Νεκρός σε τροχαίο ο Paul Smart πρώην αναβάτης GP και TT, ήταν 78 ετών

Τα αίτια του δυστυχήματος είναι υπό έρευνα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/10/2021

Μετά από τροχαίο που έγινε την περασμένη Τετάρτη, ο Paul Smart, πρώην αναβάτης Grand Prix και ένας από τους θρύλους του Isle of Man TT, υπέκυψε στα τραύματά του.

Η δήλωση της οικογένειας αναφέρει:

«Ο Paul ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής εντός και εκτός paddock, και εξαιρετικά αγαπημένος από την οικογένειά του, τους φίλους και τους οπαδούς του αθλήματος σε όλο τον κόσμο. Ήταν 78 ετών. Το όνομά του θα είναι για πάντα συνώνυμο της Ducati που εκτόξευσε την φήμη της κερδίζοντας τον αγώνα Imola 200 το 1972. Επίσης ο Paul ήταν συνυφασμένος με την πίστα Brands Hatch μιας και για πολλά χρόνια κατοικούσε δίπλα της. Τόσα πολλά μπορούν και πρέπει να ειπωθούν για μία τέτοια καλή ζωή που τόσο τραγικά διακόπηκε. Ο Paul αφήνει πίσω του την γυναίκα του Maggie, τον γιό του Scott και την κόρη του Paula που ζητούν να γίνει σεβαστή η ιδιωτική τους ζωή, αυτή την δύσκολη ώρα».

Γεννημένος στις 23 Απριλίου του 1943 στο Eynsfords του Kent στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Paul Smart έχει πάρει μέρος σε πολλούς αγώνες, αλλά όπως λέει και η ανακοίνωση της οικογένειας ήταν τα 200 μίλια της Imola το 1972 που έκαναν το όνομά του γνωστό σε όλους τους Ducatisti. Η Ducati τότε κατάφερε να κερδίσει 11 πολύ ισχυρούς αντιπάλους που μεσουρανούσαν εκείνη την περίοδο, ανάμεσά τους οι MV Agusta, Honda, Triumph, Norton, BSA, και Moto Guzzi, με μία σειρά από αναβάτες ήδη θρύλους όπως οι Phil Read, Walter Villa, και φυσικά τον Giacomo Agostini.

Ήταν σημείο κλειδί για την πορεία της Ducati που είχε πάει στον αγώνα χωρίς να πιστεύει πως θα κερδίσει, ιδιαίτερα με τον Agostini απέναντι στην φοβερή MV Agusta. Ο Smart είχε την Gran Tourismo 750, την πρώτη Ducati με δεσμοδρομικό σύστημα οδήγησης των βαλβίδων και ήταν όμοια σχεδόν με τις μοτοσυκλέτες παραγωγής, ενώ ο Agostini έτρεχε με αγωνιστική μοτοσυκλέτα. Ο Smart τον έπιασε από τον 4ο κιόλας γύρο και μπροστά σε 70.000 θεατές πήρε την νίκη. Βέβαια τότε δεύτερος ήταν και ο Spaggiari επίσης με Ducati που έκοψε ρυθμό όταν άρχισε να μένει από καύσιμο και ο Smart πέρασε μπροστά αλλά σε κάθε περίπτωση η πρωτοκαθεδρία της Ducati μπροστά στην απόλυτη ως τότε, MV Agusta, ήταν πλέον πραγματικότητα. Η Ducati τίμησε αυτή την φοβερή νίκη με την Paul Smart Special Edition 1000 LE, το 2006.

Πριν από αυτή την επιτυχία ο Paul Smart αγωνιζόταν με ιαπωνικές μοτοσυκλέτες στην Αμερική ενώ στα GP αγωνίστηκε στα 250, 350 και 500 συγκεντρώνοντας 7 βάθρα συνολικά. Στο Isle of Man TT πήρε μέρος από το 1967 με πολλές δεύτερες και τρίτες θέσεις, καθιστώντας τον ένα από τα μεγάλα ονόματα της εποχής του.

Συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους φίλους.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες