Οδοιπορικό στον Εύξεινο Πόντο

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/7/2016

Αφού κατακάθισε η σκόνη της ερήμου από το πρόσφατο ταξίδι μου στην αραβική χερσόνησο (“ADV 2 Dubai”), οι χάρτες δεν άργησαν ν’ ανοίξουν ξανά και άρχισα να σχεδιάζω εκ νέου κόκκινες γραμμές και συναρπαστικές διαδρομές. Τι αλήθεια σκεφτόμουν; Ένα ταξίδι με παπί, παρόμοιο μ’ αυτό που έκανα το 2012 στην Καππαδοκία και το 2014 στην Ινδία. Λίγα κυβικά, πολύ κέφι, μεγάλη τρέλα…
Κι έτσι, στα τέλη Ιουνίου, κρατώντας το κλειδί ενός ετοιμοπόλεμου Honda Supra-X 125 Helmin, βρέθηκα στην αφετηρία ενός οδοιπορικού μνήμης, αφιερωμένο στον ποντιακό Ελληνισμό. Μια διαδρομή 7.500 χιλιομέτρων σε έξι παρευξείνιες χώρες (Τουρκία, Γεωργία, Ρωσία, Ουκρανία, Ρουμανία, Βουλγαρία) αποτελούσε το "Roadbook" ενός ταξιδιού σε τόπους οικείους, που φιλοξένησαν την μακραίωνη ιστορική παρουσία του ποντιακού Ελληνισμού.

Η απόβασή μου στην Τουρκία έγινε ατμοπλοϊκώς (Πειραιάς-Χίος-Cesme), ενώ μετά το γρήγορο συνοριακό "ξεκαθάρισμα", το μαύρο Supra άρχισε να καταπίνει τα 610 χιλιόμετρα που με χώριζαν από την πόλη Polatli, την πρώτη διανυκτέρευσή μου επί τουρκικού εδάφους. Η πρώτη μέρα προσαρμογής και συνεργασίας ανάμεσα στον αναβάτη και στο Honda Supra έληξε με τις καλύτερες εντυπώσεις εκατέρωθεν. Σημαντικό πλεονέκτημα για την ομαλή ροή του ταξιδιού αποτελούσε φυσικά η μεγάλη αυτονομία του παπιού, αφού ρολάροντας με σταθερή ταχύτητα 80-90 χλμ./ώρα είχα μια αυτονομία που άγγιζε περίπου τα 230 χιλιόμετρα.

Την επομένη, η κοντινή Άγκυρα δεν ήταν σταθμός μου -η πόλη Amasya ήταν ο επόμενος προορισμός. Αφού έριξα μια γρήγορη, κρυφή ματιά στην σύγχρονη τουρκική πρωτεύουσα που χανόταν μέσα από τους καθρέπτες του παπιού, συνέχισα ακάθεκτος για την αρχαία πρωτεύουσα του βασιλείου του Πόντου, 370 χιλιόμετρα ανατολικότερα.
Προσεγγίζοντας την συννεφιασμένη Αμάσεια, είχα βάλει ρόδα στο γεωγραφικό διαμέρισμα του Πόντου. Ως τις αρχές του 20ου αιώνα, στην πόλη της Αμάσεια και στην γύρω περιοχή ζούσαν περίπου 155.000 Έλληνες, που εξοντώθηκαν όμως από τα δικαστήρια ανεξαρτησίας του Κεμάλ Ατατούρκ.

Στις δυο μέρες που αφιέρωσα στην γενέτειρα του αρχαίου γεωγράφου Στράβωνα, οι λαξευτοί τάφοι των Μιθριδατών (Βασιλέων του Πόντου), τα οθωμανικά τεμένη, το αρχαιολογικό μουσείο και οι παραδοσιακές κατοικίες κατά μήκος του ποταμού Ίρι, μού διηγήθηκαν την ιστορία της Αμάσεια, η οποία αποδείχθηκε μια από τις πιο όμορφες και ατμοσφαιρικές πόλεις της Ανατολίας. Επόμενη στάση στην χιλιοτραγουδισμένη Τραπεζούντα…

https://bit.ly/MOTO_683

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

28/8/2026

Ωραία στριφτερή διαδρομή σε επαρχιακό δίκτυο χωρίς πολλή κίνηση, ηλιόλουστη μέρα, παράδεισος. Αυτό ήταν το σκηνικό στο οποίο εξελίχθηκε ένα μικρό δράμα, όταν μια ομάδα μοτοσυκλετιστών σταμάτησε προς αρωγή άλλου μοτοσυκλετιστή που είχε πέσει στην εξωτερική αριστερής στροφής.

Καθώς μόλις είχαν βοηθήσει τον πεσμένο αναβάτη να βγει από χαντάκι και είχαν σηκώσει τη μοτοσυκλέτα του, οδηγός τετρακίνητου Toyota GR Corolla (μοντέλο 300 τουρμπάτων ίππων που δεν έρχεται στην Ευρώπη) που πήγαινε εξίσου γρήγορα στην ίδια διαδρομή, χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και οδεύει ολοταχώς προς τους μοτοσυκλετιστές που είναι παρκαρισμένοι στο πιο λάθος σημείο: ακριβώς στην εξωτερική του apex της στροφής.

Ευτυχώς κανένας δεν τραυματίστηκε σοβαρά στο συμβάν αυτό, αν και η έκβαση ήταν καθαρά θέμα τύχης, καθώς το αυτοκίνητο χτύπησε σε ένα δέντρο, πίσω από το οποίο βρίσκονταν άνθρωποι που έτρεχαν να σωθούν, με μόνα θύματα τις παρκαρισμένες μοτοσυκλέτες που δέχτηκαν τη φόρα του αυτοκινήτου.

Το συμβάν καταγράφτηκε όλως τυχαίως από αναβάτη Aprila Tuono V4 που ακολουθούσε εκείνη την ώρα το αυτοκίνητο – χωρίς να έχει σχέση με τον οδηγό ή το γκρουπ των μοτοσυκλετιστών που βοηθούσαν τον συνάδελφό τους – και από το κοντέρ του οποίου μπορούμε να διακρίνουμε πως, τη στιγμή που έχασε τον έλεγχο του πίσω μέρους του Corolla, ο οδηγός του πρέπει να πήγαινε με περίπου 70 μ.α.ώ. (112 χ.α.ώ.).

Το βίντεο αυτό αναρτήθηκε πρώτα στο Instagram, όπου σχολίασε ένας από την ομάδα των μοτοσυκλετιστών που είχε σταματήσει να βοηθήσει. Εκεί εξήγησε τον λόγο που είχαν παρκάρει στο πλέον ακατάλληλο σημείο:

“Το άτομο που είχε πέσει στο χαντάκι και τον οποίο μόλις είχαμε βοηθήσει ήταν μοτοσυκλετιστής. Τον βγάλαμε έξω και κυριολεκτικά μόλις είχαμε τραβήξει και τη μηχανή του από το χαντάκι. Δεν είχαμε καν προλάβει να μετακινηθούμε πιο κάτω σε ένα ασφαλέστερο σημείο, όλα έγιναν σε δευτερόλεπτα.”