με τις ξενοδοχειακές μονάδες και τις αεροπορικές συνδέσεις να ακολουθούν. Η Ελλάδα τα διαθέτει όλα αυτά και με το παραπάνω, εκείνο όμως που αποτρέπει τις εταιρείες να έρθουν εδώ σε εμάς για την παγκόσμια παρουσίαση ενός μοντέλου ξοδεύοντας ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό και παράγοντας υλικό που διαφημίζει την χώρα μας, είναι η ποιότητα και η πρόσφυση στους δρόμους, όπως και το γεγονός πως τα σκουπίδια στην άκρη των δρόμων δεν αποτελούν το καλύτερο φόντο για οποιοδήποτε νέο μοντέλο.

Δυστυχώς πάσχουμε ως χώρα και στα δύο, κι αν για το πρώτο φταίει η ανεπάρκεια της Πολιτείας και της εκάστοτε τοπικής αυτοδιοίκησης, για το δεύτερο φταίμε εμείς οι υπόλοιποι, νέοι και «παλιοί» εξίσου. Κι αν κάνεις σε κάποιον παρατήρηση σχετικά, θα ακούσεις ένα σωρό βλακείες, από το «πληρώνω δημοτικά τέλη, δικαίωμά μου να πετάω τα σκουπίδια όπου θέλω», «ότι θέλω θα κάνω», «όλοι αυτό κάνουν», «εδώ εμείς έτσι κάνουμε», ένα σωρό ασυναρτησίες εκτός του «έχεις δίκιο, συγνώμη». Τα σκουπίδια ήταν το βασικό θέμα συζήτησης κατά την παγκόσμια παρουσίαση που διοργάνωσε πριν χρόνια η Honda για το NC750 με τα στελέχη της -που είναι ακόμη στην ίδια θέση- να μου λένε: «Πες μας μία στροφή που δεν έχει σκουπίδια στο φόντο». Σε κάθε περίπτωση χώρος πάντα μπορεί να βρεθεί, αυτό λέμε εμείς ως ΜΟΤΟ σε όλα τα στελέχη των εταιρειών που είναι στην θέση να αποφασίσουν ή να προτείνουν, όταν ερωτόμαστε σχετικά.

Η Ελλάδα έχει πολλά να προσφέρει και θα αποτελεί πάντα μία πρώτης τάξεως επιλογή για τέτοιες εκδηλώσεις, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις Adventure και τις χωμάτινες μοτοσυκλέτες, ενώ πολλές φορές έχουμε προτείνει και την πίστα των Σερρών που κάλλιστα θα μπορούσε να φιλοξενήσει ακόμη και παρουσίαση superbike.

Φαίνεται πως η Suzuki θέλει να κάνει την διαφορά με το ανανεωμένο V-Strom 1050 και την νέα έκδοση DE με τον ‘21 εμπρός τροχό προσκαλώντας δημοσιογράφους από όλο τον κόσμο να οδηγήσουν σε δύο μήνες από τώρα τα νέα μοντέλα στην χώρα μας.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες που έχουμε από το εξωτερικό, ως τόπος διεξαγωγής έχει επιλεγεί η Πελοπόννησος και η ευρύτερη περιοχή της Κορίνθου.

Πολύ πιο πρόσφατα από την Honda και το NC750 προ δεκαετίας, η KTM είχε επιλέξει την Ναύπακτο για την παγκόσμια παρουσίαση του KTM 890 Adventure το 2020, περνώντας και απέναντι με διαδρομές πάνω από την Πάτρα.

Το 2019 η Continental πραγματοποίησε την παγκόσμια παρουσίαση του ContiTrail Attack3 στην Κρήτη, που ειδικά για ελαστικά δεν μας επιλέγουν συχνά οι εταιρείες, για ευνόητους λόγους.

Η Suzuki έχει σίγουρα «σκανάρει» τις πολλές διαδρομές που προσφέρει ο τόπος εκεί και είναι βέβαιο πως θα κάνουν την καλύτερη επιλογή για χώμα και άσφαλτο, που απαιτεί το νέο V-Strom 1050 και βέβαια η έκδοση DE.

Από τα «πολύ παλιά» να θυμηθούμε και την πρώτη παρουσίαση στην Ευρώπη του Yamaha Serow που είχε γίνει στην Ελλάδα. Στα ευτράπελα που έχουν συμβεί στο παρελθόν να θυμηθούμε την πρώτη φορά που η Honda ήθελε να κάνει παγκόσμια παρουσίαση στα μέρη μας και συγκεκριμένα στην Κρήτη, και μόλις έφτασαν τα φορτηγά με τα σκούτερ στο λιμάνι του Πειραιά ενημερώθηκαν πως δεν μπορούν να ταξιδέψουν εξαιτίας απεργίας. Φυσικά ούτε για τους ξένους οι απεργίες είναι περίεργες, αλλά δεν μπορούν να καταλάβουν πως μπορεί να παραλύσουν τα πάντα ή να κλείνουν οι δρόμοι. Με μία μεγάλη προσπάθεια τότε και από την ελληνική πλευρά, η παρουσίαση προχώρησε και έγινε τελικά στην Αττική αλλάζοντας εισιτήρια σε περίπου διακόσια άτομα που είχαν προσκληθεί. Χρόνια αργότερα έκαναν και την παρουσίαση του Integra και της σειράς NC που αναφέραμε πιο πάνω, ξανά στο ίδιο μέρος, χωρίς να έχουν "αποκληρώσει" την Ελλάδα, αλλά χωρίς να θέλουν να μπλέξουν με καράβια ξανά.

Στον τομέα του αυτοκινήτου οι παρουσιάσεις που έχουν γίνει στην χώρα μας είναι πολύ περισσότερες και πολύ πιο διάσπαρτες σε τοποθεσίες, γίνονται όμως και τελείως διαφορετικά. Δεν οδηγούνται τα αυτοκίνητα στον ίδιο αριθμό χιλιομέτρων με τις μοτοσυκλέτες, μερικές φορές οδηγούνται ελάχιστα, ούτε και κάθε ένας θέλει να λαμβάνει εξατομικευμένες φωτογραφίες και video, όπως γίνεται στον χώρο της μοτοσυκλέτας. Ακόμη και στην πίστα των Μεγάρων έχει γίνει παρουσίαση μοντέλου αυτοκινήτου.

Ελπίζουμε να μην απασχολήσει τίποτα από όλα αυτά την Suzuki και να έχουν μία εξαιρετική εμπειρία στην χώρα μας όλοι όσοι έρθουν και φυσικά οι άνθρωποι της διοργάνωσης που θα περάσουν τουλάχιστον τρεις εβδομάδες εδώ, υποδεχόμενοι τα διαφορετικά γκρουπ δημοσιογράφων που θα ανανεώνονται κάθε τρεις περίπου ημέρες.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.