Μια κορδέλα του ΜΟΤΟ, 20 χρόνια μετά!

29/9/2016

Έχω μια ιδιαίτερη σχέση με τον Κάτω Όλυμπο, με το enduro στον Κάτω Όλυμπο.
1983: Φοιτητής στη Λάρισα, γνωρίζω το enduro εκτός Αττικής, παρέα με τους Λαρισαίους φίλους, κι ειδικά τον Κώστα Βλασιάδη, αγωνιζόμενο και ταχύτατο εντουρά... Οι συνθήκες δεν έχουν καμία σχέση με της Αττικής. Λάσπη, ξεχασμένοι δασικοί, τέζα όλη μέρα, ξεκινάγαμε από Λάρισα πατώντας χώμα μόλις έξω από την πόλη, κι ανεβαίναμε Κάτω Όλυμπο. Συνήθως γυρνάγαμε νύχτα, με τα ασθενικά φώτα του Montesa 250 Η6 να προσπαθούν να φωτίσουν τα αγριόσκυλα που μας την έπεφταν πριν την Ροδιά...

1990: Στο ΜΟΤΟ πια, μου έρχεται ιδέα για ένα Σαββατοκύριακο enduro στον Κάτω Όλυμπο, με κατασκήνωση στο βουνό, στη βρύση του Κατή, βόλτες και πιστάκι προπόνησης το Σάββατο, με κανονικό αγώνα enduro την Κυριακή, 136 χιλιόμετρα διαδρομής σε δύο γύρους. Η παρέα του Adventure Club μαζεύεται, βρίσκουμε παλιά μονοπάτια, νέες διαδρομές, το Ψόφιο Άλογο, ο Κουκουμιάκος. Μαζεύονται 58 συμμετοχές για τον αγώνα, απ’ όλη την Ελλάδα, Σπυριδόπουλος, Τασούλης, Λαθούρης, Κόρκας, Χούντρας, Καρακίτσογλου, Τριβέλας, Αραμπατζής, Πλιάτσικα, Τυφόξυλος, Κωσταντάτος... Η μορφή του αγώνα πρωτότυπη, ένα οχτάρι που δεν συναντιόταν στο μέσον, με τα ΣΕΧ στην αφετηρία-τερματισμό, και ιδανικό χρόνο για κάθε απλή τον χρόνο του πρώτου (ταχύτερου!) συν ένα λεπτό. Όλοι οι άλλοι, που αργούσαν περισσότερο από ένα λεπτό, καπέλο! Για την ιστορία, τα μικρά, ως 250cc, τα πήρε ο Λαθούρης με Kawasaki KDX200R, όπως και την γενική, ενώ τα μεγάλα, 251+, ο Στέλιος Σπυριδόπουλος με Husaberg 501, ενισχυμένος από την προηγούμενη με το τοπικό νέκταρ της Ραψάνης, σε συσκευασία νταμιτζάνας. Έγραφε τότε στο ΜΟΤΟ ο Χούντρας: "Ο αγώνας με το μεγαλύτερο ποσοστό σε μονοπάτι που έχει γίνει ποτέ! Και τι μονοπάτι!"

1996: Mε την ίδια παρέα των Λαρισαίων, ψάξαμε επί δύο χρόνια και βγάλαμε την διαδρομή και τις ειδικές για το 1ο enduro Μετεώρων, αγώνα του Πανελληνίου πρωταθλήματος. Κι εδώ, ο κύκλος των 75 περίπου χιλιομέτρων ήταν σχεδόν όλος μονοπάτι, με ελάχιστα σημεία όπου μπορούσε να περάσει αυτοκίνητο, για πρώτη φορά σε Πανελλήνιο πρωτάθλημα. Εκεί, είχαμε χρησιμοποιήσει άφθονη κορδέλα ΜΟΤΟ, με το τότε λογότυπο του περιοδικού. Η συνέχεια της ιστορίας, είκοσι χρόνια μετά...

