Το κρυφό δωμάτιο της Kawasaki

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

26/11/2014

1995: Παρέα με τον Χρίστο Χατζάρα, είχαμε ταξιδέψει στην Ιαπωνία για να επισκεφθούμε και τους τέσσερις Ιάπωνες κατασκευαστές. Φυσικά πήγαμε και στο Akashi, στην Kawasaki. Ξεναγός μας εκεί ήταν ο καταπληκτικός Hiro Matsumura, που τον γνώριζα από παρουσιάσεις νέων μοντέλων της Kawasaki και εκθέσεις. Κοσμοπολίτης Ιάπωνας, ο Matsumura-san είχε θητεύσει και στην Kawasaki USA, πριν αναλάβει τις διεθνείς δημόσιες σχέσεις, το marketing και το promotion του τομέα μοτοσυκλετών. Ο παππούς του εργαζόταν για την Kawasaki Ηeavy Industries, είχε φτάσει μάλιστα στο νούμερο τρία της ιεραρχίας, δύο σκαλιά κάτω από τον πρόεδρο. Μια ωραία πρωία, ο πρόεδρος πήρε τηλέφωνο τον παππού Matsumura και τον ρώτησε: Ενδιαφέρεται ο εγγονός σου να δουλέψει για την Kawasaki; Η απάντηση ήταν θετική, αν και ο νεαρός τότε Hiro έπρεπε να περάσει κανονικά από όλα τα στάδια και τις συνεντεύξεις της πρόσληψης – δεν είχε καμία σημασία η θέση του παππού ή το ενδιαφέρον του προέδρου. Εκεί που τους τα χάλασε ο Hiro ήταν στον τομέα που ήθελε να εργαστεί, στις μοτοσυκλέτες δηλαδή, ενώ όλοι οι γιοι των μεγαλοστελεχών προτιμούσαν τα πλοία ή τα αεροπλάνα, τομείς που θεωρούνταν μεγαλύτερου κύρους και με περισσότερες πιθανότητες ανέλιξης σε ανώτερες θέσεις. Η καλύτερή του στιγμή στην Kawasaki, μετά από 22 χρόνια; "Όταν κερδίσαμε στο 8ωρο της Suzuka με τον Russell. Δεν θα το πιστεύατε το τι έγινε. Ο Πρόεδρος έκλαιγε σαν μικρό παιδί. Ξέχασε τα πλοία, τα τρένα, τους πυρηνικούς σταθμούς, τους δορυφόρους και όλες τις ευθύνες του και φερόταν σαν νεαρός μηχανικός. Απίστευτες στιγμές."

Κάποια στιγμή κατά την περιήγησή μας στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου, ο Matsumura-san μας οδήγησε σε έναν διάδρομο που δεν είχε σχέση με την παραγωγή, κι ανοίγοντας μια πόρτα (χωρίς επιγραφή πάνω της) μας άφησε να μπούμε στο πριβέ τότε μουσείο της Kawasaki. "Δεν είναι έτοιμο ακόμη και δεν το ανοίγουμε σε δημοσιογράφους. Όμως η Ιαπωνία είναι μακριά και το Akashi ακόμα μακρύτερα. Είστε οι πρώτοι δημοσιογράφοι που το βλέπουν". Μείναμε πολλή ώρα εκεί μέσα. Αριστερά ήταν οι μοτοσυκλέτες παραγωγής, δεξιά οι αγωνιστικές. Φωτογράφιζα μανιωδώς, στήνοντας και ξαναστήνοντας το τρίποδο. Μπροστά μου ήταν ολόκληρη η αγωνιστική ιστορία της Kawasaki, μοτοσυκλέτες μοναδικές, από την δικύλινδρη δίχρονη 125 KR-2 του 1969 με την οποία ο Dave Simonds πήρε το πρώτο παγκόσμιο για την Kawasaki, ως τις tandem ΚR250 και 350 (8 παγκόσμια πρωταθλήματα και 45 νίκες μέσα σε 5 χρόνια!) και τις endurance της δεκαετίας του ’80... Τι να πρωτοκοιτάξεις, τι να πρωτοθαυμάσεις, τι να πρωτοφωτογραφήσεις... Δέος.

