Μετά την καραντίνα: Μοτοσυκλέτες ζόμπι στους δρόμους

Προσοχή στα service! Μην πιέζετε τους μηχανικούς
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/5/2020

«Τα κουρέλια τραγουδούν ακόμη» λέγαμε παλιά στο ΜΟΤΟ για το αρχείο των πολύ παλιών άρθρων, ενώ κατά καιρούς η φράση χρησιμοποιούταν και για μοτοσυκλέτες που ζούσαν μία δεύτερη ζωή! Φαίνεται πως έχει έρθει η ώρα η φράση αυτή να επιστρέψει στην επικαιρότητα, καθώς μετά την καραντίνα γεμίζουν οι δρόμοι σιγά – σιγά με κάθε λογής παλιά μοτοσυκλέτα!

Αυτή την στιγμή, σε πολλά συνεργεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης από τα οποία έχουμε εικόνα, μια αγορά δηλαδή που ποσοστιαία αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία, υπάρχουν αρκετές μοτοσυκλέτες που μπαίνουν στην σειρά για επισκευές και συντήρηση, φτάνοντας από αποθήκες, εξοχικά κτλ, από ακινησία δηλαδή μεγαλύτερη από την καραντίνα κατά πολλούς μήνες, και σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και χρόνια έως και δεκαετίες κάποιες από αυτές.

Αυτό είναι θετικό σαν κίνηση, διότι επιτέλους θα βλέπουμε περισσότερες μοτοσυκλέτες στους δρόμους, το πρόβλημα είναι πως απαιτούν όλοι την ίδια αμεσότητα στην εργασία. Και μία μοτοσυκλέτα μετά από μακροχρόνια ακινησία, δεν θέλει απλά ένα καθάρισμα στα καρμπιρατέρ για να ξανά βγει στον δρόμο. Για μετά τις 15-20, το πολύ 30 μέρες, τα έχουμε πει. Όταν όμως μία μοτοσυκλέτα είναι παρατημένη πολύ καιρό και μπροστά να πάρει με ευκολία χρειάζεται μία προσεκτική συντήρηση για να μην είναι επικίνδυνη στο δρόμο, ξεκινώντας από τον κινητήρα και πηγαίνοντας στα φρένα και τις αναρτήσεις αμέσως μετά.  Βλέπουμε αυτές τις ημέρες περιπτώσεις ανθρώπων που ξαφνικά ανακαλύπτουν τι συμβαίνει σε ένα ψυγείο όταν το παρατήσεις για χρόνια και όσα «σιγά τι θέλει» κι αν πεις στον μηχανικό που ασχολείται, το αποτέλεσμα δεν θα αλλάξει εύκολα.

Για μετά από μία σύντομη αποθήκευση: Μοτοσυκλέτα σε ακινησία: Τί κάνω πριν και μετά - Τα προβλήματα και οι λύσεις για να βγει ξανά στους δρόμους

Φυσικά τα υπόλοιπα που πρέπει να προσέχουμε αμέσως μετά τα είπαμε εδώ – και τα λέμε πριν από την άρση της καραντίνας:

Προσοχή στην αύξηση των τροχαίων. Προσοχή και στους πεζούς που έχουν ξεσυνηθίσει, προσοχή και στα ανασφάλιστα οχήματα διότι όλα αυτά τα μεταχειρισμένα ή όσα βγαίνουν ξανά στους δρόμους μετά από καιρό, δεν θέλουν απλά συντήρηση αλλά και τα χαρτιά τους να είναι σωστά, ώστε όλοι μας να είμαστε ασφαλείς και προφυλαγμένοι απέναντι στην άσχημη περίπτωση.

Κατά την διάρκεια της καραντίνας η κατάσταση στα συνεργεία ήταν ακριβώς αντίστροφη από αυτή που παρατηρείται τώρα. Δηλαδή η κίνηση στην επαρχία ήταν μεγαλύτερη και μάλιστα οι ανάγκες σε ανταλλακτικά αυξημένες. Κι αυτό γιατί οι εισαγωγείς λειτουργούσαν με προσωπικό ασφαλείας αλλά στην επαρχία η κίνηση συνεχιζόταν. Όχι τόσο γιατί παράβλεπαν τις οδηγίες, υπήρχαν και τέτοιες περιπτώσεις αλλά γεγονός είναι πως πολλές εργασίες συνέχιζαν να εκτελούνται και η μετακίνηση ήταν απαραίτητη. Αυτό σημαίνει πως παρουσιάστηκαν ορισμένα ζητήματα στην διαθεσιμότητα των ανταλλακτικών αυτό το διάστημα, ωστόσο η εικόνα διαφέρει από νομό σε νομό, σύμφωνα με όλα τα μηνύματα που λαμβάναμε και δεν υπάρχει γενικός κανόνας.

Από την άρση των μέτρων καραντίνας και μετά, η δουλειά σε συνεργεία έχει αυξηθεί, το ίδιο και για τα ελαστικά κι αυτό που ακούμε συνέχεια, είναι για την πίεση που υπάρχει στους μηχανικούς να βγουν στον δρόμο μοτοσυκλέτες που χρειάζονται πολύ περισσότερη δουλειά, από μία αλλαγή λαδιών.

Σε αυτό θέλουμε να επισείσουμε την προσοχή. Έτσι κι αλλιώς η συντήρηση των μοτοσυκλετών εδώ και μία δεκαετία στην κρίση, δεν ήταν αυτή που θα έπρεπε κι αυτό πρέπει να αρχίσει να βελτιώνεται σταδιακά από όλους μας.

Ταυτόχρονα με την κίνηση στα συνεργεία, τα πρώτα στοιχεία δείχνουν αύξηση και στις αγοραπωλησίες μεταχειρισμένων, σημείο που πρέπει επίσης να προσέχει κανείς.

Για να κλείσουμε το άρθρο με την τωρινή κατάσταση αυτή την στιγμή με μία πρακτική συμβουλή που μπορεί να βοηθήσει πολλούς, θυμηθείτε πως υπάρχει ένας τρόπος να ξέρεις αν η μεταχειρισμένη μοτοσυκλέτα που σκέφτεσαι να αγοράσεις είχε πέσει ποτέ, ένας έλεγχος που ανιχνεύει τα πάντα και στην Ελλάδα πραγματοποιεί η MotoCert. Τις υπηρεσίες της τις έχουμε παρουσιάσει από την πρώτη στιγμή, τις έχουμε δοκιμάσει ώστε να μπορούμε να τις προτείνουμε και με μία επίσκεψη στην σελίδα τους θα βρείτε περισσότερα.

Προσοχή λοιπόν στις μοτοσυκλέτες που βγάζετε μετά από πολύ καιρό από αποθήκες, εξοχικά κτλ, μοτοσυκλέτες που περίμεναν παροπλισμένες μία προσεκτική φροντίδα που πάντα την παραμελούσε κανείς και τώρα βεβιασμένα βγαίνουν στο δρόμο.

Δεν θα σταματήσουμε επίσης να λέμε προσοχή και στα τροχαία που οι πρώτες ημέρες της καραντίνας φαίνεται πως τα έχουν αυξήσει απότομα…

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.