2016: Παρακολουθώ την ομάδα Enduro Όλυμπος στο facebook, και βλέπω φωτογραφίες από την εντουρόβολτα που ετοιμάζει. Και παθαίνω σοκ! Πρώτο πλάνο, κορδέλα ΜΟΤΟ του τότε! Από είκοσι και βάλε χρόνια πριν! Και πάλι σε αγώνα enduro, και πάλι στα αγαπημένα μου δάση και χώματα του Κάτω Ολύμπου! Και φαίνεται σε άριστη κατάσταση (η ποιότητα μετράει!), την δουλειά της την κάνει ακόμα. Το μυστήριο του πως έφτασε η κορδέλα του ΜΟΤΟ να σηματοδοτεί αγώνα enduro είκοσι χρόνια μετά, λύθηκε λίγο αργότερα, όταν έμαθα πως ο Νίκος Νταούτης, της εντουροπαρέας της Λάρισας, είχε κορδέλα ΜΟΤΟ φυλαγμένη από το 1996! Κι έπιασε τόπο!

Βασίλης Καραχάλιος

 

MotoGP: Loris Capirossi - Στην αρχή τα 850 θα είναι 1,5-2,5 δευτερόλεπτα πιο αργά από τώρα!

Ο στόχος της αύξησης του συναγωνισμού και των προσπεράσεων είναι το πρώτο μέλημα
capirossi
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/11/2025

Ως σύμβουλος ασφαλείας της DORNA, ο Loris Capirossi έδωσε μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο πλαίσιο του podcast Mig Babol, και είπε πολλά για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του κορυφαίου Παγκόσμιου Πρωταθλήματος μοτοσυκλέτας MotoGP.

O Capirossi έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα στο MotoGP, δύο στην κατηγορία των δίχρονων 125 cc (1990, 1991) και ένα στην κατηγορία των δίχρονων 250 cc, το 1998. Δύο χρόνια αργότερα ανέβηκε στην κορυφαία κατηγορία των δίχρονων 500 κυβικών εκατοστών και έπειτα ήταν από τους αναβάτες που έκαναν την μετάβαση στις τετράχρονες μοτοσυκλέτες το 2003, πάνω στην σέλα της Desmosedici GP03 των 989 cc. Στην κορυφαία κατηγορία ήταν επίσης ανταγωνιστικός και πέτυχε 9 νίκες, 13 pole positions και 42 βάθρα. Έχοντας κλείσει την αγωνιστική του καριέρα το 1999, ο Ιταλός εργάζεται πλέον ως σύμβουλος ασφαλείας της Dorna, και έχει τον τελευταίο λόγο για την ασφάλεια των αναβατών, όσον αφορά στις πίστες αλλά και στις μοτοσυκλέτες.

Ο Loris Capirossi φιλοξενήθηκε στο podcast Mig Babol και θυμήθηκε τα χρόνια του στη Ducati, που έμεινε από το 2003 έως το 2007, στην συνέχεια μετακόμισε στην Suzuki για τρεις σεζόν, πριν ξανά πάει στην Ducati για να κλείσει την καριέρα του το 2011.

Μαζί με τις αναμνήσεις από το παρελθόν, μεγάλο ενδιαφέρον είχαν τα λεγόμενα του Capirossi για τη νέα εποχή MotoGP που ξημερώνει το 2027.

Ας δούμε τις σημαντικότερες αλλαγές που έρχονται το 2027 (περισσότερα εδώ):

  • Ο κυβισμός των κινητήρων θα μειωθεί από 1000 cc σε 850 cc
  • Μέγιστος αριθμός κινητήρων που επιτρέπεται για κάθε αναβάτη σε μια σεζόν θα μειωθεί από επτά σε έξι
  • Το καύσιμο των μοτοσυκλετών θα είναι 100% βιώσιμα καύσιμα
  • Η χωρητικότητα του ρεζερβουάρ θα μειωθεί από τα 22 στα 20 λίτρα
  • Τα φαίρινγκ θα είναι 50mm πιο στενά και η “μούρη” της μοτοσυκλέτας θα είναι 50mm πιο μικρή
  • Όλα τα συστήματα ρύθμισης του ύψους της μοτοσυκλέτας και τα συστήματα holeshot θα απαγορευτούν
  • Τα δεδομένα GPS όλων των αναβατών θα είναι διαθέσιμα σε όλες τις ομάδες

