MV Agusta προσαρμόζει τα δεδομένα της

Δεν πτοείται απ’ τον κορωνοϊό
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/4/2020

Μπορεί αυτή τη στιγμή η MV Agusta, όπως και τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά εργοστάσια, να μην λειτουργούν λόγω της πανδημίας, όμως η ιστορική εταιρεία απ’ το Varese δεν πτοείται. Το αντίθετο μάλιστα, καθώς μέσα απ’ τις αντίξοες συνθήκες ωθείται ταχύτερα στο να εξελιχθεί, όπως φιλοδοξεί ο Timur Sardarov, απ’ τη στιγμή που η εταιρεία ήρθε στα χέρια του το 2016. Αρχικά, είχε προχωρήσει στην αναδιάρθρωση του επίσημου δικτύου της MV Agusta, με τη δημιουργία νέων καταστημάτων αλλά και τον εκσυγχρονισμό των μεθόδων παραγγελίας μέσα απ’ την διαδικτυακή πλατφόρμα. Επίσης, μέσα από στρατηγικές κινήσεις, όπως η συνεργασία του εργοστασίου απ’ το Varese με την Loncin για τη δημιουργία μιας σειράς μικρού κυβισμού μοτοσυκλετών, αλλά και η πρόσληψη έμπειρων ανθρώπων όπως του Enrico Pellegrino για τη θέση του Head of Business & Network Development, οδεύει ξεκάθαρα σε ένα καλύτερο αύριο. Βασική προϋπόθεση βέβαια για ένα λαμπρό μέλλον, είναι να μην στερέψουν τα κεφάλαια και να αυξηθούν οι δυνατότητες της ετήσιας παραγωγής μοτοσυκλετών του εργοστασίου.

Αυτό ακριβώς είναι και το βήμα που πραγματοποιεί αυτή τη δύσκολη στιγμή η MV Agusta. Ένα μεγάλο μέρος των υπαλλήλων της εργάζεται απ’ το σπίτι, ενώ οι αποθήκες με τα εξαρτήματα των μοντέλων δουλεύουν στο κόκκινο, ούτως ώστε να καλύψουν τη ζήτηση της παγκόσμιας αγοράς. Με το lockdown των εγκαταστάσεων λόγω του κορωνοϊού, δεν έγιναν μόνο οι απαραίτητες απολυμάνσεις αλλά και αναδιάρθρωση του εργασιακού χώρου, καθώς και των διαδικασιών παραγωγής. Στόχος της εταιρείας είναι να φτάσει την παραγωγή από τις 5.000 μονάδες το χρόνο στις 25.000 μέσα σε λίγα χρόνια.

Αυτή τη στιγμή οι εγκαταστάσεις στο Varese είναι έτοιμες να υποδεχτούν πίσω το προσωπικό και έχουν αναπροσαρμοστεί φυσικά στα νέα δεδομένα, με σημεία ελέγχου της θερμοκρασίας των υπαλλήλων, τα απαραίτητα αποθέματα σε μάσκες και αντισηπτικά και με την απαραίτητη αναδιάρθρωση των γραμμών παραγωγής. Αντίστοιχα το ίδιο έχει γίνει και με τα γραφεία της εταιρείας.

Σε δηλώσεις του o CEO της MV Agusta, Timur Sardarov, ανέφερε: “Δεν είναι η ώρα για ντροπές, πρέπει να αποδεχτούμε τις αλλαγές και να δώσουμε το 100% ώστε να χτίσουμε ένα νέο μέλλον για την βιομηχανία μας και την κοινωνίας της, διατηρώντας ή ακόμη και αυξάνοντας τον αριθμό του προσωπικού! Αν αληθεύει το γεγονός ότι θα έρθουμε αντιμέτωποι με νέες προκλήσεις και παραμέτρους που επηρεάζουν την κοινωνία μας, θα πρέπει να παραμείνουμε γενναίοι και να μην σταματήσουμε να πιστεύουμε στις δυνατότητές μας. Είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε την  πρόκληση. Αυτή τη στιγμή δημιουργούμε τις καλύτερες και πιο όμορφες μοτοσυκλέτες στον κόσμο και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, ίσως με έναν διαφορετικό τρόπο από ‘δω και στο εξής, με μεγάλη αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα. Πραγματοποιούμε ήδη τις αναγκαίες επενδύσεις που θα μας επιτρέψουν να απευθυνθούμε σε ένα νέο κοινό αναβατών αλλά και σε νέες αγορές όπως σχεδιάζαμε εξ αρχής. Επιπρόσθετα, η παραγωγή των premium μοτοσυκλετών μας θα επηρεαστεί ελάχιστα, συγκριτικά με τις άλλες πλατφόρμες μας. Ακόμη, η μοτοσυκλέτα αποτελεί εξ ορισμού τη πεμπτουσία της ατομική μετακίνησης, είναι ένα σύμβολο ελευθερίας και φυσικά αποτελεί μια ταχύτατη και ευέλικτη εναλλακτική της μαζικής μεταφοράς. Και όλα αυτά αποτελούν ένα επιπλέον λόγο για να είμαστε αισιόδοξοι αυτούς τους δύσκολους καιρούς.”

 

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.