Ιαπωνικές μοτοσυκλέτες: Αναληθή στοιχεία ρύπων και κατανάλωσης

Σκάνδαλο… ιαπωνικής κουλτούρας!
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

10/8/2018

Τις τελευταίες ημέρες οι μετοχές πέντε ιαπωνικών εταιρειών εμφανίζουν έντονη πτώση στα χρηματιστήρια της Ασίας και ανάμεσά τους είναι και η μετοχή της Yamaha. Αιτία είναι η αποκάλυψη ότι τα στοιχεία εκπομπής ρύπων σε ορισμένα αυτοκίνητα και δίκυκλα που κατασκευάζουν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Πριν όμως ταυτίσετε αυτό το σκάνδαλο με εκείνο της Volkswagen πριν μερικά χρόνια, καλό είναι γνωρίζετε τα στοιχεία της υπόθεσης και τί ακριβώς αφορά.

Πρώτα απ’ όλα να πούμε ότι η υπόθεση αυτή απασχολεί τις αρμόδιες υπηρεσίες της Ιαπωνικής Κυβέρνησης από το 2016, όταν βρήκαν ότι κάποια αυτοκίνητα της Mitsubishi ανακοινώνουν εκπομπές ρύπων (που είναι αλληλένδετες με τα στοιχεία κατανάλωσης) τα οποία απέχουν από τα στάνταρ που έχουν συμφωνήσει οι Ιάπωνες κατασκευαστές ότι θα τηρούν. Αυτή την πρόταση ξαναδιαβάστε την διότι είναι το κλειδί της υπόθεσης. Στην ιαπωνική κουλτούρα οι προφορικές ή γραπτές συμφωνίες μεταξύ κυβέρνησης και οποιουδήποτε μέλους της ιαπωνικής κοινωνίας (εταιρείες ή μεμονωμένα άτομα) αποτελούν Όρκους Τιμής και μετά την συμφωνία τηρούνται από τις δύο πλευρές σαν να πρόκειται για Επίσημο Νόμο του κράτους.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση η Κυβέρνηση της Ιαπωνίας είχε συμφωνήσει με τους κατασκευαστές ότι θα τηρούν όλοι μια συγκεκριμένη διαδικασία δοκιμής των εκπομπών ρύπων/κατανάλωσης και θα ανακοινώνουν τα αποτελέσματα. Δηλαδή στην Ιαπωνία η Ανεξάρτητη Αρχή που ελέγχει αν τα οχήματα που παράγουν τα εργοστάσια τηρούν τις προδιαγραφές, ΔΙΑΦΕΡΕΙ ως προς τις αρμοδιότητες και την νομική ισχύ σε σχέση με εκείνες που έχουμε εμείς στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και γενικά στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Στην Ιαπωνία πιστεύουν ότι αφού έδωσαν τα χέρια, η συμφωνία τηρείται απόλυτα! Με άλλα λόγια, αν ένα εργοστάσιο “κλέβει” ή δεν ακολουθεί σωστά τα πρότυπα της διαδικασίας που έχει συμφωνηθεί, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ.

Πρόκειται για ΗΘΙΚΟ παράπτωμα και όχι για ΝΟΜΙΚΟ παράπτωμα. Δηλαδή στην Ιαπωνία ισχύει το Ό,τι είναι ηθικό είναι και νόμιμο και όχι το αντίθετο.

Συγκεκριμένα για την Yamaha, οι έρευνες των ιαπωνικών αρχών βρήκαν ότι το 2% επί του συνόλου των δικύκλων που πουλάει στην Ιαπωνική αγορά δηλώνουν στοιχεία εκπομπής ρύπων και κατανάλωσης που δεν ανταποκρίνονται στους όρους της συμφωνίας.

Από την μεριά της η Yamaha εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση, λέγοντας ουσιαστικά συγνώμη προς τους πελάτες, συνεργάτες και μετόχους της:   “Yamaha Motor sincerely apologizes to all customers, partners and other stakeholders who may have concerns or have been inconvenienced as a result of these occurrences,”.