Όλα τα παραπάνω γίνονται για να έχουμε ασφαλέστερους, πιο περιβαλλοντικά βιώσιμους και ανταγωνιστικότερους αγώνες. Η ασφάλεια θα επιτευχθεί με την μείωση του μεγέθους του κινητήρα και ως εκ τούτου τις μικρότερες ταχύτητες. Η χρήση 100% βιώσιμων καυσίμων θα κάνει τον θεσμό πιο “πράσινο”, ενώ η ανταλλαγή των δεδομένων GPS, η απαγόρευση των συσκευών ρύθμισης του ύψους του αναβάτη και ο περιορισμός της αεροδυναμικής θα “φουντώσουν” τον ανταγωνισμό, εστιάζοντας στις ικανότητες των αναβατών και παράλληλα θα μειώσουν το σημερινό χάσμα που χωρίζει τις μοτοσυκλέτες παραγωγής και εκείνες του MotoGP.

Στην πρόσφατη συνέντευξή του ο Capirossi λοιπόν δήλωσε πως μπορεί η τεχνολογία να έχει κάνει τεράστια βήματα, όμως εκείνος είναι πεπεισμένος πως η μεγάλη διαφορά προέρχεται από τα αεροδυναμικά βοηθήματα.

Δήλωσε ξεκάθαρα πως λατρεύει τα φτερά και είναι σίγουρος πως χωρίς τα αεροδυναμικά βοηθήματα η διαφορά μεταξύ της Ducati GP11, του 2011 και της σημερινής Ducati GP25 θα ήταν πολύ μικρή.

Desmosedici GP 03
Η Desmosedici GP 03

Στην συνέχεια ανέφερε πως η Ducati του 2003 ήταν ένα πραγματικό θηρίο και πως στο πρώτο τεστ στην Βαλένθια δοκίμασε πέντε διαφορετικά πλαίσια, γιατί η μοτοσυκλέτα δεν μπορούσε να πάει ευθεία! Ωστόσο, η τετράχρονη μοτοσυκλέτα τον κέρδισε και όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Ιταλός: “Ήταν βίαιη αλλά... προβλέψιμη, μπορούσα να ολισθήσω αν ήθελα, ενώ με τις δύστροπες δίχρονες μηχανές 500 cc μπορούσες να τραυματιστείς σοβαρά”

Οι εκτιμήσεις του Capirossi για το μέλλον του MotoGP από το 2027 και μετά είναι ενδιαφέρουσες. “Θα είναι μια ανατροπή: οι κινητήρες θα περάσουν από 1.000 σε 850 cc, τα συστήματα μορφοποίησης του ύψους θα καταργηθούν και τα μπροστινά φτερά θα είναι μικρότερα. Σύμφωνα με προσομοιώσεις, οι χρόνοι των γύρων θα είναι πιο αργοί από 1,5 έως 2,5 δευτερόλεπτα ανάλογα με την πίστα. Όμως η κατάσταση θα αλλάξει γρήγορα, οι μηχανικοί θα βρουν νέες λύσεις και σύντομα οι 850 cc θα είναι τόσο γρήγορες όσο οι σημερινές 1000 cc”.

Τέλος, ο Loris είναι βέβαιος πως η μικρότερη ισχύς δεν θα σημαίνει και λιγότερο θέαμα και οι αναβάτες θα πρέπει να δουλέψουν πιο σκληρά, ενώ με την Pirelli ως νέο προμηθευτή ελαστικών, πολλά θα αλλάξουν, μια νέα εποχή ξεκινά, που αξίζει να παρακολουθήσουμε.