Ludovic Lazareth - Αποσύρεται ο μέγιστος πρέσβης της custom υπερβολής σε 2, 3 και 4 τροχούς

Γνωστός για τις τρίκυκλες κατασκευές με V8 & V12 κινητήρες και την ιπτάμενη LMV 496!
Ludovic Lazareth
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/1/2024

Το customizing όρια δεν γνωρίζει, όμως ο Γάλλος Lazareth θα μπορούσαμε να πούμε πως έσπασε κάθε όριο σε αυτά, με αχαλίνωτη φαντασία, ατελείωτη υπερβολή και δημιουργίες αν και όχι πάντα καλαίσθητες, εντούτοις εξωπραγματικές και θεαματικές.

Απόφοιτος της σχολής Espera Sbarro, ο Lazareth ήταν μαθητής του ίδιου του Franco Sbarro. Μετά από μερικά χρόνια στο τμήμα κατασκευής πρωτοτύπων της AIXAM-MEGA αποφάσισε το 1998 να δημιουργήσει την εταιρεία LAZARETH Auto-Moto για να εκφράσει ελεύθερα την οργιώδη φαντασία και την αστείρευτη δημιουργικότητά του.

Στη LAZARETH δεν υπήρχουν σχεδιαστές ή μολύβια. Κάθε όχημα δημιουργούνταν από τον ίδιο τον Ludovic Lazareth, σαν γλυπτό, με τον Γάλλο να εργάζεται κατευθείαν σε κλίμακα 1 προς 1. Από τα πρότυπα που δημιουργούσε κατασκευάζονταν καλούπια και στ συνέχεια χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή των τελικών τμημάτων από fiberglass, kevlar και ανθρακονήματα. Μια μέθοδος δημιουργίας που συνδύαζε τη δεξιοτεχνία, την τέχνη και την τεχνογνωσία.

Lazareth Wazuma

Από το πρωτότυπο και την έγκρισή του μέχρι την κυκλοφορία εξαιρετικά μικρών σειρών παραγωγής, συχνά αριθμημένων και πάντα εξατομικευμένων σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ιδιοκτήτη τους, η LAZARETH κατάφερε να στείλει τις δημιουργίες της τόσο σε Γάλλους πελάτες, όσο και στο εξωτερικό, και να γίνει γνωστή ως ο ναός της υπερβολής, με οχήματα που δεν είχαν όριο ούτε φαντασίας ούτε όμως και κόστους.

Ludovic Lazareth

Στις δημιουργίες του Lazareth ξεχώρισαν μεταξύ άλλων η Leaning Wheel τετράτροχη μοτοσυκλέτα LM 847 στα πρότυπα του Yamaha NIKEN, με V8 κινητήρα 4.700 κ.εκ. από... Maserati, απόδοσης 470 hp και 63 kgm, και τιμής σχεδόν 200.000 ευρώ, το τρίκυκλο streetfighter κατασκεύασμα Wazuma V8M με ίδιο κινητήρα, η τετράτροχη LMV 496 που…. φιλοδοξούσε να πετάξει (όντως) αλλά δεν, αμφίβια οχήματα, μια μοτοσυκλέτα με αστεροειδή κινητήρα από αεροπλάνο, Turbo V-Max, μια retro-naked μοτοσυκλέτα με βάση ένα Suzuki RG 500 Gamma, και πολλά ακόμη.

Ludovic Lazareth

Τα χρόνια πέρασαν, και τώρα, ο Ludovic αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να αποσυρθεί. Για τον λόγο αυτό έγραψε στα social media το κάτωθι αποχαιρετιστήριο μήνυμα: “Πριν από 25 χρόνια, ρίχτηκα με την καρδιά και την ψυχή μου σε κάτι πολύ περισσότερο από μια δουλειά, σε έναν πραγματικό στόχο ζωής: την κατασκευή οχημάτων, αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών ως επί το πλείστον, που ξεχώριζαν για τον σχεδιασμό τους, την τεχνική τους αντίληψη και τις επιδόσεις τους. Δούλευα πάνω σε αυτό 365 ημέρες το χρόνο, 15 ώρες την ημέρα, κοιμόμουν πάνω από το εργαστήριο (!) για να μη δημιουργείται διαχωισμός μεταξύ των ονείρων μου και της πραγματικότητας, ως ένας τρόπος να είμαι σε άμεση επαφή με τις δημιουργίες μου, επιτρέποντάς μου να ακολουθήσω τις πιο τρελές ιδέες, τα πιο τολμηρά έργα και τα πιο πολύπλοκα σχέδια. Δεν ήταν όλα απλά, κάθε άλλο, γιατί εξερευνήσαμε και πειραματιστήκαμε με πολλά πράγματα, προβλέποντας το μέλλον και οραματιζόμενοι καινοτόμες λύσεις. Με γνώμονα το πάθος, πήγαινα πάντα μπροστά, με το μυαλό στο τιμόνι, οδηγώντας την ομάδα μου σε ξέφρενους ρυθμούς και εξαιρετικές μηχανικές οδύσσειες. Στην ηλικία των 55 ετών, ήρθε η ώρα να κάνω ένα διάλειμμα και για διάφορους λόγους είμαι αναγκασμένος να ανακοινώσω το κλείσιμο του εργαστηρίου. Ωστόσο, το πνεύμα που κινεί τη Lazareth Auto Moto παραμένει άθικτο, όπως και η επιθυμία μου να δημιουργήσω, σε μια νέα μορφή που δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους όσους με στήριξαν σε αυτό το πρώτο τέταρτο του αιώνα: τους γονείς μου και την αμέριστη υποστήριξή τους, την οικογένειά μου και τους αγαπημένους μου που με ενθάρρυναν καθημερινά, την ομάδα μου, τους πελάτες μου, τους προμηθευτές και τους τεχνικούς μου συνεργάτες, τις αρχές έγκρισης τύπου, τους δημοσιογράφους και τους φωτογράφους που έδωσαν προβολή στο έργο μου και όλους εκείνους, συμπεριλαμβανομένων των χιλιάδων οπαδών μου, που μου έδωσαν φτερά και μου επέτρεψαν να ζήσω το όνειρο μου. Τα λέμε σύντομα, για νέες περιπέτειες, και μακάρι τα όνειρα να συνεχίσουν να ζουν...”

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.