"Ημέρες Μοτοσυκλέτας 2019": Μοτοσυκλετιστική γιορτή

Το μοναδικό show μοτοσυκλέτας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/6/2019

Η φετινή χρονιά ήταν "στείρα" σε ό,τι αφορά την δυνατότητα του κοινού να δει από κοντά τα νέα μοντέλα των εταιρειών. Μοναδικές, φωτεινές, εξαιρέσεις το "MOTO Test Ride Event" -εκεί που όχι μόνο μπορούσαν να δουν οι συμμετέχοντες τις μοτοσυκλέτες, αλλά και να τις οδηγήσουν- το Scooter Festival & Electric Bike Show και οι "Ημέρες Μοτοσυκλέτας 2019". Οι δύο τελευταίες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν με διαφορά λίγων ημερών μεταξύ τους στο παλιό αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι, με τις "Ημέρες Μοτοσυκλέτας 2019" να απευθύνονται σε ένα αμιγώς μοτοσυκλετιστικό κοινό. Φέτος, ήταν η τρίτη χρονιά που η Demand Events I.K.E. διοργάνωσε στον ίδιο χώρο την εκδήλωση, αλλάζοντας το concept των προηγούμενων δύο ετών. Πιο συγκεκριμένα, αν και φέτος δεν έλειπαν οι προσεγμένες κλασσικές μοτοσυκλέτες και οι πραγματικά εντυπωσιακές custom κατασκευές, κυρίαρχο ρόλο είχαν τα νέα μοντέλα των εταιρειών που συμμετείχαν στην εκδήλωση. Και λέμε εκδήλωση και όχι Έκθεση, γιατί ο χαρακτήρας του event ήταν τέτοιος που ένιωθες ότι συμμετείχες σε μια μοτοσυκλετιστική γιορτή, παρά σε ένα πιο αυστηρό εκθεσιακό περιβάλλον.


Ο χώρος άλλωστε ευνοεί για κάτι τέτοιο, καθώς φέτος έγιναν και κάποιες βελτιώσεις, όπως το βιομηχανικό πάτωμα, οι καινούργιες τουαλέτες και η στεγανοποίηση του στεγάστρου, με το στήσιμο των περιπτέρων να ευνοεί μια πιο ελεύθερη ροή του κόσμου. Στα μείον όμως –όπως και στο Scooter Festival που προηγήθηκε- ήταν η αφόρητη ζέστη μέσα στο χώρο που είχε μετατραπεί σε ένα τεράστιο… θερμοκήπιο, χωρίς καμία πρόβλεψη κλιματισμού. Προφανώς η επιλογή των ημερομηνιών θα πρέπει να γίνει πιο προσεκτικά στο μέλλον ή θα πρέπει να υπάρξει ο κατάλληλος εξοπλισμός, καθώς η δυσφορία των επισκεπτών ήταν έκδηλη και μείωνε σημαντικά τον χρόνο παραμονής.


Από την άλλη, στα συν της διοργάνωσης ήταν το φθηνό εισιτήριο (5 ευρώ) και η δυνατότητα για μεγάλη έκπτωση σε περίπτωση αγοράς εισιτηρίων και για τα δύο event, ενώ άκρως θετική ήταν η απόφαση για δωρεάν είσοδο σε νέους κάτω των 20 ετών. Μια σημαντική κίνηση σε μια αγορά που γερνάει επικίνδυνα και η εισροή "νέου αίματος" γίνεται με το σταγονόμετρο, η οποία μάλιστα απέδωσε καθώς ήταν πολύ μεγάλος ο αριθμός των νέων παιδιών που επισκέφθηκαν την εκδήλωση. Ιδιαίτερα αισθητή όμως ήταν και η αύξηση της προσέλευσης του γυναικείου κοινού, που το τελευταίο διάστημα δείχνει πιο δραστήριο και καταλαμβάνει μεγαλύτερο ποσοστό, σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.


Οι εταιρείες που υποστήριξαν την διοργάνωση παρουσιάζοντας τα νέα μοντέλα τους ήταν οι ΚΤΜ, Husqvarna, Bajaj, Aprilia, Moto Guzzi, Triumph, Ducati, Harley Davidson Athena, Royal Enfield, MV Agusta, Orcal, Indian, Fantic Cabalero και Yamaha (στης οποίας το περίπτερο κατείχαν περίοπτη θέση και ιστορικά μοντέλα της φίρμας, όπως το πρώτο Tenere του '86, το FZR100, το TDR 250, το ΧΤ500 και πολλά άλλα), ενώ οι Honda και Kawasaki συμμετείχαν μέσω dealer (Πέτσας και Παλτεζανάκης αντίστοιχα) των αντιπροσωπειών.

Ξεχωριστή νότα φυσικά ήταν η DNA DCR-018 στο κέντρο του χώρου, έχοντας μόλις επιστρέψει από την ευρωπαϊκή περιοδεία της, ενώ η DCR-017 ποζάριζε για το κοινό στο περίπτερο του ΜΟΤΟ, εκεί που οι επισκέπτες μπορούσαν να προμηθευτούν δωρεάν την ειδική έκδοση "New Models Special 2019" που παρουσίαζε όλα τα νέα μοντέλα της χρονιάς. Την Παρασκευή το βράδυ, προστέθηκε στην παρέα του ΜΟΤΟ και το ΚΤΜ 790 Adventure απευθείας από το Σαράγιεβο αφού προηγουμένως είχε κάνει non-stop το ταξίδια από Αθήνα για εκεί και πίσω, ενώ πριν επιστρέψει έκανε κι έναν αγώνα rally στην Βοσνία. Για όλα αυτά όμως μπορείτε να διαβάσετε στο τεύχος του ΜΟΤΟ που θα κυκλοφορήσει στα περίπτερα την Παρασκευή 28 Ιουνίου.

Δυναμική παρουσία είχαν οι Λέσχες κλασσικών μοτοσυκλετών, με τις άριστες συντηρημένες κλασικές μοτοσυκλέτες που αποτελούν ένα ζωντανό κομμάτι της Ιστορίας, αλλά και πολλοί επαγγελματίες και επιχειρήσεις του χώρου που έδωσαν ένα πολύχρωμο και εμπορικά ενδιαφέρον στίγμα στην εκδήλωση, όπως για παράδειγμα oi πρωτοποριακές υπηρεσίες της MotoCert με ένα από τα φορτηγα της εταιρείας που εκτελούν ελέγχους σε πλαίσια, να βρίσκεται σε κοινή θέα και προσβάσιμο για το κοινό.

Ακολουθεί πλούσιο photo gallery με φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.