Panamerican Crossing 2014: Αλάσκα – Βανκούβερ

5/9/2014

"Το τέλος…"

Με την Αλάσκα να αποτελεί άλλο ένα "τρόπαιο" στη μεγάλη ταξιδιωτική συλλογή μου, επέστρεψα και πάλι στην κωμόπολη Dawson Creek, την αφετηρία του Alaska HWY. Το "Panamerican Crossing 2014" είχε ουσιαστικά ολοκληρωθεί, αφού η μαύρη ΚΤΜ –μετά τον επαναπροσδιορισμό του ταξιδιού στο Μεξικό– είχε καταφέρει να με ταξιδέψει από την μια άκρη της αμερικανικής ηπείρου στην άλλη: από την Αργεντινή της Εβίτα Περόν και του Μαραντόνα, στην Αλάσκα των γηγενών Ινουίτ (Εσκιμώων) και Αλουίτ.
Υπολείπονταν άλλα 4.800 χιλιόμετρα για να φτάσω στην Νέα Υόρκη, εκεί όπου είχα αρχικά προγραμματίσει να πέσουν οι τίτλοι τέλους του "Panamerican Crossing 2014". Όμως, στα εκτεταμένα όρια της αμερικανικής ηπείρου, ο χρόνος ήταν πλέον απελπιστικά λιγοστός για να οδηγήσω με άνεση και ασφάλεια μέχρι την μακρινή μητρόπολη των Η.Π.Α. Η λύση; Επαναπροσδιορισμός διαδρομής Νο 2 και αλλαγή τελικού προορισμού. Τι προέκυψε; Το κοντινό Βανκούβερ στις ακτές του Ειρηνικού επιλέχθηκε για να κυματίσει την καρό σημαία του τερματισμού στο παναμερικανικό οδοιπορικό μου.
Έτσι, μετά από περίπου 3 μήνες και καταγεγραμμένα 24.150 χιλιόμετρα, η δίτροχη περιπλάνησή μου στον Νέο Κόσμο, έφτασε αισίως στο τέλος της. Διατρέχοντας από άκρη σ’ άκρη την αμερικανική ήπειρο, κυνήγησα με πάθος το όνειρο της περιπέτειας και της εξερεύνησης με μια μοτοσυκλέτα, γεύτηκα "αχόρταγα" την κάθε συγκίνηση και εμπειρία που ξεπήδησε μέσα απ’ αυτό το διηπειρωτικό ταξίδι και γνώρισα την πρωτόγνωρη δυναμική που έκρυβε τούτος ο ανεξάντλητος τόπος στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού…

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟΥΣ ΧΟΡΗΓΟΥΣ
Χωρίς αυτούς, το "Panamerican Crossing 2014" θα ήταν απλώς μια άσκηση επί χάρτου:
1) Στην KTM S.E.E για την παραχώρηση της ΚΤΜ 1190 R Adventure, των αναγκαίων ανταλλακτικών και την τεχνική υποστήριξη.
2) Στο ταξιδιωτικό γραφείο "ΜΑΡΙΝΕ ΤOURS" για τα αεροπορικά εισιτήρια του αναβάτη.
3) Στο κατάστημα φωτογραφικών PHOTOAGORA GR. για την χορηγία του φωτογραφικού εξοπλισμού.
4) Στο ειδησεογραφικό site www.newsbeast.gr.
5) Στο μοτοσυκλετιστικό site www.bikeit.gr.
6) Στο ταξιδιωτικό portal www.xprgr.com (EXPERIENCE GREECE).
7) Στο μηνιαίο περιοδικό μοτοσυκλέτας ΜΟΤΟ.
8) Στο κατάστημα ελαστικών RIDER’S SHOP.
9) Στην "MOTOR IMPORT", την επίσημη αντιπροσωπεία της Arai στην Ελλάδα, για την χορηγία ενός κράνους Arai Tour -X3.
10) Στην "LeKare – Designs", και προσωπικά στον κ. Λευτέρη Καρέτσο, για τις υπέροχες αερογραφίες που ζωγράφισε στο κράνος.

https://bit.ly/MOTO_679

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

23/4/2026

Διάρρηξη σημειώθηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της 18ης Απριλίου σε μουσείο μοτοσυκλετών στο Norfolk της Βρετανίας, με τους δράστες να αφαιρούν δύο συγκεκριμένα μικρού κυβισμού μοντέλα.

Το περιστατικό έλαβε χώρα μεταξύ 01:00 και 02:00 τα ξημερώματα Σαββάτου, με τους διαρρήκτες να αφαιρούν δύο κλασικές δίχρονες μοτοσυκλέτες, μια Suzuki AP50 και μια Honda SS50. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του μουσείου, η ενέργεια φαίνεται να ήταν στοχευμένη, καθώς στο χώρο φιλοξενούνται σαφώς πιο πολύτιμες και σπάνιες μοτοσυκλέτες, εκθέματα που οι διαρρήκτες δεν μπήκαν στον κόπο να ασχοληθούν μαζί τους.

Η επιλογή των συγκεκριμένων μοντέλων δεν φαίνεται τυχαία. Τόσο η AP50 όσο και η SS50 ανήκουν στην κατηγορία των “sports mopeds” που γνώρισαν μεγάλη απήχηση στη δεκαετία του ’70 στο Ηνωμένο Βασίλειο, με σημείο αναφοράς μοντέλα όπως η Yamaha FS1E. Σήμερα, η αξία τους έχει αυξηθεί σημαντικά, καθώς απευθύνονται σε συλλέκτες και παλαιότερους αναβάτες που αναζητούν τις μοτοσυκλέτες με τις οποίες ξεκίνησαν. Καλοδιατηρημένα δείγματα μπορούν να φτάσουν σε τιμές από 5.000 έως 10.000 λίρες, κάτι που ενισχύει το ενδεχόμενο κλοπής κατόπιν παραγγελίας.

Σε ανάρτησή του, το μουσείο κάνει λόγο για απώλεια που επηρεάζει άμεσα τη λειτουργία του, καθώς πρόκειται για φιλανθρωπικό οργανισμό και ορισμένα εκθέματα ανήκουν σε ιδιώτες που τα έχουν παραχωρήσει. Παράλληλα, καλεί το κοινό να συμβάλει στον εντοπισμό των μοτοσυκλετών, ζητώντας οποιαδήποτε πληροφορία μπορεί να βοηθήσει στην εύρεση και ανάκτησή τους.

Το περιστατικό αναδεικνύει μια τάση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, με κλοπές μικρού κυβισμού κλασικών μοτοσυκλετών, οι οποίες συνδυάζουν σχετικά υψηλή αξία με μικρό βάρος και ευκολία μεταφοράς. Σε αντίθεση με μεγαλύτερα και πιο αναγνωρίσιμα μοντέλα, μπορούν να εξαφανιστούν πιο εύκολα από την αγορά ή να διακινηθούν ως ανταλλακτικά.

Η υπόθεση βρίσκεται υπό διερεύνηση, με τις αρχές και το μουσείο να ζητούν τη βοήθεια του κοινού για οποιαδήποτε εξέλιξη.