Μετά την καραντίνα: Μοτοσυκλέτες ζόμπι στους δρόμους

Προσοχή στα service! Μην πιέζετε τους μηχανικούς
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/5/2020

«Τα κουρέλια τραγουδούν ακόμη» λέγαμε παλιά στο ΜΟΤΟ για το αρχείο των πολύ παλιών άρθρων, ενώ κατά καιρούς η φράση χρησιμοποιούταν και για μοτοσυκλέτες που ζούσαν μία δεύτερη ζωή! Φαίνεται πως έχει έρθει η ώρα η φράση αυτή να επιστρέψει στην επικαιρότητα, καθώς μετά την καραντίνα γεμίζουν οι δρόμοι σιγά – σιγά με κάθε λογής παλιά μοτοσυκλέτα!

Αυτή την στιγμή, σε πολλά συνεργεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης από τα οποία έχουμε εικόνα, μια αγορά δηλαδή που ποσοστιαία αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία, υπάρχουν αρκετές μοτοσυκλέτες που μπαίνουν στην σειρά για επισκευές και συντήρηση, φτάνοντας από αποθήκες, εξοχικά κτλ, από ακινησία δηλαδή μεγαλύτερη από την καραντίνα κατά πολλούς μήνες, και σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και χρόνια έως και δεκαετίες κάποιες από αυτές.

Αυτό είναι θετικό σαν κίνηση, διότι επιτέλους θα βλέπουμε περισσότερες μοτοσυκλέτες στους δρόμους, το πρόβλημα είναι πως απαιτούν όλοι την ίδια αμεσότητα στην εργασία. Και μία μοτοσυκλέτα μετά από μακροχρόνια ακινησία, δεν θέλει απλά ένα καθάρισμα στα καρμπιρατέρ για να ξανά βγει στον δρόμο. Για μετά τις 15-20, το πολύ 30 μέρες, τα έχουμε πει. Όταν όμως μία μοτοσυκλέτα είναι παρατημένη πολύ καιρό και μπροστά να πάρει με ευκολία χρειάζεται μία προσεκτική συντήρηση για να μην είναι επικίνδυνη στο δρόμο, ξεκινώντας από τον κινητήρα και πηγαίνοντας στα φρένα και τις αναρτήσεις αμέσως μετά.  Βλέπουμε αυτές τις ημέρες περιπτώσεις ανθρώπων που ξαφνικά ανακαλύπτουν τι συμβαίνει σε ένα ψυγείο όταν το παρατήσεις για χρόνια και όσα «σιγά τι θέλει» κι αν πεις στον μηχανικό που ασχολείται, το αποτέλεσμα δεν θα αλλάξει εύκολα.

Για μετά από μία σύντομη αποθήκευση: Μοτοσυκλέτα σε ακινησία: Τί κάνω πριν και μετά - Τα προβλήματα και οι λύσεις για να βγει ξανά στους δρόμους

Φυσικά τα υπόλοιπα που πρέπει να προσέχουμε αμέσως μετά τα είπαμε εδώ – και τα λέμε πριν από την άρση της καραντίνας:

Προσοχή στην αύξηση των τροχαίων. Προσοχή και στους πεζούς που έχουν ξεσυνηθίσει, προσοχή και στα ανασφάλιστα οχήματα διότι όλα αυτά τα μεταχειρισμένα ή όσα βγαίνουν ξανά στους δρόμους μετά από καιρό, δεν θέλουν απλά συντήρηση αλλά και τα χαρτιά τους να είναι σωστά, ώστε όλοι μας να είμαστε ασφαλείς και προφυλαγμένοι απέναντι στην άσχημη περίπτωση.

Κατά την διάρκεια της καραντίνας η κατάσταση στα συνεργεία ήταν ακριβώς αντίστροφη από αυτή που παρατηρείται τώρα. Δηλαδή η κίνηση στην επαρχία ήταν μεγαλύτερη και μάλιστα οι ανάγκες σε ανταλλακτικά αυξημένες. Κι αυτό γιατί οι εισαγωγείς λειτουργούσαν με προσωπικό ασφαλείας αλλά στην επαρχία η κίνηση συνεχιζόταν. Όχι τόσο γιατί παράβλεπαν τις οδηγίες, υπήρχαν και τέτοιες περιπτώσεις αλλά γεγονός είναι πως πολλές εργασίες συνέχιζαν να εκτελούνται και η μετακίνηση ήταν απαραίτητη. Αυτό σημαίνει πως παρουσιάστηκαν ορισμένα ζητήματα στην διαθεσιμότητα των ανταλλακτικών αυτό το διάστημα, ωστόσο η εικόνα διαφέρει από νομό σε νομό, σύμφωνα με όλα τα μηνύματα που λαμβάναμε και δεν υπάρχει γενικός κανόνας.

Από την άρση των μέτρων καραντίνας και μετά, η δουλειά σε συνεργεία έχει αυξηθεί, το ίδιο και για τα ελαστικά κι αυτό που ακούμε συνέχεια, είναι για την πίεση που υπάρχει στους μηχανικούς να βγουν στον δρόμο μοτοσυκλέτες που χρειάζονται πολύ περισσότερη δουλειά, από μία αλλαγή λαδιών.

Σε αυτό θέλουμε να επισείσουμε την προσοχή. Έτσι κι αλλιώς η συντήρηση των μοτοσυκλετών εδώ και μία δεκαετία στην κρίση, δεν ήταν αυτή που θα έπρεπε κι αυτό πρέπει να αρχίσει να βελτιώνεται σταδιακά από όλους μας.

Ταυτόχρονα με την κίνηση στα συνεργεία, τα πρώτα στοιχεία δείχνουν αύξηση και στις αγοραπωλησίες μεταχειρισμένων, σημείο που πρέπει επίσης να προσέχει κανείς.

Για να κλείσουμε το άρθρο με την τωρινή κατάσταση αυτή την στιγμή με μία πρακτική συμβουλή που μπορεί να βοηθήσει πολλούς, θυμηθείτε πως υπάρχει ένας τρόπος να ξέρεις αν η μεταχειρισμένη μοτοσυκλέτα που σκέφτεσαι να αγοράσεις είχε πέσει ποτέ, ένας έλεγχος που ανιχνεύει τα πάντα και στην Ελλάδα πραγματοποιεί η MotoCert. Τις υπηρεσίες της τις έχουμε παρουσιάσει από την πρώτη στιγμή, τις έχουμε δοκιμάσει ώστε να μπορούμε να τις προτείνουμε και με μία επίσκεψη στην σελίδα τους θα βρείτε περισσότερα.

Προσοχή λοιπόν στις μοτοσυκλέτες που βγάζετε μετά από πολύ καιρό από αποθήκες, εξοχικά κτλ, μοτοσυκλέτες που περίμεναν παροπλισμένες μία προσεκτική φροντίδα που πάντα την παραμελούσε κανείς και τώρα βεβιασμένα βγαίνουν στο δρόμο.

Δεν θα σταματήσουμε επίσης να λέμε προσοχή και στα τροχαία που οι πρώτες ημέρες της καραντίνας φαίνεται πως τα έχουν αυξήσει απότομα…

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.