Μαραθώνιο με κράνος!

Ένα ηχηρό μήνυμα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

3/5/2019

Τις τελευταίες δεκαετίες, σε παγκόσμια κλίμακα, όλο και περισσότερες γυναίκες αποφασίζουν να μπουν στο σύμπαν των μοτοσυκλετών, ενώ τα τελευταία χρόνια βλέπουμε κάτι αντίστοιχο και στην Ελλάδα. Μάλιστα, στη χώρα μας αποτελούν πρότυπο αναβατών τόσο οδηγικά όσο και σε συμπεριφορά γενικότερα, με βάση πάντα τις δηλώσεις του Μέντη που ακόμη παραμιλάει απ’ την πρώτη του εκδρομή με τις Ride me Up και την Andeli Mototouring. Πέραν του σκοπού που εξυπηρετούν όλες οι μοτοσυκλέτες, κάνοντας τη καθημερινή μας μετακίνηση πολύ πιο άνετη και βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής μας, πάντοτε αποτελούσαν σύμβολο ελευθερίας και ανεξαρτησίας και ίσως και αυτός να είναι και ένας απ’ τους λόγους που τις προτιμούν όλο και περισσότερες γυναίκες.

Η Laura Buitron είναι μια γυναίκα που το πάθος της για μοτοσυκλέτες και περιπέτεια είναι τεράστιο, καθώς στο παρελθόν έχει κάνει πολλά και μεγάλα ταξίδια στο κόσμο και μάλιστα ολομόναχη. Το πείσμα που χαρακτηρίζει το όμορφο φύλλο είναι και η κινητήρια δύναμή της για να εκπληρώσει τα όνειρα όσο και τους στόχους της, βάζοντας τα γυαλιά σε πολλούς που καυχιούνται πως είναι περιπετειώδης και πολυταξιδεμένοι τύποι, ενώ στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο ταξίδι που έχουν κάνει είναι απ’ το σπίτι στην καφετέρια και χωρίς εξοπλισμό…

Η Buitron, ή chickmotorunner όπως μπορείτε να τη βρείτε στα social media, εκτός απ’ τον να ευχαριστιέται τα ταξίδια με τη μοτοσυκλέτα της, αποφάσισε να κάνει μια πρωτότυπη δράση και να διεκδικήσει την δέουσα προσοχή των αυτοκινηνιτιστών στο δρόμο.

Από τότε που τα smartphones και τα social media απέκτησαν κυρίαρχο ρόλο στην καθημερινότητά μας, οι απρόσεκτοι οδηγοί έχουν πολλαπλασιαστεί με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου, καθώς το βλέμμα τους είναι προσηλωμένο στις οθόνες των κινητών τους. Η Buitron έχει στείλει το δικό της μήνυμα στους οδηγούς με έναν πρωτότυπο τρόπο. Έχει λάβει ήδη δύο φορές σε μαραθώνιους (έναν στο Παρίσι κι έναν στην Μαδρίτη) φορώντας όμως όλο τον προστατευτικό εξοπλισμό για αναβάτες (ακόμη και το κράνος) με σκοπό να ευαισθητοποιήσει τους οδηγούς αυτοκινήτων και να διεκδικήσει ίσα δικαιώματα στους δρόμους για τους μοτοσυκλετιστές.

Στους δύο μαραθώνιους που έτρεξε η απόστασή τους ξεπερνούσε τα 40 χιλιόμετρα, ενώ συνάμα με τον εξοπλισμό το εγχείρημα ήταν εξαιρετικά δύσκολο λόγω του πρόσθετου βάρους. Γι’ αυτό το λόγο χρειάστηκε να ξεκινήσει ένα ειδικό πρόγραμμα εκγύμνασης ώστε να αυξηθούν οι αντοχές της κι έτσι κατάφερε να ολοκληρώσει και τις δύο διαδρομές σε λιγότερο από τέσσερις ώρες! Στις 18 Μαΐου θα βρίσκεται στην Florida και θα λάβει μέρος στον Μαραθώνιο στο Keywest μεταφέροντας για τρίτη συνεχόμενη φορά το μήνυμά της.

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.