Και τότε πλησίασε ο Matsumura-san κι έδειχνε κάπως συγκινημένος. Γιατί όμως; "Θέλω να σας δείξω κάτι," είπε, "κανείς εκτός Kawasaki δεν έχει μπει σ’ αυτό το δωμάτιο." Ξεκλείδωσε μια πόρτα στο βάθος του μουσείου και βρεθήκαμε σε μια άλλη αίθουσα γεμάτη μοτοσυκλέτες παραγωγής, από Meihatsu 60 του 1953 με κινητήρα Kawasaki ως Ζ750 Τurbo και Ζ1300. Ανάμεσά τους όμως ήταν και δύο πρωτότυπα, έτοιμα για παραγωγή, που όχι μόνο δεν είχαμε ξαναδεί, αλλά δεν ξέραμε καν ότι υπήρχαν: Το ένα είχε κινητήρα Wankel, και το άλλο τετρακύλινδρο δίχρονο υγρόψυκτο square four, που η Kawasaki είχε φτιάξει 14 χρόνια πριν το RG500Γ της Suzuki! "Ευτυχώς που δεν βγάλαμε τότε την Wankel σε παραγωγή," μας είπε. "Την είχα οδηγήσει, καμία αίσθηση μοτοσυκλέτας! Σαν ηλεκτροκινητήρας δούλευε."

 

Μας πήρε η νύχτα εκεί μέσα. Έξω έβρεχε. Αποτυπωμένα στα φιλμ που είχα τραβήξει ήταν δύο μοναδικά Kawasaki που ο έξω κόσμος αγνοούσε την ύπαρξή τους. Η ιστορία όμως δεν τελειώνει εδώ. Όταν πια είχαμε επιστρέψει στην Ελλάδα, έφτασε στα γραφεία μας ένα fax από τον Matsumura-san, που έλεγε τα εξής: "Επειδή οι μηχανικοί που σχεδίασαν αυτές τις μοτοσυκλέτες είναι εν ενεργεία κι επειδή ντρέπονται που αυτές οι μοτοσυκλέτες δεν βγήκαν ποτέ σε παραγωγή, παρακαλούμε να μην δημοσιεύσετε τις φωτογραφίες που πήρατε, γιατί θα πληγωθούν." Τους απαντήσαμε πως θα σεβαστούμε την επιθυμία τους και μας ευχαρίστησαν. Το θέμα έληξε εκεί, κι εμείς δεν θα εκμεταλλευόμασταν την παγκόσμια αποκλειστικότητά μας. Δεκαεννιά χρόνια μετά, τώρα που μιλάμε, ίσως είναι ένα καλό διάστημα και οι μηχανολόγοι αυτοί να έχουν πάρει σύνταξη (μιλάμε για μοτοσυκλέτες που εξελίχθηκαν πριν την ενεργειακή κρίση του 1973, που ήταν και η αιτία να κλειστούν στα χρονοντούλαπα της Kawasaki). Φυσικά, δεν έφταιγαν οι μηχανολόγοι για την ενεργειακή κρίση, αλλά αφού ένιωθαν άσχημα, τι να κάναμε τότε; Μια ακόμα "επιτυχία", πληγώνοντας όμως κάποιους ανθρώπους στην Ιαπωνία; Σήμερα, ελπίζω κι αυτοί να έχουν καταλάβει πως ήταν πολύ μπροστά από την εποχή τους και δεν υπάρχει πια κανένας λόγος να νιώθουν άσχημα για τις μοτοσυκλέτες τους, ανεξάρτητα αν βγήκαν ποτέ σε παραγωγή ή όχι.

 

 

ΥΓ1: Ένιωσα κάπως... περήφανος όταν είπα στον Νίκο τον Θεοδωράκη (που θυμάται τα παλιά αρχεία μας με τα slides) να κοιτάξει να βρει τις φωτογραφίες που είχα τραβήξει τότε, στο κρυφό δωμάτιο του μουσείου της Kawasaki. Σκέφτηκα πως πουθενά αλλού στον κόσμο δεν θα μπορούσε να γίνει μια τέτοια συζήτηση, παρά μόνο στα γραφεία του ΜΟΤΟ.

ΥΓ2: Το πρώτο ψάξιμο δεν απέδωσε! Δεν τα βρήκαμε τα slides. Τι περιμένεις όμως μετά από δύο μετακομίσεις. Θα τα ξαναψάξουμε. Προς το παρόν βολευόμαστε με φωτογραφίες που έχουν διαρρεύσει από τότε.

 

ΜΟΤΟ, τεύχος 133, 15 Ιουλίου 1995, "Φάκελος Kawasaki"

Ετικέτες

97.000+ χιλιόμετρα γύρω από τον κόσμο με την CFMOTO 450MT - Η απόλυτη δοκιμασία αξιοπιστίας

Jaroslav Simta
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

25/2/2026

Όποιος πιστεύει ακόμη ότι οι μοτοσυκλέτες μικρού κυβισμού είναι μόνο για αστική μετακίνηση, μάλλον δεν έχει ακούσει τον Jaroslav Síma. Ο 69χρονος Τσέχος ταξιδευτής και δημοσιογράφος μοτοσυκλέτας έβαλε τη νέα 450MT στην πιο σκληρή δοκιμασία που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς: 19 μήνες, πάνω από 97.000 χιλιόμετρα σε τρεις ηπείρους, χωρίς έλεος.

