ΚΤΜ SEE: Τα δίχρονα «ψεκαστά» στην Ελλάδα - Παρουσίαση γκάμας 2018

Μεγαλοπρεπής παρουσίαση σε ελληνικό έδαφος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/11/2017

Με κάθε επισημότητα, η KTM S.E.E. τίμησε τα νέα χωμάτινα μοντέλα, παρουσιάζοντας στο ελληνικό κοινό τις αλλαγές της γκάμας, και εγκαινιάζοντας τον θεσμό των “Orange Days” και για αυτά τα νέα μοντέλα. Αναμφισβήτητα, κυρίαρχα στην παρουσίαση ήταν τα νέα δίχρονα με ψεκασμό, ένα τεχνολογικό επίτευγμα που οι αναγνώστες του MOTO έχουν μάθει πρώτοι τον τρόπο λειτουργίας τους, αλλά και το πώς συμπεριφέρονται στην πράξη, από την αποκλειστική τους παρουσίαση στο «καταραμένο βουνό», το φοβερό Erzberg!

Θυμηθείτε τις πρώτες οδηγικές εντυπώσεις εδώ.

Δείτε το τεύχος που παρουσιάστηκαν, εδώ.

Στην παρουσίαση της KTM S.E.E. προσκεκλημένοι ήταν και οι αναβάτες που υποστηρίζονται στα εθνικά πρωταθλήματα, γεμίζοντας σειρές καθισμάτων. Πρόκειται για την εταιρία που επενδύει στους αγώνες με πολύ δυναμικό τρόπο και πολύ πιο επιθετικά από κάθε άλλον στην Ελλάδα, δημιουργώντας ευκαιρίες για νέους αναβάτες να αναδειχθούν. Συνομιλήσαμε μαζί τους, και τις επόμενες ημέρες θα τους παρουσιάσουμε ξεχωριστά, βλέποντας πως ο αγώνας του κάθε ένα, είναι τελείως ξεχωριστός και μοναδικός.

Δυναμική ήταν και η παρουσίαση των Husgvarna, που τονίστηκαν ορθά και οι πολλές ομοιότητες με τα KTM αλλά και τα σημαντικά σημεία διαφοροποίησης, και θα παρουσιάσουμε ξεχωριστά με λεπτομέρειες..

Φυσικά το βάρος έπεσε στα TPI, που οι αναγνώστες του MOTO έχουν μάθει τα πάντα με λεπτομέρειες εδώ και μήνες:

Ο ψεκασμός στα δίχρονα εντούρο – (TPI: Transfer Port Injection) -  υπόσχεται καλύτερη κατανάλωση, με διαθεσιμότητα ροπής και άμεση απόκριση σε όλες τις συνθήκες, πράγμα εξ ορισμού απαραίτητο σε αυτή την κατηγορία, που υπάρχει περίπτωση να αλλάξουν οι συνθήκες ή το υψόμετρο κίνησης, σε σημείο που το καρμπυρατέρ να χρειάζεται ρύθμιση.

Για την ιστορία, η πρώτη παραγωγής δίχρονη με ψεκασμό, ήταν η Bimota V Due των 499 κυβικών, με κιβώτιο τύπου κασέτας και ένα σωρό υποσχόμενα τεχνικά χαρακτηριστικά, που ωστόσο αποτέλεσε έναν από τους λόγους της κακής πορείας της εταιρίας, και δημιούργησε κακές εντυπώσεις για τον ψεκασμό στις δίχρονες μοτοσυκλέτες γενικά, αφού δεν λειτούργησε ποτέ σωστά. Εκτός παραγωγής όμως, τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά και ορισμένα από αυτά αρκετά πετυχημένα. Η KTM έρχεται λοιπόν να δώσει λύση στον ψεκασμό των δίχρονων, έχοντας κάνει πρώτα την μελέτη της, όπως μαρτυρά η ονομασία του συστήματος. Ψεκάζοντας απευθείας στη θυρίδα μεταφοράς και όχι πριν, υπόσχεται ότι έχει βρει την λύση στα παλιότερα προβλήματα, την στιγμή που ενσωματώνει πρακτικές που τεχνικά ήταν δύσκολο να βγουν στην παραγωγή παλιότερα.

