Kawasaki H2R - 391Km/h στο κοντέρ, σε δημόσιο δρόμο; Δείτε το video!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

25/5/2016

 

Ο εξαιρετικός Kenan Sofuoğlu δεν χρειάζεται συστάσεις καθώς κατέχει τα περισσότερα ρεκόρ στο παγκόσμιο πρωτάθλημα supersport. Είναι ένας από τους πρώτους ιδιοκτήτες που παρέλαβαν το δικό τους Kawasaki H2R και πολύ γρήγορα μπήκε στην διαδικασία να το μετατρέψει κατάλληλα με σκοπό να φτάσει το μαγικό νούμερο των 400km/h. Την περασμένη εβδομάδα έφτασε τα 375Km/h στο κοντέρ μέχρι που το πίσω ελαστικό άρχισε να διαλύεται! Συνεχίζοντας όμως τις δοκιμές, εχθές κατέγραψε το μαγικό νούμερο: 391Km/h καταγράφοντας σε video την προσπάθεια!

Το video ξεκινά με 4η και 192 χιλιόμετρα και μετά από 25 δευτερόλεπτα το τροποποιημένο, όπως λέει ο ίδιος H2R, φτάνει τον μαγικό αριθμό των 391 χιλιομέτρων! Ακόμα πιο εντυπωσιακό για εμάς, είναι να δούμε που βρήκε ο Kenan μία κατάλληλη ευθεία για να κάνει τις προσπάθειες αυτές! Το MOTO ήταν ανάμεσα στους πρώτους στον κόσμο που δοκίμασε το H2R –στον διάδρομο του Τατοίου- πραγματοποιώντας μόλις την 2η ανεξάρτητη δυναμομέτρηση παγκοσμίως με ένα μοναδικό συγκριτικό σε πίστα – αλλά ο καημός μας είναι ότι δεν βρήκαμε μία ευθεία τόσων πολλών χιλιομέτρων (που να μπορούμε να την δεσμεύσουμε)!

Από την μικρή μας αυτή ζήλια, καθίσαμε να κάνουμε ορισμένες πράξεις και έτσι πρόχειρα (απόσταση = τελική ταχύτητα ανά sec + ½επιτάχυνση ανά sec στο τετράγωνο) υπολογίσαμε ότι ο Kenan διένυσε περισσότερα από 2.2 Km, από την αρχή του video, μέχρι να φτάσει τα 391 χιλιόμετρα, που σημαίνει ότι είχε στην διάθεσή του τουλάχιστον τρία χιλιόμετρα. Άλλωστε αυτές οι ταχύτητες δεν γίνονται σε οβάλ πίστες, καθώς υπάρχει ανώτατο όριο, πάνω από την οποία εκτοξεύεσαι… κυριολεκτικά, την στιγμή που οι ευθείες ανάμεσα στις κεκλιμένες στροφές δεν επαρκούν. Με βάση τα παραπάνω λοιπόν, τις αντανακλάσεις στο video και τα δέντρα, ο Kenan Sofuoğlu μάλλον εξασφάλισε κάποιον δημόσιο δρόμο, για αυτό το εντυπωσιακό νούμερο!

Η άλλη εξήγηση, καθώς ο Kenan έχει και Kawasaki H2, είναι να έχει μετατρέψει το H2 χρησιμοποιώντας το αλουμινένιο φιλτροκούτι από H2R, εξάτμιση, ECU και φυσικά την ανθρακονημάτινη εισαγωγή που κάνουν το H2R ξεχωριστό, πράγματα δηλαδή που βρίσκεις μόνο όταν έχεις την υποστήριξη της Kawasaki - και η δοκιμή αυτή να έγινε σε autobahn της Γερμανίας… Όπως και να έχει πρόκειται για κάτι εντυπωσιακό!

Δείτε το video: 

Ετικέτες

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες