Lazareth LMV496: Η ιπτάμενη μοτοσυκλέτα [video]

Αναμένονται τα αποκαλυπτήρια!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/12/2018

Η ιδέα του να δημιουργηθεί μια ιπτάμενη μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί κάτι καινούργιο ή καινοτόμο, καθώς τόσο στο μακρινό παρελθόν όσο και στο πιο πρόσφατο, υπήρξαν αρκετοί που είχαν επιχειρήσει κάτι τέτοιο. Πριν από λίγο καιρό είχαμε δει concept όπως το Hover Bike S3 της ρωσικής Hover Serf καθώς και του Larry Page (πρώην ιδρυτή της Google) το kitty Hawk flyer, που παρέπεμπαν σε μοτοσυκλέτες επειδή ο τρόπος οδήγησής τους ήταν κοντά σε αυτές. Στην πραγματικότητα όμως ο χαρακτηρισμός τους ως ιπτάμενα οχήματα είναι πιο εύστοχος, καθώς πέραν του τρόπου οδήγησης και τον σχεδιασμό του τιμονιού, δεν είχαν άλλα κοινά στοιχεία με τις μοτοσυκλέτες, ενώ το πεδίο δράσης τους βρίσκεται στον αέρα κι όχι την άσφαλτο.
Η Lazareth auto-moto απ’ την άλλη δημιουργήθηκε το 1998 με σκοπό ο Ludovic Lazareth (ιδιοκτήτης της εταιρείας) να φέρει στην πραγματικότητα οτιδήποτε φανταστεί χωρίς να τον περιορίζει κάποιος, ενώ το 2005 η εταιρεία άλλαξε σύσταση και έγινε κατασκευάστρια, παράγοντας πάνω από 100 διαφορετικούς τύπους οχημάτων. Με την εικοσαετή εμπειρία της πλέον, έχει φτάσει στο επίπεδο να κατασκευάζει τα δικά της υβριδικά οχήματα όπως το Amphibian που εξυπηρετεί διπλό σκοπό -τόσο του αυτοκινήτου όσο και βάρκας- καθώς έχει τη δυνατότητα πλεύσης. Επίσης, έχει συνεργαστεί αρκετές φορές με παραγωγούς ταινιών, τροποποιώντας διάφορα οχήματα για τις ανάγκες κινηματογραφικών φιλμ όπως στο Taxi 4. Όμως έγινε περισσότερο γνωστή στον κόσμο της μοτοσυκλέτας παρουσιάζοντας ένα εκτενώς τροποποιημένο R1, το LM 847 καθώς και τα hypermodified VΜΑΧ και TΜΑΧ 530 μέσω της συνεργασίας της με την Yamaha.

Αυτή τη φορά όμως το εγχείρημά της είναι πιο ακραίο καθώς επέλεξε να δημιουργήσει μια πραγματική ιπτάμενη μοτοσυκλέτα, που θα οδηγείται τόσο στο δρόμο όσο και στον αέρα. Για την πραγματοποίηση του project η Lazareth χρησιμοποίησε το ήδη υπάρχον μοντέλο της LM 847. Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα –όπως και οι υπόλοιπες δημιουργίες της- ξεχωρίζει τόσο από το ότι χρησιμοποιεί τον θηριώδη V8 κινητήρα της Maserati χωρητικότητας 4.691 κυβικών, όσο και από το γεγονός ότι είναι εφοδιασμένη με τέσσερις τροχούς που ο καθένας εδράζεται στο δικό του ψαλίδι. Η επιλογή δεν ήταν καθόλου τυχαία αφού λόγω της αρχιτεκτονικής της κατάφερε με σχετικά λίγες τροποποιήσεις να εγκαταστήσει τέσσερις τουρμπίνες στη μοτοσυκλέτα -μια στο κέντρο κάθε τροχού- και να κάνει τα ψαλίδια πτυσσόμενα, καθιστώντας δυνατή την περιστροφή των τουρμπινών ώστε να είναι κάθετα με το έδαφος όταν έρθει η ώρα της απογείωσης.

Πολλοί, μπορεί εύλογα να αναρωτηθούν σχετικά με τον λόγο ύπαρξης αυτού του πρωτότυπου και πόσο μάλλον για την μετάβασή του στην γραμμή παραγωγής, όμως οι απαντήσεις που μπορούν να δοθούν ποικίλουν. Μια απ’ τη πιο απλές απαντήσεις βρίσκεται και στον λόγο της δημιουργίας της Lazareth auto-moto που είναι να κάνει πραγματικότητα οτιδήποτε δημιουργεί η φαντασία του ιδιοκτήτη της, αλλά και των πελατών της. Απ’ την άλλη πλευρά, η ύπαρξη μιας υβριδικής μοτοσυκλέτας που προσφέρει την δυνατότητα “πατώντας ένα κουμπάκι” να φεύγει απ’ τους μποτιλιαρισμένους δρόμους του κέντρου με περίσσιο στυλ, φαντάζει άκρως δελεαστική –για όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα φυσικά- καθώς κρίνοντας απ' την τιμή του LM 847 που ανέρχεται στα 215.000 δολάρια, η ιπτάμενη έκδοση δεν πρόκειται να είναι φθηνότερη..

Η πρωτότυπη LMV 496 συγκριτικά με τα υπόλοιπα ιπτάμενα concept βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στο να φέρει άξια τον τίτλο της ιπτάμενης μοτοσυκλέτας, καθώς το πεδίο δράσης της είναι τόσο στο δρόμο όσο και στον αέρα, ενώ το γεγονός ότι είναι τετράτροχη μπορεί να θεωρηθεί ως το μοναδικό χαρακτηριστικό που την αποστασιοποιεί απ’ τον ορισμό της μοτοσυκλέτας. Η επίσημη παρουσίαση του μοντέλου θα γίνει απ’ την Lazareth στις 31 Ιανουαρίου του ερχόμενου έτους, ενώ ελπίζουμε να έρθουν στην δημοσιότητα περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις πτητικές ικανότητές του. Αναμφίβολα το LMV 496 δεν παύει να προκαλεί δέος, τόσο με τον V8 κινητήρα που χρησιμοποιεί όσο και με το γεγονός ότι μπορεί να πετάξει, ενώ παράλληλα ανοίγει νέα μονοπάτια στην εξέλιξης της μοτοσυκλέτας.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.