MotoGP - Aprilia για Michelin: Δεν ισχύουν αυτά που λένε για το ελαστικό του Martin

Άμεση απάντηση από το Noale στα λεγόμενα του Taramasso - Κάνει λόγο για θέμα γενικότερης ασφάλειας
Massimo Rivola Aprilia Racing on Michelin 2025
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/2/2025

Έπειτα και από τις υπόνοιες που άφησε ο Piero Taramasso ότι η Aprilia ευθύνεται για την πτώση του Jorge Martin στη Sepang, ο Massimo Rivola, διευθύνων σύμβουλος της Aprilia Racing επέστρεψε με νέο γύρο δηλώσεων.

Τελικά Aprilia και Michelin ήρθαν σε άμεση αντιπαράθεση έπειτα από τις δηλώσεις που έκανε ο Piero Taramasso, διευθυντής Motosport της Michelin την περασμένη εβδομάδα (διαβάστε περισσότερα εδώ). Ο Taramasso με λίγα λόγια απέδωσε έμμεσα την ευθύνη του ατυχήματος του Jorge Martin σε απροσεξία που μπορεί να έγινε από την πλευρά των ανθρώπων της Aprilia, αναφέροντας μέχρι και δυσλειτουργία στις κουβέρτες των ελαστικών ως πιθανή αιτία για το highside που είχε ο παγκόσμιος πρωταθλητής στη Sepang σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα από το πρώτο lowside, με την ίδια μοτοσυκλέτα και ελαστικά (μεσαία γόμα).

Massimo Rivola Aprilia Racing on Michelin 2025

Το highside ήταν και εκείνο που του στοίχισε τα κατάγματα σε δεξί χέρι και αριστερό πόδι και ένα χειρουργείο που ολοκληρώθηκε ευτυχώς με επιτυχία. Στον Taramasso πάντως φάνηκε περίεργο που ο Martin συνέχισε με το ίδιο ελαστικό για 13 γύρους, αναφέροντας πως συνήθως αν ένας αναβάτης αντιμετωπίζει πρόβλημα με ελαστικό τότε το αλλάζει μέσα σε 2-3 γύρους. Οπότε η διατήρηση του ελαστικού από τον Μαδριλένο ήταν μία ακόμη ένδειξη ότι δεν έφταιγε το ελαστικό για την πτώση του. 

Οι δηλώσεις του Taramasso ήρθαν μετά από περαιτέρω διερεύνηση των δεδομένων του ατυχήματος, σε συνδυασμό με τα δεδομένα που παραχώρησε στους Γάλλους η Aprilia Racing, ως "απάντηση" στα λεγόμενα του διευθύνοντα συμβούλου των Ιταλών, Massimo Rivola. Ο Rivola είχε αναφέρει αρχικά ότι σύμφωνα με τα δικά τους στοιχεία δεν υπήρχε κανένα θέμα με τη μοτοσυκλέτα, ενώ το highside δεν προήρθε από λάθος του Martin.

Οι έμμεσες κατηγορίες του Taramasso, που δεν έκανε κανένα λόγο για ενδεχόμενη αστοχία στο ελαστικό, ενώ είπε ότι οι έρευνες θα συνεχιστούν,  δεν πέρασαν φυσικά αναπάντητες από τον θιγμένο Rivola, ο οποίος σχολίασε έπειτα από την επιτυχημένη εγχείρηση του Martin ότι πλέον τίθεται θέμα γενικότερης ασφάλειας αφού όλα τα δεδομένα που είχε η Aprilia δεν έδειχναν ότι θα μπορούσε να γίνει τέτοιο ατύχημα.

Massimo Rivola Aprilia Racing on Michelin 2025

"...Σχετικά με την πτώση, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι τα δεδομένα μας δεν επιβεβαιώνουν σε καμία περίπτωση τις δηλώσεις που έγιναν από τον Piero Taramasso. Πιστεύω ότι η ασφάλεια των αναβατών θα πρέπει να είναι η προτεραιότητα και του έχω ήδη προτείνει να κανονίσει μια συνάντηση με όλες τις ομάδες για να αντιμετωπίζουμε εποικοδομητικά αυτό που προφανώς είναι μια κρίσιμη κατάσταση, όπως φαίνεται και από τον αριθμό των τραυματισμών (σ.σ. του Martin).

Τις επόμενες ημέρες αναμένουμε περισσότερες εξελίξεις πάνω στην αψιμαχία μεταξύ Aprilia Racing και Michelin που θα μπορούσε να αλλάξει ακόμη και το πρωτόκολλο ελέγχων στα ελαστικά για όλους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ούτε η μία πλευρά αλλά ούτε και η άλλη θέλουν να δουν να επαναλαμβάνεται τέτοιου είδους "απρόβλεπτο" ατύχημα. 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.