Μ. Βρετανία: "ΟΧΙ" στις λεωφορειολωρίδες για τις μοτοσυκλέτες

Στηρίζει έμμεσα την πώληση αυτοκινήτων η βρετανική κυβέρνηση
Λεωφορειολωρίδες Μ.Βρετανία όχι στις μοτοσυκλέτες 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/11/2024

Το βρετανικό Υπουργείο Μεταφορών δεν έδωσε τελικά την έγκρισή του για να μπορούν οι μοτοσυκλετιστές να χρησιμοποιούν τις λωρίδες των λεωφορείων για τις μετακινήσεις του.

Μια απόφαση που εξέπληξε την συντριπτική πλειοψηφία των εμπλεκόμενων μερών και του κοινού είναι αυτή που πήρε το Υπουργείο Μεταφορών της Μ.Βρετανίας αναφορικά με τη χρήση των λεωφορειολωρίδων από τα μηχανοκίνητα δίκυκλα.

Με λίγα λόγια το βρετανικό ΥΜΕ είπε "όχι" στο να θεωρείται δεδομένη η χρήση των λεωφορειολωρίδων από τις μοτοσυκλέτες σε εθνικό επίπεδο και πέταξε ξανά το γάντι στις τοπικές αρχές, οι οποίες μπορούν να ορίζουν αυτόβουλα και σύμφωνα με τις ανάγκες των περιοχών που διοικούν αν αυτό θα επιτρέπεται ή όχι.

Η πρόταση για πανεθνική χρήση των λεωφορειολωρίδων από τις μοτοσυκλέτες χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις βγήκε σε δημόσια διαβούλευση στα μέσα του περασμένου Μαρτίου έως και τα μέσα του περασμένου Ιουλίου και την άποψή τους για το μέτρο κατέθεσαν τοπικές αρχές, οργανισμοί, λέσχες αλλά και το κοινό, ενώ συμπληρώθηκε και ένα σχετικό ερωτηματολόγιο.

Λεωφορειολωρίδες Μ.Βρετανία όχι στις μοτοσυκλέτες 2025

Και ενώ όλα τα δεδομένα έδειχναν μια σαφή υποστήριξη στην εφαρμογή του μέτρου τελικά το υπουργείο αποφάσισε να παραμείνει στον ισχύοντα νόμο για τα μηχανοκίνητα δίκυκλα και τις λεωφορειολωρίδες, με τις αρμόδιες τοπικές αρχές να έχουν εκείνες την ευθύνη και την δύναμη να απαγορεύουν ή να επιτρέπουν τη χρήση τους από τους μοτοσυκλετιστές.

Η απόφαση ήρθε παρά το γεγονός ότι η βρετανική κυβέρνηση αναγνωρίζει τη συμβολή των μοτοσυκλετών στη μείωση της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος, στη μείωση του μποτιλιαρίσματος και του κυκλοφοριακού φόρτου γενικότερα, αλλά και στη μείωση του χρόνου που χρειάζεται για να φτάσει κανείς από το ένα σημείο στο άλλο, ειδικά σε αστικό περιβάλλον.

Έτσι ο νόμος δεν θα αλλάξει με το υπουργείο να επικαλείται έλλειψη δεδομένων αναφορικά με τα... οφέλη στην οδική ασφάλεια που θα μπορούσε να έχει η εφαρμογή αυτού του μέτρου, αλλά και το κόστος που θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό για να αλλαχθούν όλες οι σχετικές πινακίδες.

Τουλάχιστον στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται ξεκάθαρα ο πραγματικός λόγος αφού το βρετανικό ΥΜΕ υπογραμμίζει ότι δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή πρόθεση από την κυβέρνηση να ενθαρρύνει περισσότερο τη χρήση των μοτοσυκλετών από το κοινό, κάτι που ήταν στην ατζέντα της προηγούμενης κυβέρνησης, ενώ αυτό φαίνεται να εξυπηρετεί και τα συμφέροντα της εγχώριας αυτοκινητοβιομηχανίας της χώρας, που αυτή τη στιγμή πνέει τα λοίσθια.

Η Μ. Βρετανία έχει βάλει φιλόδοξους κλιματικούς στόχους και στους κατασκευαστές αυτοκινήτου με στόχο να προωθήσει όσο περισσότερο γίνεται την αγορά ηλεκτρικού αυτοκινήτου. Παράδειγμα, για φέτος τα ηλεκτρικά θα πρέπει να αποτελούν τουλάχιστον το 22% των πωλήσεων της κάθε εταιρείας στη χώρα και το υπόλοιπο 78% να αποτελείται από συμβατικά. Κάτω από το 22% σημαίνει και πρόστιμο άνω των 15.000 ευρώ για κάθε αυτοκίνητο λιγότερο (!), με τον στόχο για το 2025 να ανεβαίνει στο 28% για να φτάσει στο 80% το 2030 και στο 100% το 2035.

Τα σχέδια της κυβέρνησης φρενάρει το ίδιο το κοινό της χώρας, όπως γίνεται και στην υπόλοιπη Ευρώπη με τις πωλήσεις των ηλεκτρικών να ανεβαίνουν με σημαντικά χαμηλότερο ρυθμό από τον επιθυμητό ή κινούνται πτωτικά στις χώρες που έχουν κόψει τις επιδοτήσεις. Οι υψηλότερες τιμές τους δεν αντιστοιχούν στα πορτοφόλια των οδηγών, ενώ οι κατασκευαστές πιέζονται να κάνουν μεγάλες εκπτώσεις για να κάνουν τα μοντέλα τους πιο ελκυστικά. 

Η εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία διανύει κρίση και ήδη ο όμιλος Stellantis (Peugeot, Citroen, Opel, Fiat, Alfa Romeo, Jeep, Lancia, Maserati, RAM, Chrysler, Dodge, DS Aytomobiles) ανακοίνωσε ότι θα κλείσει το εργοστάσιό της θυγατρικής Vauxhall στο Luton, ένα εργοστάσιο που λειτουργεί εδώ και 110 χρόνια. 

Παράλληλα, η Ford ετοιμάζεται να μειώσει το προσωπικό της στη χώρα κατά 800 άτομα και η κυβέρνηση βρίσκεται αυτή τη στιγμή με την πλάτη στον τοίχο και ήδη σκέφτεται να βάλει νερό στο κρασί της σχετικά με τους στόχους στις πωλήσεις. Προς το παρόν, για τη στήριξη της εγχώριας αγοράς αυτοκινήτου στη Βρετανία την πληρώνει έμμεσα και η μοτοσυκλέτα και σε ένα βαθμό και το κοινό στο οποίο δεν δίνεται ένας ακόμη λόγος για να αγοράσει μία.

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.