Νίκη Triumph Street Triple RS στην Daytona με ρεκόρ γύρου

Βασίλισσα από την πρώτη στιγμή
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/3/2022

Με μια εντυπωσιακή νίκη ξεκίνησε την αγωνιστική της καριέρα στις ΗΠΑ η Triumph Street Triple RS, κερδίζοντας στον διάσημο αγώνα Daytona 200, σημειώνοντας ταυτόχρονα και ρεκόρ ταχύτερου γύρου. Όλες οι λεπτομέρειες στο Δελτίο Τύπου της αγωνιστικής ομάδας ΤΟBC της Triumph που ακολουθεί:

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ                                                                                                 

 

Η TOBC TRIUMPH ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΟ 80ο DAYTONA 200

 

 

-              Η Triumph Street Triple RS κερδίζει το Daytona 200 στην πρώτη προσπάθεια

-              Ο Brandon Paasch υπερασπίζεται τον τίτλο κερδίζοντας το 2ο κατά σειρά Daytona 200

-              Η Triumph Street Triple RS θέτει το ρεκόρ ταχύτερου γύρου

-              Ο Danny Eslick έχει τις περισσότερες προσπεράσεις στον αγώνα

 

 

Η αγωνιστική ομάδα TOBC – Triumph, υποστηριζόμενη από τη FreedomRoad Financing, δίνει τη δύναμη στον Brandon Paasch να κρδίσει το 80ο Daytona 200.

 

Ερχόμενη από την πρώτη της σεζόν στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Supersport 2021, η Triumph Street Triple RS κερδίζει το αμερικανικό ντεμπούτο της στο World Center of Racing. Τη νικήτρια μοτοσυκλέτα οδήγησε ο υπερασπιστής πρωταθλητής Brandon Paasch, ο οποίος χρησιμοποίησε την εμπειρία του που απέκτησε τη σεζόν του 2021 με τη Triumph Street Triple RS και την προηγούμενη επιτυχία του στο 200 για να αξιοποιήσει στο έπακρο τη δύναμη του τρικύλινδρου 765 στην πίστα της Daytona.

 

Ο Paasch ξεκίνησε στην 4η θέση και έμεινε μαζί με το πρωτοπόρο γκρουπ για όλη τη διάρκεια του αγώνα. Ο τρικύλινδρος κινητήρας Triumph 765 δεν ίδρωσε αντέχοντας τον αγώνα των 57 γύρων, 200 μιλίων και κρατώντας τον Paasch στο σημείο που χρειαζόταν. Βγαίνοντας από το τελικό pit-stop, ο Paasch βρέθηκε στην τέταρτη θέση και περίπου δύο δευτερόλεπτα πίσω από το πρωτοπόρο γκρουπ. Για να καλύψει τη διαφορά με τους τρεις μπροστινούς, τοποθετώντας τον εαυτό του στη θέση για τη νίκη, ο Paasch σημείωσε τον ταχύτερο γύρο του αγώνα στο 1:49:959. Στην τελευταία στροφή του τελευταίου γύρου, ο Paasch που περίμενε υπομονετικά την ευκαιρία του, έστριψε το γκάζι και εμπιστεύτηκε τον τρικύλινδρο κινητήρα της Triumph για να τον ωθήσει στη νίκη με διαφορά 0,007 του δευτερολέπτου.

 

Στη μέση του αγώνα, ως αποτέλεσμα της μάχης με τους δυνατούς ανέμους και του ξοδεύματος ενός μεγάλου μέρους του αγώνα χωρίς το όφελος ενός ντραφτ, ο Eslick έχασε έδαφος και το προβάδισμά του στον αγώνα καθώς έφτασε στα pit με αναθυμιάσεις. Βγαίνοντας από το pit, ο Eslick κατάφερε να κερδίσει ξανά σημαντικό έδαφος, τελειώνοντας τον αγώνα στην 6η θέση.

 

 


 

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Η εταιρεία που κάποτε ίδρυσε η οικογένεια Μαμιδάκη είχε περάσει στον Murtaza Lakhani
JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/12/2025

Ο πακιστανοκαναδός, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα, ο ιδιοκτήτης της εταιρείας που ελέγχει την JETOIL, δεν είναι κάποιος αχυράνθρωπος, ούτε αυτοφοράκιας, αλλά ο άνθρωπος που εδώ και δεκαετίες διακινεί στα ίσια, το πετρέλαιο που δεν μπορεί να διακινηθεί από τους υπόλοιπους. Ο 63χρονος δισεκατομμυριούχος Murtaza Ali Lakhani (κεντρική φωτογραφία) έχει υπηκοότητα Μ. Βρετανίας και Καναδά με τα διαβατήριά του να γίνονται δεκτά σε κάθε χώρα του κόσμου και τον περασμένο Ιούλιο κατονομάστηκε από το Αγγλικό περιοδικό Business Matters, το Ν1 στον κλάδο των επιχειρήσεων, ως ο μεγαλύτερος διακινητής Ρωσικού πετρελαίου.

