Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο: Από τη Ρωσία με… αγάπη

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

18/7/2016

Με την άφιξή μου στο Batumi, το κομμάτι του παρευξείνιου οδοιπορικού στην Τουρκία λάμβανε τέλος και ταυτόχρονα ξεκινούσε αυτό της Γεωργίας, που αποδείχθηκε τελικά αρκετά πιο σύντομο απ’ ότι είχα σχεδιάσει. Αιτία στάθηκε η διακοπή της οδικής σύνδεσης Γεωργίας-Ρωσίας στον ορεινό άξονα του Καυκάσου λόγω κατολισθήσεων, πράγμα που με υποχρέωσε να πάρω ένα μικρό ferry που εκτελούσε το δρομολόγιο Batumi-Sochi.
Έτσι, πλέοντας για 14 ώρες τα ακυμάτιστα νερά του Εύξεινου Πόντου μ’ ένα μικρό σαπιοκάραβο, αποβιβάστηκα στο Sochi της Νότιας Ρωσίας. Αφού ολοκληρώθηκαν οι τελωνιακές διαδικασίες και το μαύρο Supra έβαλε επίσημα ρόδα στην χώρα του Πούτιν, η ηλεκτρονική πυξίδα ξεκίνησε να δείχνει επίμονα τον ρωσικά βορρά, και συγκεκριμένα την πρωτεύουσα Μόσχα. Περίπου 1.300 χιλιόμετρα με χώριζαν από την μητρόπολη της Ρωσίας, ενώ οι πόλεις Krasnodar, Rostov-na-Don και Voronez θα αποτελούσαν τις ενδιάμεσες στάσεις στην πορεία μου για την Μόσχα.


Ένα βαρετό επίπεδο τοπίο "έστρωσε" την διαδρομή ως την Μόσχα. Αδιάφορες οι πόλεις που συνάντησε το μαύρο παπί στην πορεία του, ταπεινά και φτωχικά τα χωριά που αντίκρισε η ματιά μου, αρκετά καλές οι εξυπηρετήσεις του δρόμου, ικανοποιητική η κατάσταση της ασφάλτου για τις αναρτήσεις του Supra. Και τελικά, με πολύ επιμονή και υπομονή στο τιμόνι, αλλά και αρκετή προσοχή με τους επιθετικούς Ρώσους οδηγούς που με λαχτάρισαν ουκ ολίγες φορές, έφτασα στο βορειότερο γεωγραφικό σημείο του παρευξείνιου οδοιπορικού. Τρέμε Πούτιν, σου έρχομαι…


Ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν την ρωσική πρωτεύουσα και δικαιολογημένα έτρεχα σας τρελός να δω όσα μπορούσα περισσότερα μέσα στις τρεις μέρες που έμεινα στην αγκαλιά της πόλης: το Κρεμλίνο, την Κόκκινη Πλατεία με τα αρχιτεκτονήματά της, τα -σοβιετικής αρχιτεκτονικής- κτίσματα του Πανεπιστημίου και του Υπουργείου Εξωτερικών, το θέατρο Μπολσόι, τον Καθεδρικό ναό και φυσικά δεν παρέλειψα μια ρομαντική βαρκάδα στα νερά του Μόσχοβα…


Και μετά τα αξιοθέατα, σειρά είχε ο Σύλλογος των Ελλήνων της Μόσχας. Οι ομογενείς της ρωσικής πρωτεύουσας με υποδέχτηκαν θερμά και με ενημέρωσαν για την πολύχρονη παρουσία και ιστορία τους. Με ποντιακή καταγωγή οι περισσότεροι (άλλοι είχαν έρθει στην Μόσχα από την περιοχή της Κριμαία και άλλοι από την Γεωργία), αντιπροσωπεύουν σήμερα μια αξιόλογη ελληνική κοινότητα 5.000 ατόμων, που αποτελεί σημείο αναφοράς για τις σημαντικές πολιτιστικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητες που διοργανώνει.
Παίρνοντας λοιπόν στις "αποσκευές" της ψυχής μου τα συγκινητικά ακούσματα των Ελλήνων της Μόσχας, τις εικόνες των επιβλητικών μνημείων της ρωσικής μεγαλούπολης και λίγη από την κοσμοπολίτικη αύρα της, άρχισα να κατηφορίζω νότια, για να αντικρίσω και πάλι τον Εύξεινο Πόντο από τις ακτές της Ουκρανίας.

