Καλά νέα: Kawasaki, Yamaha, Mazda, Subaru και Toyota ενώνουν δυνάμεις για το μέλλον των κινητήρων εσωτερικής καύσης

Στόχος είναι να αναπτύξουν πιο φιλικά καύσιμα - Έρχονται Honda και Suzuki
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/11/2021

Συνασπίζονται οι Ιάπωνες κατασκευαστές απέναντι στην καθολική επικράτηση της ηλεκτροκίνησης και βάζουν στόχο να αναπτύξουν τεχνολογίες που θα επιτρέπουν την συνέχιση της χρήσης των κινητήρων εσωτερικής καύσης με μειωμένους ρύπους διοξειδίου.

Το θετικό είναι πως οι πέντε εταιρείες δεν θα συνεργαστούν προς αυτή την κατεύθυνση πηγαίνοντας όλες από τον ίδιο δρόμο, αλλά ακολουθώντας πρακτικά όλα τα μονοπάτια που μπορούν να οδηγήσουν εκεί. Εδώ στο ΜΟΤΟ είχαμε γράψει το 2008 (!) τόσο πριν από όλα αυτά, πως η ηλεκτροκίνηση δεν θα είναι παρά μία αρκετά μακριά μεταβατική περίοδος και θέλουμε να προσβλέπουμε σε ένα μέλλον με κινητήρες εσωτερικής καύσης που όμως δεν επιβαρύνουν το περιβάλλον - κάτι που θα μπορούσε να συμβεί με την χρήση του υδρογόνου. Η Kawasaki Heavy Industries είναι πρωτοπόρος σε αυτό και ήδη από το 2010 μελετά λύσεις για την χρήση του υδρογόνου σε όλα τα στάδια που χρειάζεται, ξεκινώντας από την παραγωγή, την μεταφορά και την αποθήκευσή του. Η επένδυση της Kawasaki στον τομέα αυτό είναι τεράστια και ξεπερνά κάθε άλλον, έχοντας κατασκευάσει ήδη το Suiso Frontier, το πρώτο τάνκερ μεταφοράς υγροποιημένου υδρογόνου το οποίο και θα μπει σε λειτουργία μέχρι τον ερχόμενο Οκτώβριο. Το 2018 ολοκλήρωσε επίσης και την κατασκευή της πρώτης τουρμπίνας υδρογόνου και συνολικά η Kawasaki καλύπτει την παραγωγή κινητήρων που χρησιμοποιούν το υδρογόνο σε γη, θάλασσα και αέρα.

Αντίστοιχα η Yamaha που ας μην ξεχνάμε πως έχει ισχυρούς δεσμούς με την Toyota ενώ μάλιστα σχεδιάζει κινητήρες και αυτοκινήτων, εδώ και χρόνια εξελίσσει την τεχνολογία για την χρήση αυτού του καυσίμου στον κόσμο των δύο τροχών. Η ανακοίνωση της Toyota αναφέρει ξεκάθαρα πως η Kawasaki και η Yamaha περιμένουν την Honda και την Suzuki να ακολουθήσουν σε αυτή την συνεργασία κι έτσι στο τέλος σύσσωμοι οι Ιάπωνες κατασκευαστές θα αναπτύξουν το πρώτο πλατύσκαλο αυτής της τεχνολογίας, στην μακρά ανηφορική διαδρομή που έχουμε μπροστά μας.

Στόχος είναι να πετύχουν την πράσινη ανάπτυξη αλλά χρησιμοποιώντας κινητήρες εσωτερικής καύσης στα δίκυκλα και για να κρατήσουν ξεκάθαρα τα όρια μεταξύ συνεργασίας και συναγωνισμού, το πρώτο βήμα είναι να καθοριστεί ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας που επίσης θα ξεκαθαρίζει με ακρίβεια τους τομείς που η έρευνα θα γίνεται συνδυαστικά.