Εμείς είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε με τον Jaroslav Sima πριν μερικά χρόνια, όταν ήταν περαστικός από την Αθήνα ανεβαίνοντας από τα Αστερούσια και επιστρέφοντας στην Τσεχία, στα πλαίσια της ειδικής αποστολής που του είχε αναθέσει η CFMOTO: να φορτώσει πολλά χιλιόμετρα ανά τον κόσμο σε μία 800MT προπαραγωγής που δεν χάσαμε την ευκαιρία και να οδηγήσουμε με αντάλλαγμα τη σιωπή μας, καθώς απείχε αρκετά από τη μοτοσυκλέτα που θα έβγαινε από τη γραμμή παραγωγής.

Η συνεργασία φαίνεται πως απέδωσε καρπούς και συνεχίζει καθώς η CFMOTO του ανέθεσε μια ακόμη αποστολή, αυτή την φορά με μια 450ΜΤ και στόχο τα 100.000 χιλιόμετρα.

Jaroslav Síma

0-17.500 km: 15 χώρες σε 2 μήνες

Το ταξίδι ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2024 και από την πρώτη στιγμή έβαλε τον πήχη ψηλά: Pamir Highway, Κεντρική Ασία. Σε μόλις δύο μήνες, ο Síma κάλυψε 17.500 χιλιόμετρα, διασχίζοντας 15 χώρες.

Διαδρομή (νότια πορεία): Σλοβακία - Βουλγαρία - Τουρκία - Γεωργία - Ρωσία - Καζακστάν - Ουζμπεκιστάν - Τατζικιστάν (Pamir)
Επιστροφή (βόρεια πορεία): Κιργιστάν - Καζακστάν - Ρωσία - Εσθονία - Λετονία - Λιθουανία - Πολωνία - Τσεχία

Κύριος στόχος; Τα τέσσερα "Stans": Καζακστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν και Κιργιστάν. Στο πέρασμα Ak-Baital, στα 4.655 μέτρα υψόμετρο, ο δικύλινδρος των 450 κυβικών απέδειξε ότι αποδίδει απροβλημάτιστα ακόμη και σε αραιό αέρα και πολικές θερμοκρασίες.

Jaroslav Síma

Η 450MT κάλυψε αχανείς στέπες, κακοτράχαλους ορεινούς δρόμους και σκληρό τερέν δείχνοντας ότι δεν πρόκειται για μια τουριστική περιπέτεια, αλλά για πραγματικό test αντοχής.

17.500-60.000 km: Εργονομία, αντοχή και συντήρηση

Μετά την Κεντρική Ασία, ακολούθησε εκτεταμένη χρήση σε Ευρώπη και Βόρεια Αφρική. Άσφαλτος στη νότια Ευρώπη, φθινοπωρινές βροχές στη Γαλλία και στη συνέχεια πορεία προς Μαρόκο και βαθύτερα στην Αφρική.

Τον Φεβρουάριο του 2025 το κοντέρ έγραφε 40.000 km. Ταξιδεύοντας μέσα στη Σαχάρα η 450MT πέρασε το ορόσημο των 60.000 km.

Σε 10 μήνες ο Síma είχε διασχίσει 22 χώρες. Η φάση αυτή ανέδειξε κυρίως την εργονομία και την αντοχή της μοτοσυκλέτας σε καθημερινή, βαριά χρήση.

Jaroslav Síma

Στη συνέχεια, μαζί με μια δεύτερη CFMOTO, διέσχισαν Σενεγάλη και Γκάμπια. Από την άμμο της Σαχάρας στις σαβάνες του Σαχέλ, οι δοκιμασίες ήταν συνεχείς: θερμοκρασίες, σκόνη, λακκούβες, σκληρή εκτός δρόμου χρήση.

Κι όμως, σοβαρές μηχανικές βλάβες δεν εμφανίστηκαν.

Κατανάλωση: 3,8 λίτρα/100 km με σταθερή ταχύτητα 105 km/h
Αυτονομία: έως 460 km
Ημερήσιες αποστάσεις: έως 620 km

Στα 60.000 km είχαν καταναλωθεί:

  • 6 σετ ελαστικών
  • 5 αλυσίδες
  • 3 σετ γραναζιώνJaroslav Síma

Η μοναδική αξιοσημείωτη βλάβη ήταν ένα ρουλεμάν στο κιβώτιο ταχυτήτων στα 49.380 km.
Στα 30.000 km έγινε έλεγχος αναρτήσεων, λάδια, τσιμούχες και τακάκια.
Στα 35.000 km ελέγχθηκαν οι βαλβίδες και χρειάστηκε αντικατάσταση μόνο ενός καπελώτου βαλβίδας εξαγωγής.