Εκτός από τα δίχρονα 250 και 300 EXC με ψεκασμό, διαθέσιμα είχαμε τα 250EXC-F Six Days, 350 EXC-F και 250 SX-F Factory Edition

Μέχρι την αναλυτική παρουσίασή τους σε επόμενο τεύχος του περιοδικού, ας δούμε εν συντομία τις πρώτες οδηγικές πληροφορίες από την παρουσίαση της KTM S.E.E. σε Ελληνικό έδαφος, όπως τις μεταφέρει ο συντάκτης μας, αγωνιζόμενος και με τεράστια εμπειρία στο χώμα - Κίμων Καράμπελας:

Παρουσίαση ΚΤΜ off road 2018

Προσκεκλημένοι της KTM S.E.E. βρεθήκαμε στην πρώτη παρουσίαση επί ελληνικού εδάφους, των νέων μοντέλων της ΚΤΜ για το 2018 που πραγματοποιήθηκε στην πίστα motocross της Πεντέλης, όπου εκεί ανακαλύψαμε και δοκιμάσαμε τις ανανεωμένες αλλά και τις νέες μοτοσυκλέτες της πορτοκαλί εταιρίας. Φυσικά το πιο σημαντικό στην παρουσίαση αυτή δεν ήταν άλλο από το οδηγήσουμε ξανά τις νέες δίχρονες injection μοτοσυκλέτες 250 EXC TPI και EXC 300 TPI αυτή τη φορά στα ελληνικά χώματα μετά την παγκόσμια παρουσίαση που είχε πραγματοποιηθεί στο Erzberg της Αυστρίας τον περασμένο Μάιο. Το ¨ψεκαστό¨ δίχρονο EXC 250 TPI ήταν το πρώτο που οδηγήσαμε, επιβεβαιώνοντας και σε αυτή την βόλτα, πως οι κλασικοί κραδασμοί των δίχρονων έχουν ελαχιστοποιηθεί όπως και τα πολλά καυσαέρια από την εξάτμιση.

Στο ρελαντί μπορεί να δουλεύει για ώρα χωρίς να ¨μπουκώνει¨ ο κινητήρας που δείχνει πιο γραμμικός από ποτέ, η δύναμη έρχεται λίγο πριν τις μεσαίες στροφές αλλά με ομαλό τρόπο αφού η προσθήκη του ηλεκτρονικού ψεκασμού έκανε πιο γλυκιά την απόδοση του κινητήρα χωρίς να έχει χάσει την δύναμη του.

Το KTM 300 EXC TPI δεν καταφέραμε να το δοκιμάσουμε καθώς μετά από πτώση οι υπεύθυνοι έκριναν αναγκαία την απομάκρυνση της μοτοσυκλέτας από την παρουσίαση. Στην τετράχρονη πλευρά της μεγάλης χωμάτινης γκάμας της KTM, το 250 EXC-F Six Days ήταν το ¨κόσμημα¨ της παρουσίασης μιας και ήταν το μοναδικό six days που είχαμε στη διάθεση μας και τα έξτρα περιφερειακά το έκαναν να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα.

Φιλικό, ελαφρύ με γρήγορη γεωμετρία και κινητήρα που σε φτιάχνει να το δουλεύεις στα κόκκινα, χωρίς ωστόσο ουσιαστικές αλλαγές για το 2018 πέραν μικρών βελτιώσεων.

Αιχμή του δόρατος αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά το KTM 350 EXC-F αφού κατέχει την κατάλληλη δύναμη για δυνατές εξόδους στις στροφές χωρίς όμως να σου ¨κόβει¨ τα χέρια, γρήγορο στις εναλλαγές κατεύθυνσης με στιβαρή αίσθηση και αναρτήσεις για κάθε αναβάτη, έτοιμο για αγωνιστική χρήση αλλά και χαλαρές εντουρόβολτες.

Για το τέλος αφήσαμε το motocross αδερφάκι των EXC, το 250 SX-F Factory Edition, πρόκειται για έκδοση περιορισμένης παραγωγής που φοράει αρκετά από τα καλούδια του καταλόγου με τα powerparts της KTM, ενώ η εμφάνιση του θυμίζει μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ που αγωνίζεται στις αμερικανικές πίστες supercross. Κινητήρας με εκρηκτική δύναμη, επιθετική θέση οδήγησης και πιρούνι WP AER (λειτουργεί με αέρα) είναι οι λέξεις κλειδιά που χαρακτηρίζουν το SX-F!

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες:

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.