Ένας πολύ βασικός σκόπελος σε όλο αυτό το δύσκολο εγχείρημα της προσαρμογής των κινητήρων εσωτερικής καύσης, είναι η ανάπτυξη του άμεσου ψεκασμού που θα διαχειρίζεται το υδρογόνο, όπως επίσης και η ανάφλεξη. Εκεί η Toyota με την Yamaha έχουν κάνει από κοινού πολύ σημαντικά βήματα με άμεση συνεργασία από το 2016.

Η παραγωγή υδρογόνου χωρίς επιβάρυνση του περιβάλλοντος με CO2 θα είναι επίσης ένα δύσκολο εμπόδιο, για το οποίο γίνονται ήδη πρώτα βήματα επίσης από διαφορετικούς δρόμους. Η χρήση αιολικής ενέργειας είναι ένας από αυτούς, η επεξεργασία των λυμάτων είναι άλλος ένας που ήδη χρησιμοποιεί με επιτυχία η Toyota σε συνεργασία με την πόλη Fukuoka.

Η αγωνιστική εμπλοκή με την χρήση υδρογόνου και άλλων «πράσινων» καυσίμων, όπως το biodiesel που σχεδιάζουν οι πέντε κατασκευαστές είναι ο σωστός δρόμος για την ανάπτυξη της τεχνολογίας καθώς θα απελευθερώσει κονδύλια και θα επιταχύνει την έρευνα, προσφέροντας ταυτόχρονα ένα πρώτης τάξης πεδίο δοκιμών. Μέχρι στιγμής έχουμε προχωρήσει μπροστά μέσα από τους αγώνες, οπότε δεν έχει κανένα νόημα να μην έρθει μέσα από αυτούς και η εξέλιξη του επόμενου βήματος.

Τα νέα είναι μόνο καλά, καθώς η παρούσα τεχνολογία για την ηλεκτροκίνηση μπορεί να προσφέρει εξαιρετικές λύσεις σε αυτοκίνητα αλλά και σκούτερ, δείτε τα Niu για παράδειγμα αλλά στις μοτοσυκλέτες υπάρχουν περιορισμοί παρόλο που επίσης βλέπουμε και λύσεις όπως της Zero που έχει αφήσει τους υπόλοιπους κατασκευαστές έτη φωτός πίσω της. Η Kawasaki επίσης επενδύει στην ηλεκτροκίνηση, ωστόσο δεν παύει να προετοιμάζει και το πιο μακρινό μέλλον επενδύοντας και πιστεύοντας πάρα πολύ στο υδρογόνο. Το ίδιο κι εμείς στο ΜΟΤΟ…

Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών

Προσπάθησαν με απευθείας αναθέσεις να λύσουν το πρόβλημα
Πόλεμος διαγωνισμών δημιουργεί έλλειψη πινακίδων κυκλοφορίας: Τεράστιες ευθύνες στο Υπουργείο Μεταφορών
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/2/2026

Το κόλπο των απευθείας αναθέσεων που σκαρφίστηκε το Υπουργείο Μεταφορών για να μετριάσει το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων δεν λειτούργησε και πλέον με την πάροδο του χρόνου το ζήτημα γίνεται ολοένα και μεγαλύτερο.

Στις νέες μοτοσυκλέτες η Πολιτεία επιβάλλει πρόσθετη φορολογία κατά παράβαση των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μάλιστα μέρος των εσόδων που εισπράττονται από αυτή την τακτική δεν καταλήγει στα Ταμεία του Κράτους, αλλά φεύγει στην Ε.Ε. για να καλύψει το πρόστιμο που μας επιβάλλουν.

Στο παραπάνω που αποτελεί παγιωμένη τακτική, προστίθεται και το νέο πρόβλημα στην πώληση νέων μοτοσυκλετών, να μην μπορούν να πάρουν πινακίδα κυκλοφορίας. Αν πραγματικά ήθελε η Πολιτεία να πολεμήσει για κάποιο λόγο την αγορά της μοτοσυκλέτας, δεν θα χρειαζόταν να κάνει περισσότερα από όσα προβλήματα δημιουργεί ήδη με τους χειρισμούς της.

