Ο Χατζηδάκης συναντήθηκε με διανομείς – Υποσχέθηκε καλύτερες συνθήκες εργασίας

Φαίνεται πως δεν υπάρχει συνολική γνώση του προβλήματος
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/4/2021

Με εργαζομένους στον κλάδο της διανομής συναντήθηκε ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Κωστής Χατζηδάκης. Πρόκειται για ένα θετικό βήμα και στόχος είναι να βλέπουμε μπροστά, αν θέλουμε να πάμε μπροστά, αλλά δεν γίνεται να μην σχολιάσει κανείς το γεγονός πως ο υπουργός το χαρακτήρισε «σχετικά καινούργιο επάγγελμα». Το γεγονός πως τώρα αντιλήφθηκε η Πολιτεία πως οι διανομείς κάνουν ένα πολύ σημαντικό επάγγελμα και βρίσκονταν στον δρόμο ως υπάλληλοι γραφείου, πωλητές, ή πολλές φορές χωρίς καμία ασφάλιση, επειδή με τα μέτρα περιορισμού κυκλοφορίας το επάγγελμα αυτό ήρθε στο προσκήνιο, δεν σημαίνει πως είναι «σχετικά καινούργιο». Είναι πολύ παλιό επάγγελμα και πολύ γνωστά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κλάδος, με βασικό πως η Πολιτεία δεν έχει θεσπίσει ένα πλαίσιο που είναι και το ζητούμενο δεκαετίες τώρα. Είναι λοιπόν άκαιρο να το χαρακτηρίζει το 2021 «σχετικά νέο επάγγελμα», σαν να λέμε πως ρίχνει νερό σε ένα βουνό που κάηκε πριν είκοσι χρόνια. Καλό κάνει και το νερό, αλλά μετά από μία δεκαετία πας κατευθείαν στην αναδάσωση.

Προσπερνάμε την τοποθέτηση για το νεαρό του επαγγέλματος και μένουμε στο θετικό κομμάτι καθώς για πρώτη φορά γίνεται ένα βήμα προς την σωστή κατεύθυνση, φτάνει δηλαδή η φωνή των εργαζομένων στον υπουργό Εργασίας.

Στη συνάντηση από την πλευρά των διανομέων παραβρεθήκαν οι Σπύρος Π., Μίοντρακ Μ., Κων/νος Δ. και Πέτρος Ε αναφέροντας στον υπουργό τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σχετικά με τον εξοπλισμός αναβάτη ,την υποδηλωμένη εργασία, την ασφαλιστική κάλυψη και την διαφορετική αντιμετώπιση που βιώνουν οι εργαζόμενοι στον συγκεκριμένο κλάδο.

Με το πέρας της συνάντησης ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Κωστής Χατζηδάκης δήλωσε:

«Θέλουμε να στηρίξουμε αυτούς τους ανθρώπους, η δουλειά των οποίων αυξήθηκε για τους γνωστούς λόγους μέσα στην πανδημία, ενώ την ίδια στιγμή δεν εργάζονται σε πολλές περιπτώσεις με σεβασμό των κανόνων από τις επιχειρήσεις στις οποίες απασχολούνται. Στόχος μας είναι να εξασφαλίσουμε συνθήκες προσωπικής και εργασιακής ασφάλειας στους απασχολούμενους στις ψηφιακές πλατφόρμες, υιοθετώντας τις καλύτερες ευρωπαϊκές πρακτικές. Με το νομοσχέδιο που θα παρουσιαστεί σύντομα, διασφαλίζουμε τις προϋποθέσεις για την περαιτέρω ανάπτυξη της συγκεκριμένης δραστηριότητας, που αποτελεί σημαντική πηγή εισοδήματος για χιλιάδες συμπολίτες μας».

Τι προωθεί η κυβέρνηση προς ψήφιση:

-Θεσμοθετεί τα κριτήρια που έθεσε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη διάκριση μεταξύ εργαζομένων και «αυτοαπασχολούμενων» (free lancers).

-Υιοθετεί τις βέλτιστες πρακτικές του ILO και του ΟΟΣΑ, αναγνωρίζοντας στους αυτοαπασχολούμενους αντίστοιχα συνδικαλιστικά δικαιώματα (σωματεία, απεργία, συλλογικές συμβάσεις εργασίας) όπως και στους εργαζομένους.

-Επιπλέον, ορίζεται ότι οι ψηφιακές πλατφόρμες έχουν αντίστοιχες υποχρεώσεις υγιεινής και ασφάλειας έναντι των αυτοαπασχολούμενων με εκείνες που θα είχαν, αν ήταν εργοδότες τους και αυτοί εργαζόμενοί τους.

Ειδικότερα, με το νομοσχέδιο αναγνωρίζονται δύο τρόποι συνεργασίας των παρόχων υπηρεσιών με τις πλατφόρμες: συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ή ανεξάρτητων υπηρεσιών/ έργου. Επίσης θεσπίζονται τέσσερις συγκεκριμένες προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν προκειμένου να τεκμαίρεται ότι η σύμβαση μεταξύ πλατφόρμας και παρόχου υπηρεσιών δεν είναι εξαρτημένης εργασίας. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι: ο πάροχος να χρησιμοποιεί υπεργολάβους, να επιλέγει τα έργα που αναλαμβάνει, να παρέχει τις υπηρεσίες του σε οποιονδήποτε τρίτο και σε ανταγωνιστές της ψηφιακής πλατφόρμας και να καθορίζει ο ίδιος τον χρόνο παροχής των υπηρεσιών του, προσαρμόζοντάς τον στις προσωπικές του ανάγκες. Αν δεν συντρέχει καμία από αυτές τις προϋποθέσεις, τότε τεκμαίρεται ότι η σύμβαση μεταξύ συνεργατικής ψηφιακής πλατφόρμας και παρόχου υπηρεσιών είναι εξαρτημένης εργασίας.

Υπάρχουν ακόμη πολλά βήματα που πρέπει να γίνουν σχετικά με την βελτίωση της εργασίας των διανομέων και μάλιστα αφορούν και τις επιχειρήσεις και το νομοθετικό πλαίσιο των δικύκλων και είναι θετικό που έστω και αργά, γίνονται βήματα προς μία σωστή κατεύθυνση

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.