Έκτοτε; Μόνο η προβλεπόμενη συντήρηση.

Η 450MT απέδειξε ότι δεν είναι μια βραχυπρόθεσμη λύση με ημερομηνία λήξης, αλλά πραγματικός χιλιομετροφάγος.

Jaroslav Síma

60.000-70.000 km: Non-stop επιστροφή

Μετά την αφρικανική περιπέτεια, ο Síma δεν έστειλε τη μοτοσυκλέτα με μεταφορική. Οδήγησε ο ίδιος από τη Δυτική Αφρική μέχρι την Ευρώπη, ακολουθώντας την Ατλαντική ακτή.

Η διαδρομή αυτή κάλυψε περισσότερα από 5.000 km σε 15 ημέρες, διασχίζοντας τουλάχιστον έξι χώρες.

Jaroslav Síma

Στις 30 Αυγούστου 2025, το κοντέρ έγραψε 70.000 km – σχεδόν ταυτόχρονα με τα 69α γενέθλια του Jaroslav.

Όπως δήλωσε ο ίδιος με χιούμορ, "εκτιμώ πολύ τις ευχές για τα 69 μου χρόνια, αλλά θαυμάζω ακόμη περισσότερο εκείνο το '70' στην οθόνη της CFMOTO 450MT".

70.000 km σε 15 μήνες, 32 χώρες και τρεις ήπειροι. Και η μοτοσυκλέτα σε άριστη κατάσταση.

Jaroslav Síma

80.000-85.000+ km: Δύο φορές γύρω από τη Γη

Τον Νοέμβριο του 2025, στη Δυτική Σαχάρα, έσπασε το φράγμα των 80.000 km. Και αντί να χαλαρώσει, ανέβασε ρυθμό.

Μαυριτανία, Σενεγάλη, Γκάμπια, Γουινέα, Σαχέλ, κόκκινο χώμα, βαθιά σκόνη, κατεστραμμένοι δρόμοι.

Jaroslav Síma

Σε μόλις 14 ημέρες μετά το ορόσημο των 80.000 km, πρόσθεσε άλλα 4.000+ km.

Τον Δεκέμβριο του 2025, το κοντέρ έγραψε 85.000 km. Σε 16 μήνες, απόσταση μεγαλύτερη από δύο φορές τον γύρο της Γης.

Πάνω από από test, μια δήλωση

Η πορεία του Jaroslav Síma είναι κάτι παραπάνω από μια δοκιμή αντοχής. Είναι δήλωση.

Η 450MT απέδειξε ότι “μικρο-μεσαία μοτοσυκλέτα” δεν σημαίνει "εύθραυστη". Ότι δεν χρειάζεσαι τεράστιο κυβισμό ή υπερβολικά ηλεκτρονικά για να πας στην άκρη του κόσμου.

Jaroslav Síma

Χρειάζεσαι μια μοτοσυκλέτα που να εμπιστεύεσαι όταν ο πολιτισμός απέχει εκατοντάδες χιλιόμετρα.

Το ορόσημο των 100.000 km δεν μοιάζει πλέον μακρινό. Πιθανότατα θα έρθει μέσα στους πρώτους μήνες του 2026.

Την πορεία αυτή διατάραξε μια μικρή πτώση του Síma που τον οδήγησε στο χειρουργικό τραπέζι για την αποκατάσταση της σπασμένης του κλείδας.

Ενώ ο άτυχος Τσέχος βρίσκεται ήδη στην πατρίδα του σε διαδικασία αποθεραπείας, η μοτοσυκλέτα του δεν πτοήθηκε καθόλου από την κακή στιγμή τους. Αντιθέτως συνεχίζει το ταξίδι με νέο σύντροφο γράφοντας χιλιόμετρα, ενώ επιστρέφει οδικώς στο Brno της Τσεχίας για να εκτεθεί στο Motosalon 2026 από τις 5 έως τις 8 Μαρτίου.

Όλα δείχνουν πως αυτό θα είναι (από όσο ξέρουμε) το πρώτο 450ΜΤ που περνάει το φράγμα των 100.000 χιλιομέτρων, κάνοντας έτσι μια ακόμη δήλωση σχετικά με την αξιοπιστία της μοτοσυκλέτας.