Ο Guy Martin θα απέχει από το φετινό Isle of Man TT

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

20/1/2016

Με ανάρτησή του εχθές το απόγευμα, ο Guy Marin ενημέρωσε τους οπαδούς του Isle of Man ότι δεν θα αγωνιστεί για το 2016, και άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να επιστρέψει για το 2017.

Ο βασικός λόγος, είναι μία κρίση ταυτότητας από αυτές που ξεκινάμε με το «τι κάνω στη ζωή μου». Αυτή η φάση ξεκίνησε μετά από το ατύχημα στο Ulster Grand Prix, που ακόμα και τώρα τον ταλαιπωρεί από πρόβλημα που του άφησε στην σπονδυλική στήλη.  Όπως λέει ο ίδιος έχει πάρα πολλά ενδιαφέροντα, εκτός από το Isle of Man και τις μοτοσυκλέτες, που πρέπει να τους αφιερώσει λίγο χρόνο, κι ένα από αυτά είναι το ποδήλατο.

το ατύχημα που παραλίγο να τον αφήσει ανάπηρο:

 

Εδώ και τρία χρόνια θέλει να πάρει μέρος στον μεγαλύτερο αγώνα αντοχής –με ποδήλατο- του κόσμου, το Tour Divide και φοβάται ότι αν το αφήσει λίγο ακόμα, θα τον «πάρουν τα χρόνια». Όπως λέει χαρακτηριστικά, «με τον ρυθμό που πάω, φοβάμαι ότι θα ανοιγοκλείσω τα μάτια και ξαφνικά θα καταλάβω ότι είμαι 45 χρονών». Ο Guy εξηγεί ότι τα τελευταία 11 χρόνια, το μόνο που κάνει είναι να τρέχει σε αγώνες μοτοσυκλέτας. Με βάση και το ντοκυμαντέρ για την ζωή του, ουσιαστικά αυτό που κάνει από τα 18, είναι μία συνεχή προπόνηση για τον Isle of Man TT, λογικό είναι να θέλει να κάνει μία αλλαγή. Στο Tour Divide θα έχει κάθε ευκαιρία να ξανά βρει τον εαυτό του… λόγω της προσπάθειας!

Ο ποδηλατικός αυτός αγώνας αντοχής, ξεκινά από τον Καναδά και τερματίζει στα σύνορα των ΗΠΑ με το Μεξικό, μετά από 4.417 χιλιόμετρα. Διατρέχει τις οροσειρές των ΗΠΑ, σε μία διαδρομή που θεωρείται από τις ομορφότερε του κόσμου, και οι ποδηλάτες είναι τελείως αυτόνομοι. Πέρα από κάποια σημεία της οργάνωσης που απέχουν το λιγότερο εκατό χιλιόμετρα, δεν υπάρχει τίποτα άλλο για τους ποδηλάτες στο ενδιάμεσο, που θα πρέπει να είναι αυτάρκεις. Οπότε είναι απαραίτητο να μεταφέρουν τον κατάλληλο εξοπλισμό. Η οργάνωση έχει επίσης καταγράψει και περιστατικά επιθέσεων άγριων ζώων, όπως αρκούδες και αιλουροειδή –πούμα ή αλλιώς λιοντάρι της Αμερικής- που δίνουν προστιθέμενη αξία στην φήμη του αγώνα. Το μόνο σίγουρο, είναι ότι ο Guy θα έχει όλο το χρόνο να σκεφτεί την πορεία που θα ακολουθήσει στη ζωή του, όπως λέει: «μπορεί να σιχαθώ το ποδήλατο, μπορεί όμως να μην θέλω να κάνω και τίποτα άλλο». Το σίγουρο είναι ότι το Isle of Man TT θα είναι κάπως διαφορετικό, χωρίς αυτόν.

Ετικέτες

Zayn Sofuoglu: Ο 7χρονος που οδηγεί Kawasaki H2R και BMW M 1000 RR

Ο μικρός γιος του Kenan Sofuoglu κλέβει τις εντυπώσεις
Zayn Sofuoglu
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

26/3/2026

Ο μόλις επτά ετών Zayn Sofuoglu γίνεται ξανά viral, καθώς εμφανίστηκε να οδηγεί δύο από τις πιο ισχυρές μοτοσυκλέτες παραγωγής και όχι μόνο, την BMW M 1000 RR και την υπερτροφοδοτούμενη Kawasaki Ninja H2R.

Ο γιος του πέντε φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Supersport, Kenan Sofuoglu, από πολύ μικρή ηλικία βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας. Η πρώτη εντύπωση έγινε όταν ήταν μόλις τριών ετών, όταν οδηγούσε Ferrari στην ιδιωτική πίστα καρτ του πατέρα του στην Τουρκία.

Zayn Sofuoglu

Έκτοτε, η πορεία του είναι… εντυπωσιακή. Σε ηλικία πέντε ετών, φέρεται να ξεπέρασε τα 320 km/h οδηγώντας Lamborghini, ενώ έχει ήδη κατακτήσει και τίτλο σε εγχώριο πρωτάθλημα supermoto.

Zayn Sofuoglu

Παράλληλα, έχει εμφανιστεί να προπονείται με τον τρεις φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSBK, Toprak Razgatlioglu, στην πίστα του πατέρα του.

Ωστόσο, το πιο εντυπωσιακό και ίσως πιο αμφιλεγόμενο στιγμιότυπο, μέχρι σήμερα είναι η οδήγηση της H2R. Με ισχύ που φτάνει τους 321 ίππους, η συγκεκριμένη είναι μια μοτοσυκλέτα τέρας, μόνο για πίστα. Στο σχετικό βίντεο, ο μικρός Zayn δέχεται βοήθεια στην εκκίνηση από τον πατέρα του, πριν πραγματοποιήσει μια σύντομη επιτάχυνση.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by Zayn Sofuoğlu🇹🇷🇳🇱🇩🇿 (@zaynsofuoglu)

Αντίστοιχα, η BMW M 1000 RR, μία από τις ισχυρότερες superbike δρόμου, δεν είναι ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς να δει στα χέρια ενός παιδιού 23 κιλών, βάρος που έχει ο μικρός αναβάτης κατά τον πατέρα του.

Το φαινόμενο Zayn Sofuoglu συνεχίζει να διχάζει: από τη μία πλευρά, εντυπωσιάζει με το ταλέντο και την εξοικείωσή του με την ταχύτητα από την άλλη, ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση γύρω από τα όρια, την ασφάλεια και το κατά πόσο τέτοιες εικόνες αποτελούν έμπνευση ή υπερβολή.

Το μόνο σίγουρο είναι ένα όνομά του θα συνεχίσει να μας απασχολεί τα επόμενα χρόνια.