O Valerio Boni πέτυχε ρεκόρ Guinness διανύοντας 1.233 χιλιόμετρα σε 24ωρες με Vespa 50 κυβικών

Νέο ρεκόρ απόστασης μέσα σε ένα 24ωρο από scooter 50 κυβικών
motomag O Valerio Boni πέτυχε ρεκόρ Guinness διανύοντας 1.233 χιλιόμετρα σε 24ωρες με Vespa 50 κυβικών
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

17/4/2024

Ο κάτοχος πέντε ρεκόρ Guinness τα τελευταία τρία χρόνια, Valerio Boni αποφάσισε στα 65 του χρόνια να προσθέσει ακόμη ένα στο όνομα του αυτή τη φορά με μία δίχρονη Vespa 50 κυβικών στην ισπανική πίστα Terramar.

Η ιστορία του ρεκόρ του Boni ξεκινά επί εποχής Covid, όταν ο ίδιος ανακάλυψε πως στη βάση δεδομένων Guinness υπήρχε μία κατηγορία για τη μεγαλύτερη απόσταση που έχει διανύσει ένα scooter 50 κυβικών μέσα σε 24 ώρες και το οποίο ανήκε από το 2005 στον Αυστραλό Mark Brown.

O Valerio Boni πέτυχε ρεκόρ Guinness διανύοντας 1.233 χιλιόμετρα σε 24ωρες με Vespa 50 κυβικών

Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα μπήκε η ιδέα στο μυαλό του Boni ο οποίος εργάζεται ως δημοσιογράφος και ειδικεύεται σε κινητήρες μικρής χωρητικότητας, να σπάσει το ρεκόρ των 928 χιλιομέτρων που είχε πετύχει ο Brown. Αξίζει να αναφερθεί για την ιστορία πως ο Boni 45 χρόνια πριν, σε ηλικία 20 ετών, με την ίδια Vespa 50 κυβικών είχε καταφέρει να διανύσει 940 χιλιόμετρα μέσα σε 24 ώρες ωστόσο τότε δεν είχε ζητήσει να πιστοποιηθεί επίσημα από την οργάνωση Guinness το ρεκόρ, αν και εκείνοι το είχαν καταγράψει.

Και κάπως έτσι ο Boni το έβαλε σκοπό να πάρει πίσω ένα ρεκόρ το οποίο πίστευε πως του ανήκ,ε σχεδόν 50 χρόνια αργότερα. Η προσπάθεια του Ιταλού υποστηρίχθηκε από την ομάδα της Epoca Motors και τους φίλους του, Ivo Viscasillas και Cristian Noguera, οι οποίοι τον βοήθησαν για τους ανεφοδιασμούς που πραγματοποιούνταν... εν κινήσει!

Σε αντίθεση με το 1979 που είχε επιλεχθεί η πίστα της Pirelli στη Vizzola Ticino, τώρα επιλέχθηκε η πίστα Terramar η οποία βρίσκεται 40 χιλιόμετρα μακριά από την Βαρκελώνη και έχει κατασκευαστεί το μακρινό 1923.

O Valerio Boni πέτυχε ρεκόρ Guinness διανύοντας 1.233 χιλιόμετρα σε 24ωρες με Vespa 50 κυβικών

Όσον αφορά τον σχεδιασμό της προσπάθειας, υπήρξε μία μικρή διαφοροποίηση σχετικά με τον αρχικό στόχο της απόστασης που είχαν θέσει. Σε πρώτη φάση το πλάνο ήταν να διανύσουν 960 χιλιόμετρα με ταχύτητα 40 χλμ./ώρα -το νόμιμο όριο της νομοθεσίας του 1979- και στη συνέχεια να φτάσουν τα 1.080 χιλιόμετρα με ταχύτητα 45 χλμ./ώρα η οποία είναι η νόμιμη μέγιστη ταχύτητα για μοτοποδήλατο στην Ευρώπη.

Ωστόσο οι κατευθυντήριες γραμμές της οργάνωσης Guinness άφησαν ελεύθερο το όριο ταχύτητας, υπό την προϋπόθεση ότι ο κινητήρας συμμορφώνεται με έναν κινητήρα μαζικής παραγωγής. Έτσι, η Vespa των 50 κυβικών του Boni θα μπορούσε να κινείται με ταχύτητά περίπου 55 χλμ./ώρα κατά τη διάρκεια της προσπάθειας.

O Valerio Boni πέτυχε ρεκόρ Guinness διανύοντας 1.233 χιλιόμετρα σε 24ωρες με Vespa 50 κυβικών

Στις 6 Μαρτίου η ώρα του Boni και της Vespa 50 είχε φτάσει. Ο Ιταλός ξεκίνησε να διανύει τον έναν γύρο μετά τον άλλον στην πίστα Terramar ενώ οι ανεφοδιασμοί γινόταν εν κινήσει. Στις 7 Μαρτίου στις 5 το πρωί ο Boni είχε καταφέρει να σπάσει το ρεκόρ των 928 χιλιομέτρων που κρατούσε ο Brown.

Φυσικά ο Boni δεν σταμάτησε εκεί και συνέχισε για να γράψει όσο το δυνατόν περισσότερα χιλιόμετρα με την "ταπεινή" Vespa 50 του 1979. Ο Boni λίγες ώρες αργότερα θα συμπλήρωνε 615 γύρους στην πίστα Terramar έχοντας διανύσει 1.233,07 χιλιόμετρα, βάζοντας την υπογραφή του στο νέο ρεκόρ Guinness το οποίο τυπικά κατοχυρώθηκε μετά από κάποιες μέρες καθώς όλα τα στοιχεία ελέγχονται στο Λονδίνο.

O Valerio Boni πέτυχε ρεκόρ Guinness διανύοντας 1.233 χιλιόμετρα σε 24ωρες με Vespa 50 κυβικών
Ετικέτες

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.