Αυτό σήμαινε πως κάποιος άναψε ένα προβολέα πάνω του, κάτι που είχε αποφευχθεί όταν ο ίδιος άνθρωπος διακινούσε το πετρέλαιο του Ιράκ σε καιρό πολέμου με τις ΗΠΑ, έπειτα το Κουρδικό πετρέλαιο επί εποχής πολέμου επίσης και πλέον και το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, επί εποχής που όλοι ελπίζουν να μην καταλήξει σε πόλεμο, όπως υπάρχει η απειλή να γίνει.

Ο επικεφαλής του γκρουπ Mercantile Maritime απέκτησε την JETOIL από την οικογένεια Μαμιδάκη μετά την πτώχευση της μέσα στην πανδημία και την αυτοκτονία που επέφερε η ένταξη το άρθρο 99, ενός εκ των ιδρυτών της. Ξεκινώντας το 1968 ενώ είχαν ήδη την Mamidoil την οποία ένωσαν με την JETOIL, οι οικογένεια Μαμιδάκη δημιούργηε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εμπορίας καυσίμων στα Βαλκάνια.

Παρόλο που κατά την περίοδο της πτώχευσης η εταιρεία έχασε σχεδόν το 80% του δικτύου πρατηρίων ο Lakhani επένδυσε σε αυτή έχοντας ως στόχο τις τεράστιες εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης που αγγίζουν τους 300.000 τόνους, ενώ αντίστοιχα υπάρχει εγκατάσταση και στο Κόσσοβο. Παραμένει επίσης δίκτυο χονδρικής πώλησης εκτός της Ελλάδας σε Αλβανία, Βουλγαρία, Σκόπια και Σερβία ώστε ο Βαρόνος αυτός να στρέψει την προσοχή του στην περιοχή.

Για τον ίδιο τον Lakhani, όπως και για τον Etibar Eyyub από το Αζερμπαϊτζάν που μπαινοβγαίνει στις λίστες από πέρσι, αυτή είναι μάλλον μία αναμενόμενη εξέλιξη κι αυτό γιατί είχαν γίνει κινήσεις πριν την ανακοίνωση του κ. Χαραλαμπου Βουρλιώτη, της Αρχής Καταπολέμησης κατά της Νομιμοποίησης Εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες για δέσμευση περιουσιακών στοιχείων συνολικά 5 εταιρειών εμπορίας πετρελαίου στην Ελλάδα, με την JETOIL να είναι αυτή που απασχολεί το κοινό καθώς θα βλέπει από αύριο τα πρατήρια να αλλάζουν όνομα ή να κλείνουν.

JETOIL: Οικειοθελής αναστολή λειτουργίας εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Ρωσία

Είναι ενδιαφέρον να δούμε τι θα γίνουν οι εγκαταστάσεις στο Καλοχώρι ιδιαίτερα τώρα, δύο μόλις μήνες πριν συμπληρωθούν 30 χρόνια από την μεγάλη πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στις εγκαστάσεις αυτές, επί αυτοκρατορίας Μαμιδάκιδων.

Ήταν μεσημέρι, 24 Φεβρουαρίου 1986 όταν ξέσπασε φωτιά η οποία έκαιγε για επτά μέρες πνίγοντας την Θεσσαλονίκη σε τοξικά αέρια, ιδιαίτερα μετά την έκρηξη της τρίτης ημέρας που συμπληρώθηκε από δεκάδες επόμενες. Από τις 12 δεξαμενές τότε καταστράφηκαν οι 8, ενώ κλιμάκια από την Γιουγκοσλαβία κατέβηκαν να συνδράμουν το έργο της ελληνικής πυροσβεστικής που μετρούσε ήδη 25 τραυματίες. Η Θεσσαλονίκη γλίτωσε τότε γιατί άντεξε η δεξαμενή υγρής αμμωνίας. Αν είχε εκραγεί, τότε η πόλη θα έπρεπε να εκκενωθεί και θα μιλούσαμε για μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία της Ευρώπης, δύο ημέρες και δύο μήνες πριν το πυρηνικό δυστύχημα του Τσερνόμπιλ.

Ετικέτες