MV Agusta προσαρμόζει τα δεδομένα της

Δεν πτοείται απ’ τον κορωνοϊό
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2020

Μπορεί αυτή τη στιγμή η MV Agusta, όπως και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά εργοστάσια, να μην λειτουργούν λόγω της πανδημίας, όμως η ιστορική εταιρεία απ’ το Varese δεν πτοείται. Το αντίθετο μάλιστα, καθώς μέσα απ’ τις αντίξοες συνθήκες ωθείται ταχύτερα στο να εξελιχθεί, όπως φιλοδοξεί ο Timur Sardarov, απ’ τη στιγμή που η εταιρεία ήρθε στα χέρια του το 2016. Αρχικά, είχε προχωρήσει στην αναδιάρθρωση του επίσημου δικτύου της MV Agusta, με τη δημιουργία νέων καταστημάτων αλλά και τον εκσυγχρονισμό των μεθόδων παραγγελίας μέσα απ’ την διαδικτυακή πλατφόρμα. Επίσης, μέσα από στρατηγικές κινήσεις, όπως η συνεργασία του εργοστασίου απ’ το Varese με την Loncin για τη δημιουργία μιας σειράς μικρού κυβισμού μοτοσυκλετών, αλλά και η πρόσληψη έμπειρων ανθρώπων όπως του Enrico Pellegrino για τη θέση του Head of Business & Network Development, οδεύει ξεκάθαρα σε ένα καλύτερο αύριο. Βασική προϋπόθεση βέβαια για ένα λαμπρό μέλλον, είναι να μην στερέψουν τα κεφάλαια και να αυξηθούν οι δυνατότητες της ετήσιας παραγωγής μοτοσυκλετών του εργοστασίου.

Αυτό ακριβώς είναι και το βήμα που πραγματοποιεί αυτή τη δύσκολη στιγμή η MV Agusta. Ένα μεγάλο μέρος των υπαλλήλων της εργάζεται απ’ το σπίτι, ενώ οι αποθήκες με τα εξαρτήματα των μοντέλων δουλεύουν στο κόκκινο, ούτως ώστε να καλύψουν τη ζήτηση της παγκόσμιας αγοράς. Με το lockdown των εγκαταστάσεων λόγω του κορωνοϊού, δεν έγιναν μόνο οι απαραίτητες απολυμάνσεις αλλά και αναδιάρθρωση του εργασιακού χώρου, καθώς και των διαδικασιών παραγωγής. Στόχος της εταιρείας είναι να φτάσει την παραγωγή από τις 5.000 μονάδες το χρόνο στις 25.000 μέσα σε λίγα χρόνια.

Αυτή τη στιγμή οι εγκαταστάσεις στο Varese είναι έτοιμες να υποδεχτούν πίσω το προσωπικό και έχουν αναπροσαρμοστεί φυσικά στα νέα δεδομένα, με σημεία ελέγχου της θερμοκρασίας των υπαλλήλων, τα απαραίτητα αποθέματα σε μάσκες και αντισηπτικά και με την απαραίτητη αναδιάρθρωση των γραμμών παραγωγής. Αντίστοιχα το ίδιο έχει γίνει και με τα γραφεία της εταιρείας.

Σε δηλώσεις του o CEO της MV Agusta, Timur Sardarov, ανέφερε: “Δεν είναι η ώρα για ντροπές, πρέπει να αποδεχτούμε τις αλλαγές και να δώσουμε το 100% ώστε να χτίσουμε ένα νέο μέλλον για την βιομηχανία μας και την κοινωνίας της, διατηρώντας ή ακόμη και αυξάνοντας τον αριθμό του προσωπικού! Αν αληθεύει το γεγονός ότι θα έρθουμε αντιμέτωποι με νέες προκλήσεις και παραμέτρους που επηρεάζουν την κοινωνία μας, θα πρέπει να παραμείνουμε γενναίοι και να μην σταματήσουμε να πιστεύουμε στις δυνατότητές μας. Είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε την  πρόκληση. Αυτή τη στιγμή δημιουργούμε τις καλύτερες και πιο όμορφες μοτοσυκλέτες στον κόσμο και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, ίσως με έναν διαφορετικό τρόπο από ‘δω και στο εξής, με μεγάλη αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα. Πραγματοποιούμε ήδη τις αναγκαίες επενδύσεις που θα μας επιτρέψουν να απευθυνθούμε σε ένα νέο κοινό αναβατών αλλά και σε νέες αγορές όπως σχεδιάζαμε εξ αρχής. Επιπρόσθετα, η παραγωγή των premium μοτοσυκλετών μας θα επηρεαστεί ελάχιστα, συγκριτικά με τις άλλες πλατφόρμες μας. Ακόμη, η μοτοσυκλέτα αποτελεί εξ ορισμού τη πεμπτουσία της ατομική μετακίνησης, είναι ένα σύμβολο ελευθερίας και φυσικά αποτελεί μια ταχύτατη και ευέλικτη εναλλακτική της μαζικής μεταφοράς. Και όλα αυτά αποτελούν ένα επιπλέον λόγο για να είμαστε αισιόδοξοι αυτούς τους δύσκολους καιρούς.”

 

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες