Ο πιο μικρός σε ηλικία Globetrotter!

Με σύντροφο ένα Ducati Scrambler Desert Sled
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

23/5/2019

Η έννοια της μοτοσυκλέτας απ’ την αρχή της ιστορίας της, ήταν συνώνυμο της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας, διότι έδινε τη δυνατότητα στους αναβάτες να ζήσουν την περιπέτεια του ταξιδιού και να γνωρίσουν τον κόσμο. Τα τελευταία χρόνια η μοτοσυκλέτα (σαν έννοια πάντα) έχει αρχίσει να χάνει τον ρόλο της ως μέσο ελευθερίας και έκφρασης, καθώς η νέα γενιά έχει βρει το επόμενο μέσο με το οποίο μπορεί να ξεφεύγει απ’ την ρουτίνα (πλέον και την πραγματικότητα) και δεν είναι άλλο απ’ τα smartphones και τα social media. Όμως, υπάρχουν ακόμη νέοι σε ηλικία αναβάτες που προτιμούν να βλέπουν τα πράγματα χειροπιαστά -και όχι μέσα από οθόνες- ταξιδεύοντας τον κόσμο με μοτοσυκλέτα, με σκοπό να δουν νέα μέρη και να αποτυπώσουν στο μυαλό τους μοναδικά τοπία. Ο πιο νέος παγκόσμιος ταξιδιώτης (επίσημα πλέον καθώς έσπασε το παγκόσμιο ρεκόρ αποτελώντας τον νεαρότερο σε ηλικία αναβάτη που γύρισε τον κόσμο) είναι ο 23χρονος Henry Crew που ολοκλήρωσε φέτος την περιπέτειά του, ταξιδεύοντας σε 35 χώρες και διανύοντας σχεδόν 90.000 χιλιόμετρα με το Ducati Scrambler Desert Sled.

Ας τα πάρουμε όμως απ’ την αρχή. Ο Crew ξεκίνησε το ταξίδι του πέρσι στις 3 Απριλίου με αφετηρία το Bike Shed Motorcycle Club, ένα μοτοσυκλετιστικό στέκι που βρίσκεται στο Λονδίνο, και με αρχικό σκοπό να διανύσει πάνω από 56.000 χιλιόμετρα μέσα σ’ έναν χρόνο με την μοτοσυκλέτα της Ducati. Μετά από 381 μέρες επέστρεψε στο σημείο που ξεκίνησε γεμάτος με αναμνήσεις, μοναδικές εμπειρίες που βίωσε στο ταξίδι του αλλά και πιο έμπειρος ως αναβάτης, έχοντας κάνει περισσότερα χιλιόμετρα απ' όσα σχεδίαζε. Σε δηλώσεις σχετικά με τη μοτοσυκλέτα του ανέφερε: “Το Scrambler Desert Sled αποδείχτηκε ένας εξαιρετικά ανθεκτικός σύντροφος στο ταξίδι, ικανό να αντιμετωπίσει οποιουδήποτε είδος τερέν ή θερμοκρασίες. Ταξιδέψαμε μαζί 88.000 χιλιόμετρα και διασχίσαμε διάφορους δρόμους του κόσμου σε πολύ μεγάλο υψόμετρο και θερμοκρασίες που έφταναν του -7 οC. Περάσαμε απο ερήμους, βουνά και τροπικά δάση με θερμοκρασίες άνω των 50 οC. Η μοτοσυκλέτα αποδείχτηκε πως είχε τις τέλειες αναλογίες και μου επέτρεψε να αντιμετωπίσω με ευκολία, τόσο τα  ασφάλτινα όσο και τα χωμάτινα κομμάτια της διαδρομής. Μοιραία, είχα μερικές πτώσεις, αλλά χάρη στο χαμηλό της βάρος  μπορούσα να τη σηκώσω μόνος μου χωρίς να αντιμετωπίσω μεγάλα προβλήματα ή να προκληθούν ζημιές σε βαθμό που να μου διακόψουν το ταξίδι.”

Η μοτοσυκλέτα του Henry Crew θα βρίσκεται περίπτερο της Scrambler by Ducati στο Bike Shed London 2019 –το δέκατο που θα πραγματοποιηθεί- μια εκδήλωση που διοργανώνεται απ’ το Bike Shed Motorcycle Club. Ο χώρος στον οποίο πραγματοποιείται έχει ανακαινιστεί, καθώς στο παρελθόν ήταν μια αποθήκη καπνού και δίνει μια ξεχωριστή χροία, στην εκδήλωση που φιλοξενεί πολλές απ' τις πιο διάσημες custom μοτοσυκλέτες της παγκόσμιας σκηνής. Η εκδήλωση ανοίγει τις πόρτες της από σήμερα μέχρι την Κυριακή 26 Μαΐου και όσοι βρεθούν εκεί θα έχουν την ευκαιρία όχι μόνο να θαυμάσουν τα νέα μοντέλα της ιταλικής εταιρείας και τη μοτοσυκλέτα του Henry Crew, αλλά και πολλές άλλες. Συγκεκριμένα, ένα custom Scrambler 1100 (Goblin Works Hooligan Hillclibmer, ναι όλο αυτό είναι τ’ όνομά του) που σχεδιάστηκε απ’ τον Anthony Partridge για την σειρά Goblin Works Garage θα βρίσκεται στο περίπτερο της Scrambler by Ducati. Κάθε χρόνο, στο Bike Shed,  συγκεντρώνονται κορυφαίοι customizers απ’ όλο τον κόσμο και ανάμεσα σε αυτούς θα βρίσκεται ο Μάριος Νικολαΐδης με το DCR-018, που την προηγούμενη βδομάδα βρισκόταν στο Sultans Of Sprint στη Monza μαζί το ΜΟΤΟ για να αγωνιστεί και θα είναι η δεύτερη φορά που εκπροσωπεί τη χώρα μας στο θεσμό, αφού και η DCR-017 είχε βρεθεί εκεί παλιότερα.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.