Ιταλοί κατασκευάζουν πίστα στην Τενερίφη - δείχνουν το δρόμο μιας τέτοιας επένδυσης

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/9/2016

Εδώ και τέσσερα χρόνια, ακούμε για κατασκευή πίστας με προδιαγραφές F1 στα Κανάρια Νησιά, τα οποία ανήκουν στην Ισπανία με καθεστώς αυτονομίας και βρίσκονται εκατό χιλιόμετρα από τις νότιες ακτές του Μαρόκο. Έπειτα από τα εγκαίνια του εργοταξίου στο τέλους Αυγούστου, πλέον η κατασκευή έχει ξεκινήσει αμετάκλητα, με ορίζοντα ολοκλήρωσης τους επόμενους 22 μήνες.

Με κλίμα ξερό και υποτροπικό, τα Κανάρια Νησιά χαρακτηρίζονται από σταθερές μεσαίες θερμοκρασίες σε όλη την διάρκεια του χρόνου με μόλις 15 μέρες βροχόπτωσης κατά μέσο όρο. Με βασική πηγή εσόδων τον τουρισμό και τις δραστηριότητες αναψυχής, τα νησιά έχουν αναπτύξει μία μοναδική σειρά υποδομών, με μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και αεροδρόμια με απευθείας σύνδεση με τις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες. Υπάρχει το κατάλληλο κλίμα και οι υποδομές και παράλληλα ακόμα ένα επιπρόσθετο χαρακτηριστικό, που αναγάγει την Τενερίφη, ιδανικό μέρος για την δημιουργία πίστας: Το ενεργό ηφαίστειο προμηθεύει την καλύτερη πρώτη ύλη του κόσμου, για την ασφαλτόστρωση!

ο θεμέλιος λίθος, κρύβει χρονοκάψουλα με αντίγραφο των συμβολαίων και πρωτότυπες υπογραφές... 

 

πηγή: motorbikemag.es

Οι αναγνώστες του MOTO, ακούν συχνά για παρουσιάσεις νέων μοτοσυκλετών, για τις οποίες ταξιδεύουμε μέχρι τα Κανάρια Νησιά τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο, και οι λόγοι είναι όλοι οι παραπάνω. Τα νησιά έχουν εκπληκτική άσφαλτο στους δημόσιους δρόμους, που αντίστοιχη δεν βρίσκεις παρά μόνο σε πίστες, και οι υποδομές τους είναι ιδανικές για την φιλοξενία τέτοιων οργανώσεων. Με βάση αυτό, είναι κατανοητό ότι η πίστα δεν φτιάχνεται τόσο για τους ντόπιους και εξαιτίας της απομακρυσμένης απόστασης, ούτε και για την φιλοξενία πρωταθλημάτων της F1 και των MotoGP. Αν και θα διεκδικήσουν την διοργάνωση τέτοιων αγώνων, το αρχικό στάδιο κατασκευής που ξεκίνησε τέλη Αυγούστου και θα ολοκληρωθεί το ’18, δεν περιλαμβάνει εκτεταμένες κερκίδες εκατοντάδων χιλιάδων θεατών. Ωστόσο από την άλλη δεν απορρίπτουν κανένα ενδεχόμενο, καθώς το συμβούλιο των νησιών αναλαμβάνει την προέκταση του περιφερειακού αυτοκινητόδρομου και την σύνδεση του κοντινού βασικού αεροδρομίου των νησιών, ώστε να διευκολύνει την διοργάνωση οποιασδήποτε εκδήλωσης προγραμματιστεί στο μέλλον.

Οι επενδυτές που έχουν αναλάβει εξ ολοκλήρου το έργο κατασκευής για 35+5 χρόνια εκμετάλλευσης, δεν προσδοκούν στην ανάληψη παγκόσμιου πρωταθλήματος για να αποσβέσουν τα σχεδόν 26 εκατομμύρια της επένδυσης. Το συνολικό κόστος ανέρχεται στα 39 εκατομμύρια, όταν υπολογίσει κανείς τις εργασίες οδοποιίας που θα κατασκευάσει η πολιτεία, και το κόστος της αγοράς γης από τους ιδιώτες. Η γη αγοράστηκε το ‘12 από την κυβέρνηση αποκλειστικά για τον σκοπό αυτό…

Τα έσοδα της νέας πίστας θα προέρχονται από την ενοικίαση για δοκιμές σε αγωνιστικές ομάδες της F1, MotoGP και Superbike, την φιλοξενία εκδηλώσεων όπως οι παρουσιάσεις νέων μοντέλων σε δημοσιογράφους και το κυριότερο στον τουρισμό υψηλού κόστους… Σκοπός τους είναι να προσελκύσουν την φιλοξενία των ακριβών αυτοκινήτων που βρίσκονται σε πίστες ανά τον κόσμο. Οι ιδιοκτήτες τους έτσι κι αλλιώς ταξιδεύουν στα Κανάρια Νησιά για διακοπές όλο το χρόνο, με τα παγκοσμίου φήμης γήπεδα του γκολφ να αποτελούν βασική αιτία. Η δημιουργία πίστας αποσκοπεί στην διεκδίκηση ενός ακόμα ακριβού χόμπι.. και προτάσσει ως δέλεαρ το κλίμα και την εξωτική τοποθεσία.

Η πίστα των 4.067 χιλιομέτρων, σχεδιάστηκε το 2012 από τον όμιλο GPO, υπεύθυνο μεταξύ άλλον για μία σειρά από μεγάλες πίστες της Ισπανίας, όμως της Catalunya στην Βαρκελώνη, της Navarra και Monteblanco. Την κατασκευή έχει αναλάβει η Ιταλική Axia S.r.l. που με έδρα στο Μιλάνο επηρέασε και τον σχεδιασμό της GPO, που ακολουθήσε τα χαρακτηριστικά της Imola κατασκευάζοντας την νέα πίστα με υψομετρικές διαφορές και γνώμονα την θέα προς τον ορίζοντα και την θάλασσα.

