Ολοκληρώθηκε η μεταφορά του 80% της Peugeot Motorcycles στην επενδυτική εταιρεία Mutares

Εντός του χρονοδιαγράμματος που είχαμε γράψει

Η Peugeot Motorcycles στην επενδυτική εταιρεία Mutares

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/2/2023

Τον Νοέμβριο του 2022 η Mahindra που ελέγχει το 100% της Peugeot Motorcycles, είχε ανακοινώσει πως θα πουλήσει το 50% των μετοχών της σε μία γερμανικών συμφερόντων επενδυτική εταιρεία, την Mutares. Παράλληλα όμως θα μετέφερε το 80% μεριδίου ελέγχου με τις διαδικασίες να χρειάζονται τουλάχιστον τρεις μήνες για να ολοκληρωθούν.

Η είδηση είναι πως όλες οι διαδικασίες ολοκληρώθηκαν εντός χρονοδιαγράμματος και ακριβώς στα πλαίσια που διαβάζετε εδώ.

Η Mutares απασχολεί 4.500 εργαζομένους διακινώντας κεφάλαιο 2,5 δισ. και η απόκτηση ελέγχου της Peugeot Motorcycles ήταν η 13^η αγορά για το 2022. Στόχος της Mutares είναι η Peugeot Motorcycles να μεγαλώσει γρήγορα και να κάνει μεγάλες πωλήσεις ώστε να την πουλήσει με σημαντικό κέρδος. Αυτό σημαίνει πως έχει διαγνώσει την δυναμική που έχει η Peugeot Motorcycles, γνωρίζει τα μοντέλα που θα βγάλει στην αγορά και το που θα στέκονται έναντι του ανταγωνισμού, διαφορετικά δεν θα έμπαινε στην διαδικασία να το κάνει.

Θυμίζουμε εδώ την ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ πληροφορία πως στην Ελλάδα η Peugeot Motorcycles έχει περάσει στον έλεγχο του Ομίλου Σαρακάκη, κάτι που ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα και αναμένεται να γίνει το αμέσως επόμενο διάστημα. Ήδη στελεχώνεται τμήμα που θα αναλάβει αυτές τις διαδικασίες.

Το Mahidra Group από την άλλη πλευρά, που απασχολεί 260.000 υπαλλήλους σε 100 χώρες, έχει μία κεφαλοποίηση δεκάδες φορές μεγαλύτερη από την Mutares και δεν θα είχε κανένα λόγο να δώσει τον έλεγχο στην επενδυτική εταιρεία αν δεν ήταν σίγουροι πως με αυτό τον τρόπο η άνοδος της Peugeot θα γίνει πολύ πιο γρήγορα.

Η χρονική συγκυρία λοιπόν που σταθεροποιείται και η κατάσταση της ελληνικής αντιπροσωπείας είναι εξαιρετική. Η Peugeot Motorcycles που μέσω της TEOMOTO ανήκε στο Group Θεοχαράκη, πέρασε από διάφορα κύματα τα τελευταία χρόνια και στο τέλος υπήρξαν αρκετοί που ήθελαν να την αποκτήσουν πριν τελικά αποφασίσουν οι Γάλλοι να προχωρήσουν με τον Όμιλο Σαρακάκη. Τα κεντρικά της Peugeot Motorcycles παραμένουν στην Mandeure της Γαλλίας και αυτό δεν αναμένεται να αλλάξει με το πλάνο της Mutares να στοχεύει αρχικά στην ενδυνάμωση των πωλήσεων χωρίς να επεμβαίνει στη γραμμή παραγωγής και στην γκάμα που θεωρείται πως έχει ήδη προετοιμαστεί στρατηγικά για την ευρωπαϊκή αγορά.

https://bit.ly/MOTO_676

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.