Το ζήτημα το έχουμε αναδείξει από το τελευταίο τετράμηνο του 2025, όταν κυκλοφόρησε η φήμη πως ξέμεινε από «τσίγκο» ο προμηθευτής και δημιουργείται έλλειψη πινακίδων.

Οι πινακίδες δεν είναι τσίγκινες και ο προμηθευτής δεν είχε ξεμείνει από πρώτες ύλες, ο διαγωνισμός του Υπουργείου Μεταφορών δεν είχε προχωρήσει, αυτό ήταν το πρόβλημα. Αρχικά φάνηκε αυτό στην Αττική και πολύ γρήγορα το πρόβλημα εξαπλώθηκε σε όλη την χώρα. Για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν την πώληση και να προχωρήσουν σε είσπραξη καθώς είχαν ήδη αποδώσει ΦΠΑ και μάλιστα ορισμένα καταστήματα έχοντας πληρώσει και την μοτοσυκλέτα στην εισαγωγική εταιρεία, μερίδα επαγγελματιών άρχισε να εκδίδει πινακίδες από άλλες περιοχές. Εκτός από την αλλοίωση των στατιστικών για το που κυκλοφορούν τα οχήματα, το πρόβλημα της έλλειψης πινακίδων γρήγορα γιγαντώθηκε.

Στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου όμως ο ανάδοχος ξεκίνησε να κόβει και να εκδίδει νέες πινακίδες, θυμίζουμε εδώ την ανάσα που δόθηκε εκείνη την περίοδο.

Αυτό συνέβη με απευθείας ανάθεση του Υπουργείου Μεταφορών με ένα σχετικά μικρό ποσό, που είναι κάτω από το όριο στο οποίο επιβάλλονται οι διαγωνισμοί.

Το πρόβλημα ήταν πως η εταιρεία που δεν κέρδισε τον διαγωνισμό έκανε ένσταση, κάτι αναμενόμενο όμως, και φυσικά συνέχισε να κάνει ενστάσεις, μεταφέροντας τις προσφυγές της ολοένα και σε ψηλότερο επίπεδο.

Αυτός ο πόλεμος για το ποιος θα πάρει την δουλειά, δεν γίνεται να αποτελεί δικαιολογία από την μεριά του Υπουργείου Μεταφορών, διότι είναι αναμενόμενο και θα έπρεπε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες προτού στερέψει η αγορά.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο λοιπόν προχώρησαν σε απευθείας αναθέσεις ενώ παράλληλα μαινόταν ο πόλεμος των αναδόχων εταιρειών με την συγκεκριμένη ενέργεια να ανακοινώνεται από τον κ. Κυρανάκη ως επιτυχία, την στιγμή που όχι μόνο άργησε -θα μπορούσε να γίνει πριν δημιουργηθεί αυτή η τεχνική έλλειψη- αλλά δεν ήταν και μόνιμη λύση.

Με το νέο πλαίσιο οι απευθείας αναθέσεις προς έναν συγκεκριμένο ανάδοχο για μία συγκεκριμένη ενέργεια δεν γίνεται να έχουν την μορφή της παράκαμψης του διαγωνισμού, όπως ξεκάθαρα συνέβη στην προκειμένη περίπτωση και έτσι πάγωσαν και αυτές.

Τα Ιόνια Νησιά, Νομοί στην Β. Ελλάδα και σε άλλες περιοχές που έχουμε καταγράψει, το πρόβλημα είναι απόλυτο, ενώ ελάχιστες είναι αυτή την στιγμή οι πινακίδες κυκλοφορίας που εκδίδονται, ενώ βαδίζουμε στην πλήρη διακοπή λίγο πριν την έναρξη της εμπορικής σεζόν.

Η ευθύνη του Υπουργείου Μεταφορών ξεκινά από την καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και έπειτα στον χειρισμό της υπόθεσης και χρειάζεται να δοθεί άμεση λύση.