"Ημέρες Μοτοσυκλέτας 2019": Μοτοσυκλετιστική γιορτή

Το μοναδικό show μοτοσυκλέτας
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/6/2019

Η φετινή χρονιά ήταν "στείρα" σε ό,τι αφορά την δυνατότητα του κοινού να δει από κοντά τα νέα μοντέλα των εταιρειών. Μοναδικές, φωτεινές, εξαιρέσεις το "MOTO Test Ride Event" -εκεί που όχι μόνο μπορούσαν να δουν οι συμμετέχοντες τις μοτοσυκλέτες, αλλά και να τις οδηγήσουν- το Scooter Festival & Electric Bike Show και οι "Ημέρες Μοτοσυκλέτας 2019". Οι δύο τελευταίες εκδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν με διαφορά λίγων ημερών μεταξύ τους στο παλιό αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι, με τις "Ημέρες Μοτοσυκλέτας 2019" να απευθύνονται σε ένα αμιγώς μοτοσυκλετιστικό κοινό. Φέτος, ήταν η τρίτη χρονιά που η Demand Events I.K.E. διοργάνωσε στον ίδιο χώρο την εκδήλωση, αλλάζοντας το concept των προηγούμενων δύο ετών. Πιο συγκεκριμένα, αν και φέτος δεν έλειπαν οι προσεγμένες κλασσικές μοτοσυκλέτες και οι πραγματικά εντυπωσιακές custom κατασκευές, κυρίαρχο ρόλο είχαν τα νέα μοντέλα των εταιρειών που συμμετείχαν στην εκδήλωση. Και λέμε εκδήλωση και όχι Έκθεση, γιατί ο χαρακτήρας του event ήταν τέτοιος που ένιωθες ότι συμμετείχες σε μια μοτοσυκλετιστική γιορτή, παρά σε ένα πιο αυστηρό εκθεσιακό περιβάλλον.


Ο χώρος άλλωστε ευνοεί για κάτι τέτοιο, καθώς φέτος έγιναν και κάποιες βελτιώσεις, όπως το βιομηχανικό πάτωμα, οι καινούργιες τουαλέτες και η στεγανοποίηση του στεγάστρου, με το στήσιμο των περιπτέρων να ευνοεί μια πιο ελεύθερη ροή του κόσμου. Στα μείον όμως –όπως και στο Scooter Festival που προηγήθηκε- ήταν η αφόρητη ζέστη μέσα στο χώρο που είχε μετατραπεί σε ένα τεράστιο… θερμοκήπιο, χωρίς καμία πρόβλεψη κλιματισμού. Προφανώς η επιλογή των ημερομηνιών θα πρέπει να γίνει πιο προσεκτικά στο μέλλον ή θα πρέπει να υπάρξει ο κατάλληλος εξοπλισμός, καθώς η δυσφορία των επισκεπτών ήταν έκδηλη και μείωνε σημαντικά τον χρόνο παραμονής.


Από την άλλη, στα συν της διοργάνωσης ήταν το φθηνό εισιτήριο (5 ευρώ) και η δυνατότητα για μεγάλη έκπτωση σε περίπτωση αγοράς εισιτηρίων και για τα δύο event, ενώ άκρως θετική ήταν η απόφαση για δωρεάν είσοδο σε νέους κάτω των 20 ετών. Μια σημαντική κίνηση σε μια αγορά που γερνάει επικίνδυνα και η εισροή "νέου αίματος" γίνεται με το σταγονόμετρο, η οποία μάλιστα απέδωσε καθώς ήταν πολύ μεγάλος ο αριθμός των νέων παιδιών που επισκέφθηκαν την εκδήλωση. Ιδιαίτερα αισθητή όμως ήταν και η αύξηση της προσέλευσης του γυναικείου κοινού, που το τελευταίο διάστημα δείχνει πιο δραστήριο και καταλαμβάνει μεγαλύτερο ποσοστό, σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.


Οι εταιρείες που υποστήριξαν την διοργάνωση παρουσιάζοντας τα νέα μοντέλα τους ήταν οι ΚΤΜ, Husqvarna, Bajaj, Aprilia, Moto Guzzi, Triumph, Ducati, Harley Davidson Athena, Royal Enfield, MV Agusta, Orcal, Indian, Fantic Cabalero και Yamaha (στης οποίας το περίπτερο κατείχαν περίοπτη θέση και ιστορικά μοντέλα της φίρμας, όπως το πρώτο Tenere του '86, το FZR100, το TDR 250, το ΧΤ500 και πολλά άλλα), ενώ οι Honda και Kawasaki συμμετείχαν μέσω dealer (Πέτσας και Παλτεζανάκης αντίστοιχα) των αντιπροσωπειών.

Ξεχωριστή νότα φυσικά ήταν η DNA DCR-018 στο κέντρο του χώρου, έχοντας μόλις επιστρέψει από την ευρωπαϊκή περιοδεία της, ενώ η DCR-017 ποζάριζε για το κοινό στο περίπτερο του ΜΟΤΟ, εκεί που οι επισκέπτες μπορούσαν να προμηθευτούν δωρεάν την ειδική έκδοση "New Models Special 2019" που παρουσίαζε όλα τα νέα μοντέλα της χρονιάς. Την Παρασκευή το βράδυ, προστέθηκε στην παρέα του ΜΟΤΟ και το ΚΤΜ 790 Adventure απευθείας από το Σαράγιεβο αφού προηγουμένως είχε κάνει non-stop το ταξίδια από Αθήνα για εκεί και πίσω, ενώ πριν επιστρέψει έκανε κι έναν αγώνα rally στην Βοσνία. Για όλα αυτά όμως μπορείτε να διαβάσετε στο τεύχος του ΜΟΤΟ που θα κυκλοφορήσει στα περίπτερα την Παρασκευή 28 Ιουνίου.

Δυναμική παρουσία είχαν οι Λέσχες κλασσικών μοτοσυκλετών, με τις άριστες συντηρημένες κλασικές μοτοσυκλέτες που αποτελούν ένα ζωντανό κομμάτι της Ιστορίας, αλλά και πολλοί επαγγελματίες και επιχειρήσεις του χώρου που έδωσαν ένα πολύχρωμο και εμπορικά ενδιαφέρον στίγμα στην εκδήλωση, όπως για παράδειγμα oi πρωτοποριακές υπηρεσίες της MotoCert με ένα από τα φορτηγα της εταιρείας που εκτελούν ελέγχους σε πλαίσια, να βρίσκεται σε κοινή θέα και προσβάσιμο για το κοινό.

Ακολουθεί πλούσιο photo gallery με φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες