O Marc Marquez υποψήφιος για το βραβείο Laureus World Sportsman of the Year

Η επική επιστροφή του 2025 φέρνει τον Ισπανό πρωταθλητή δίπλα σε μεγάλα ονόματα του παγκόσμιου αθλητισμού
marc_marquez
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/3/2026

Από την κόλαση των τραυματισμών στην κορυφή του MotoGP και τώρα στα βραβεία Laureus, ο Marc Marquez ζει ξανά το όνειρο.

Ο Marc Marquez βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της παγκόσμιας αθλητικής σκηνής, καθώς είναι υποψήφιος για το βραβείο Laureus World Sportsman of the Year. Η εντυπωσιακή του επιστροφή στην κορυφή το 2025, με την κατάκτηση του έβδομου τίτλου του στο MotoGP, τον έφερε και πάλι ανάμεσα στους κορυφαίους αθλητές του πλανήτη.

Ο Ισπανός αναβάτης ξεπέρασε χρόνια τραυματισμών και αμφισβήτησης για να γράψει ένα από τα πιο συγκλονιστικά comeback στην ιστορία του θεσμού. Με 11 νίκες σε 17 εκκινήσεις Grand Prix και 14 νίκες σε Tissot Sprint το 2025 συγκέντρωσε συνολικά 545 βαθμούς, εξασφαλίζοντας τον τίτλο αρκετά πριν ολοκληρωθεί η σεζόν. Παρότι ένας τραυματισμός τον άφησε εκτός στους πέντε τελευταίους αγώνες, είχε ήδη "κλειδώσει" το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα από το 2019, πριν ξεκινήσει ο εφιάλτης των τραυματισμών.

Ο ανταγωνισμός για το φετινό Laureus είναι τεράστιος. Ανάμεσα στους υποψήφιους βρίσκονται οι τενίστες Carlos Alcaraz και Jannik Sinner, ο χρυσός Ολυμπιονίκης στο άλμα επί κοντώ Armand Duplantis, ο τετράκις νικητής του Tour de France Tadej Pogacar και ο κάτοχος της Χρυσής Μπάλας Ousmane Dembele. Πρόκειται για μια λίστα που αποδεικνύει το μέγεθος της επιτυχίας του Marquez.

marc_marquez

Το 2024 αποτέλεσε σημείο καμπής στην καριέρα του, όταν αποχώρησε από τη Honda μετά από 11 χρόνια και μετακινήθηκε στη Gresini Racing, μεταπηδώντας σε μοτοσυκλέτα της Ducati. Η επιλογή του να τα παίξει όλα “στο κόκκινο” δικαιώθηκε απόλυτα, καθώς για το 2025 πήρε τη θέση στην εργοστασιακή ομάδα της Ducati και επέστρεψε στην κορυφή.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Marquez συνδέεται με τα βραβεία Laureus. Το 2014 είχε κατακτήσει το βραβείο Breakthrough of the Year μετά τον παρθενικό του τίτλο (2013), ενώ έχει υπάρξει άλλες τέσσερις φορές υποψήφιος στις κατηγορίες Sportsman of the Year και Comeback of the Year.

Οι νικητές των Laureus World Sports Awards θα ανακοινωθούν στις 21 Απριλίου, με τον Marquez να διεκδικεί ακόμη μία κορυφή, αυτή τη φορά πέρα από τα όρια της μοτοσυκλέτας.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»