Νέα Triumph 350 έρχονται στην Ινδία

Ο πρόεδρος της Bajaj επιβεβαίωσε μια νέα γενιά μονοκύλινδρων 350 που θα αποκαλυφθεί σύντομα
Triumph TR 400
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/2/2026

Η Ινδία εισήγαγε ένα νέο φορολογικό σύστημα GST 2.0 (Goods & Services Tax) που θα έχει πολύ σημαντική επίδραση στην εγχώρια βιομηχανία δικύκλων της χώρας.

Τέθηκε σε εφαρμογή στις 22 Σεπτεμβρίου 2025 και βάσει αυτού όλα τα δίκυκλα άνω των 350cc θα επιβαρυνθούν με σημαντικά αυξημένους φόρους πολυτελείας, γεγονός που αναπόφευκτα θα επηρεάσει την ινδική παραγωγή, μεταβάλλοντας τη στρατηγική σκέψη αρκετών κατασκευαστών.

Ένας από αυτούς είναι η Bajaj Auto, της οποίας ο πρόεδρος, Rajiv Bajaj, έχει επανειλημμένα δηλώσει πως η εταιρεία του θα πρέπει να εναρμονιστεί στο νέο φορολογικό καθεστώς προσαρμόζοντας τα μοντέλα που παράγει. Και αυτό δεν θα περιοριστεί μόνο στις μοτοσυκλέτες της Bajaj, αλλά και σε αυτές της Triumph που κατασκευάζει η ινδική εταιρεία.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ειδησεογραφικό κανάλι CNBC, ο κύριος Bajaj έκανε μιαν ακόμη αποκάλυψη: μια νέα γενιά Triumph 350 θα παρουσιαστεί στην Ινδία τον ερχόμενο Απρίλιο.

Αυτή θα αφορά όλα τα υπάρχοντα μοντέλα της γκάμας με τον μονοκύλινδρο TR 400, δηλαδή τα Speed 400, Scrambler 400Χ και XC, Thruxton 400 και το αποκλειστικό της ινδικής αγοράς  Speed T4 που ουσιαστικά είναι μια φτηνότερη και απλούστερη εκδοχή του Speed 400.

Αποφεύγοντας τις τεχνικές λεπτομέρειες, ο ισχυρός άνδρας της Bajaj άφησε να εννοηθεί πως ο μονοκύλινδρος των 399 cc που φορούν σήμερα όλα τα παραπάνω μοντέλα θα μικρύνει σε χωρητικότητα που δεν θα ξεπερνά τα 350 cc.

Αυτό που δεν εξήγησε είναι το κατά πόσο αυτό θα αφορά μόνο τα ινδικά μοντέλα ή αν θα συμπεριλάβει και την τρέχουσα εξαγώγιμη γκάμα που γνωρίζουμε στην Ευρώπη, δηλαδή όλα τα προαναφερθέντα 400άρια πλην του Speed T4.

Ό,τι και να πούμε προς το παρόν δεν θα είναι τίποτε περισσότερο από εικασία, όπως ακριβώς κάνει και ο ινδικός Τύπος που τείνει προς την άποψη ότι τα 400άρια μοντέλα θα συνεχίσουν ως είχαν στις διεθνείς αγορές, περιορίζοντας τα 350 στην αγορά της Ινδίας.

Αυτό θα σημαίνει πιθανότατα πως η νέα αυτή γενιά των μικρών Triumph 350 cc δεν θα έχει σημαντικές διαφορές με τα τρέχοντα μοντέλα σε επίπεδο εξοπλισμού και σχεδίασης, απλά θα φορούν έναν λίγο μικρότερο και - λογικά - λίγο ηπιότερο κινητήρα, ώστε να μην προκύψει μεγάλη επιβάρυνση τόσο σε επίπεδο εξέλιξης, όσο και στη γραμμή παραγωγής τους.

Οριστικές απαντήσεις για τα νέα Triumph 350 και το μέλλον των ανάλογων ευρωπαϊκών μοντέλων με τον κινητήρα TR400 θα έχουμε σε περίπου δύο μήνες, όταν με το καλό εμφανιστεί επίσημα η νέα γκάμα στην Ινδία.

Στο μεταξύ ένα νέο ερώτημα προκύπτει. Αν αυτό πρόκειται να εφαρμοστεί στα μοντέλα της Triumph, να περιμένουμε κάτι ανάλογο και με τα μοντέλα 390 της ΚΤΜ; Η πρόσφατη επικαιρότητα αυτό μας δείχνει, καθώς η Bajaj φέρεται να ετοιμάζει μια νέα γκάμα με δικύλινδρο κινητήρα έως 500 cc, γεγονός που θα της επιτρέψει να μικρύνει τα μονοκύλινδρα 390 κάτω από τα 350 cc, γεμίζοντας την Α2 γκάμα της ΚΤΜ με δύο σειρές μοντέλων. Παράλληλα, ο νέος κινητήρας των 350 cc θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από κοινού και στα μοντέλα της Bajaj, όπως λ.χ. το Dominar 400, που μοιραία θα προσαρμοστούν στο νέο φορολογικό καθεστώς της Ινδίας.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.