Το αεροδρόμιο της Τενερίφης υποδέχεται κάθε χρόνο 6 εκατομμύρια τουρίστες απέχοντας μόλις 2,5 χιλιόμετρα από το σημείο που κατασκευάζεται η πίστα, ενώ ορισμένα από τα μεγαλύτερα θέρετρα βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση. Ο Carlos Alonso, πρόεδρος του συμβουλίου των Κανάριων Νησιών, υποστηρίζει ότι η πίστα ταιριάζει απόλυτα με το μοντέλο τουρισμού που έχουν επιλέξει και γι΄ αυτό η κυβέρνηση προχώρησε στις απαραίτητες ρυθμίσεις με αγορά γης από τους αγρότες και διευκόλυνση της γραφειοκρατικής διαδικασίας, που παρόλο αυτά καθυστέρησε την έναρξη της κατασκευής για έναν ολόκληρο χρόνο.

Βασικό επίσης στοιχείο για την ολοκλήρωση της επένδυσης, ήταν η ευνοϊκή φορολόγηση που ισχύει για τις εταιρίες με έδρα τα νησιά, που ανέρχεται μόλις σε 4%, έναντι της αρκετά υψηλότερης φορολογίας που ισχύει στην Ισπανία.

Με τα δεδομένα της χρονολογίας του σχεδιασμού της, πίσω στο 2012, η πίστα υπολογίζεται να έχει μέγιστη ταχύτητα 310Km/h για μονοθέσια της F1 στην ευθεία μήκους 819 μέτρων, ενώ απαρτίζεται από μία εντυπωσιακή σειρά δεκαπέντε στροφών, από τις οποίες δέκα αριστερόστροφες και πέντε δεξιόστροφες.

Το πλάτος της θα είναι μεταξύ 12 και 15 μέτρων και οι ομάδες θα διαθέτουν χώρο για 2.000 αυτοκίνητα, 60 λεωφορεία και 20 φορτηγά. Ταυτόχρονα θα δημιουργηθούν 6.500 θέσεις πάρκινγκ, κατά το μέγιστο, μεγέθη που αποκαλύπτουν περεταίρω ότι η δημιουργία της πίστας δεν αποσκοπεί απευθείας στην φιλοξενία παγκόσμιων πρωταθλημάτων, τουλάχιστον στο αρχικό της στάδιο.

Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της πίστας, αποτελεί ο σχεδιασμός που της επιτρέπει να διαχωριστεί σε τρεις μικρότερες πίστες, που με την παρουσία εξόδων διαφυγής και ανεξάρτητης πρόσβασης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν παράλληλα, φιλοξενώντας ταυτόχρονες διοργανώσεις. Αυτό είναι απόλυτα κατανοητό, όταν αντιλαμβάνεσαι ότι σκοπός της δημιουργίας της είναι να αποτελεί σημείο συνεχών δοκιμών για τις αγωνιστικές ομάδες… Ταυτόχρονα θα δημιουργηθεί και πίστα για αγώνες 4x4 και motocross.

Διευθυντής της πίστας, πρόκειται να τεθεί ο Άγγλος Walter Sciacca, στέλεχος εταιρίας που διατηρεί το management ακριβών αυτοκινήτων και διοργανώνει αγώνες με supercar και μοτοσυκλέτες. Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό, ότι οι συμφωνίες πίσω από την δημιουργία αυτών των πιστών, γίνονται πολύ συχνά ανάμεσα σ’ ένα κλειστό κύκλο με πανευρωπαϊκές επεκτάσεις, εξασφαλίζοντας την βιωσιμότητα της επένδυσης ακόμα και πριν τον τελικό σχεδιασμό της πίστας. Ελάχιστα επαφίονται στην διοργάνωση τοπικών πρωταθλημάτων και την καθημερινή ενοικίαση για το κοινό, πράγμα που μαρτυρά και την πορεία που θα πρέπει να έχει μία τέτοια επένδυση και για εμάς. Διαφορετικά είναι προτιμότερο να δημιουργηθεί μία πίστα χωρίς αυτές τις πανάκριβες προδιαγραφές, που η επένδυσή της θα μπορούσε να αποσβεστεί από τις ντόπιες διοργανώσεις. Αυτή άλλωστε είναι και η πραγματικότητα για τις αναρίθμητες πίστες που συναντάμε σε Ιταλία και Ισπανία, χωρίς να είναι καθόλου τυχαίο ότι αποτελούν φυτώρια κορυφαίων αναβατών. Για τα δικά μας δεδομένα, είναι ευκολότερη η δημιουργία μικρότερων πιστών με γνώμονα την κάλυψη του ντόπιου πληθυσμού, που με μικρό κόστος θα απολαμβάνει σωστές και άρτιες εγκαταστάσεις, με μέγιστη ασφάλεια. Οι πίστες με προδιαγραφές F1, απαιτούν ένα αρκετά υψηλότερο κόστος κατασκευής, που για να καλυφθεί απαιτεί με τη σειρά του, ένα τελείως διαφορετικό παιχνίδι στην προσέλκυση πελατείας. Στο τέλος αυτές οι πίστες είναι ασύμφορες για το κοινό, όπως ακριβώς συνέβη στην περίπτωση της Κωνσταντινούπολης…

 

Το σημείο της πίστας, όπως ήταν το '14 όταν και κατατέθηκαν τα έγγραφα για την έναρξη της κατασκευής:

------------------

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”