Προς το παρόν δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η Yamaha έχει δίκυκλα που να έχουν παραβεί της αντίστοιχες Ευρωπαϊκές Προδιαγραφές Euro 4, οπότε δεν υπάρχει θέμα νομικών κυρώσεων ή το ενδεχόμενο ανάκλησης οποιουδήποτε μοντέλου της.

Η υπόθεση μέχρι τώρα αφορά ΜΟΝΟ την ιαπωνική αγορά και κυρίως την ιαπωνική επιχειρηματική κουλτούρα που μέχρι σήμερα βασιζόταν απόλυτα σε Συμφωνίες Τιμής μεταξύ κυβέρνησης και εταιρειών. Όμως μαζί με το προηγούμενο σκάνδαλο της εταιρείας Kobe Steel (διαβάστε το σχετικό μας άρθρο εδώ) πληγώνουν τον ιαπωνικό λαό.

30.000 πινακίδες κυκλοφορίας πέφτουν στην αγορά σήμερα – Όποιος προλάβει

Νέα προσωρινή διέξοδος στο πρόβλημα, δεν λύθηκε τίποτε όμως και οι ελλείψεις θα επιστρέψουν
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

8/4/2026

Την Τετάρτη 8 Απριλίου θα διοχετευτούν στην ελληνική αγορά 30.000 πινακίδες κυκλοφορίας για νέες μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα, ξεμπλοκάροντας μιαν αγορά που εδώ και μερικούς μήνες είχε παγώσει περιμένοντας πότε θα ήταν ξανά διαθέσιμες πινακίδες.

Έχουμε αναφερθεί αναλυτικά στο πρόβλημα και στο παρελθόν, το οποίο επιγραμματικά έχει ως εξής: πόλεμος μεταξύ δύο κατασκευαστών πινακίδων οδήγησε σε ακύρωση του σχετικού διαγωνισμού μετά από προσφυγή του χαμένου. Η κυβέρνηση επιχείρησε να λύσει το πρόβλημα με απευθείας ανάθεση, κάτι που ωστόσο μπορεί να γίνει για μικρό αριθμό πινακίδων και δεν μπορεί να επαναληφθεί πολλές φορές, καθώς η Ε.Ε. έχει θέσει ως όρο να μη γίνεται απευθείας ανάθεση πάνω από πέντε φορές στην ίδια επιχείρηση καθώς αυτό θα κατέλυε ουσιαστικά το νόημα του διαγωνισμού.

Για να μπορέσει αυτή τη φορά το κράτος να προχωρήσει στην κατασκευή πινακίδων χρειάστηκε να βρει ένα νέο τέχνασμα για απευθείας ανάθεση, εξασφαλίζοντας έτσι αυτές τις 30.000 πινακίδες που θα διατεθούν από σήμερα (8/4) στην ελληνική αγορά, ωστόσο είναι προφανές πως το επόμενο αδιέξοδο περιμένει στη γωνία.

Τέτοιου είδους παρακάμψεις της προβλεπόμενης διαδικασίας προφανώς και δεν μπορούν να θεωρηθούν πανάκεια, ούτε να υποκαταστήσουν το νόημα ενός δημόσιου διαγωνισμού, έτσι αργά ή γρήγορα κινδυνεύουμε να βρεθούμε ξανά υπόλογοι κατά το κοινοτικό δίκαιο και η αγορά να ξαναστερέψει από πινακίδες κυκλοφορίας.

Μια οριστική λύση για το πρόβλημα μας προσφέρει το παράδειγμα άλλων κρατών, στα οποία η προμήθεια των πινακίδων δεν γίνεται μέσω του υπουργείου, αλλά μέσω συμβεβλημένων εμπόρων που έχουν πιστοποιηθεί και εξουσιοδοτηθεί να τις κατασκευάζουν στις επίσημες προδιαγραφές.

Ο πελάτης του οχήματος μπορεί τότε να πάρει τον αριθμό κυκλοφορίας του από το αρμόδιο υπουργείο και να απευθυνθεί ο ίδιος στην επιχείρηση που θα του την φτιάξει, πληρώνοντάς τη επιτόπου και ούτε γάτα ούτε ζημιά. Ούτε διαγωνισμοί με καταγγελίες και προσφυγές, ούτε καθυστερήσεις, ούτε ελλείψεις στην αγορά. Τι πιο απλό και ευθύ;