Κων/νος Μητσάκης

Ξανά χωρίς πινακίδες κυκλοφορίας - Κυβερνητικές ολιγωρίες παγιώνουν το πρόβλημα

Επιβεβαιώνεται η πρόβλεψη του MOTO -Στον "πάγο" οι παραδόσεις οχημάτων
License plates
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/8/2026

Οι ελλείψεις στις πινακίδες κυκλοφορίας επανέρχονται δυναμικά, προκαλώντας νέες καθυστερήσεις στις ταξινομήσεις και στις παραδόσεις καινούργιων οχημάτων. Το πρόβλημα, που το MOTO είχε αναδείξει εδώ και μήνες, όχι μόνο δεν λύθηκε, αλλά πλέον επηρεάζει ολόκληρη την αγορά, από τις μοτοσυκλέτες έως τα αυτοκίνητα.

Δυστυχώς η πραγματικότητα έρχεται να επιβεβαιώσει τις προβλέψεις. Οι ελλείψεις στις πινακίδες κυκλοφορίας έχουν επανεμφανιστεί, με αποτέλεσμα πολλές Διευθύνσεις Μεταφορών να αδυνατούν να ολοκληρώσουν τις ταξινομήσεις νέων οχημάτων και οι αντιπροσωπείες  εν σειρά, να μην μπορούν να πραγματοποιήσουν παραδόσεις στους πελάτες τους.

Δεν πρόκειται όμως για μια ξαφνική εξέλιξη, καθώς η κυβερνητικές ολιγωρίες στην διαχείριση του ζητήματος και τα πρόσκαιρα “μπαλώματα” που δεν επέλυσαν πραγματικά το ζήτημα αλλά αποσυμφόρησαν προσωρινά την κατάσταση είναι μια συζήτηση που κρατάει από τον Φεβρουάριο αλλά και μόλις πριν λίγες εβδομάδες είχαμε προειδοποιήσει πως ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας, πρόβλεψή που δυστυχώς επιβεβαιώνεται. Το πρόβλημα οφείλεται στις εμπλοκές των δημόσιων διαγωνισμών για την προμήθεια των πινακίδων και όχι σε κάποια προσωρινή δυσλειτουργία ή έλλειψη πρώτων υλών όπως πολλές φορές παρερμηνεύεται το “τελείωσε ο τσίγγος” .

Αρκετές υπηρεσίες έχουν εξαντλήσει τα διαθέσιμα αποθέματά τους και αναγκάζονται να αναζητούν πινακίδες από άλλες Περιφέρειες, διαδικασία που προκαλεί νέες καθυστερήσεις και πρόσθετη γραφειοκρατία.

Το αποτέλεσμα είναι χιλιάδες καινούργια οχήματα να παραμένουν “δεμένα” στις αντιπροσωπείες, παρότι οι διαδικασίες αγοράς έχουν ολοκληρωθεί. Οι εταιρείες αδυνατούν να παραδώσουν αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, ενώ οι πελάτες περιμένουν χωρίς να έχουν καν εικόνα πότε θα μπορέσουν να παραλάβουν.

Το άλλο πρόβλημα είναι πως οι ελλείψεις δεν παρουσιάζονται το ίδιο σε όλους και για αυτό υπάρχουν σχόλια "μα εγώ μόλις παρέλαβα", μεγαλώνοντας το πραγματικό πρόβλημα, καθώς το πασπαλίζουν με αμφιβολία!

Η κατάσταση επηρεάζει επίσης τον προγραμματισμό των εισαγωγικών εταιρειών και των δικτύων πωλήσεων, δημιουργώντας προβλήματα στις ταξινομήσεις, στις εμπορικές επιδόσεις και στην εξυπηρέτηση των πελατών.

Το MOTO είχε επισημάνει εξαρχής ότι το ζήτημα δεν ήταν συγκυριακό, αλλά αποτέλεσμα διοικητικών αστοχιών που όπως φαίνεται επαναλαμβάνονται όσο δεν αντιμετωπίζεται η αιτία τους. Δυστυχώς, οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι η εκτίμηση αυτή ήταν σωστή.

Σε μια περίοδο όπου η αγορά επενδύει σε νέα μοντέλα, νέες τεχνολογίες και την ανανέωση του στόλου, παραμένει παράδοξο το γεγονός ότι η παράδοση ενός καινούργιου οχήματος μπορεί να καθυστερεί επειδή το κράτος αδυνατεί να εξασφαλίσει κάτι τόσο βασικό όσο οι πινακίδες κυκλοφορίας.

Μέχρι να αποκατασταθεί ομαλά η προμήθειά τους, οι καθυστερήσεις στις ταξινομήσεις και στις παραδόσεις νέων μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων αναμένεται να συνεχιστούν, επιβεβαιώνοντας ότι το πρόβλημα μόνο προσωρινό δεν είναι.