Panamerican Crossing 2014: Αλάσκα – Βανκούβερ

5/9/2014

"Το τέλος…"

Με την Αλάσκα να αποτελεί άλλο ένα "τρόπαιο" στη μεγάλη ταξιδιωτική συλλογή μου, επέστρεψα και πάλι στην κωμόπολη Dawson Creek, την αφετηρία του Alaska HWY. Το "Panamerican Crossing 2014" είχε ουσιαστικά ολοκληρωθεί, αφού η μαύρη ΚΤΜ –μετά τον επαναπροσδιορισμό του ταξιδιού στο Μεξικό– είχε καταφέρει να με ταξιδέψει από την μια άκρη της αμερικανικής ηπείρου στην άλλη: από την Αργεντινή της Εβίτα Περόν και του Μαραντόνα, στην Αλάσκα των γηγενών Ινουίτ (Εσκιμώων) και Αλουίτ.
Υπολείπονταν άλλα 4.800 χιλιόμετρα για να φτάσω στην Νέα Υόρκη, εκεί όπου είχα αρχικά προγραμματίσει να πέσουν οι τίτλοι τέλους του "Panamerican Crossing 2014". Όμως, στα εκτεταμένα όρια της αμερικανικής ηπείρου, ο χρόνος ήταν πλέον απελπιστικά λιγοστός για να οδηγήσω με άνεση και ασφάλεια μέχρι την μακρινή μητρόπολη των Η.Π.Α. Η λύση; Επαναπροσδιορισμός διαδρομής Νο 2 και αλλαγή τελικού προορισμού. Τι προέκυψε; Το κοντινό Βανκούβερ στις ακτές του Ειρηνικού επιλέχθηκε για να κυματίσει την καρό σημαία του τερματισμού στο παναμερικανικό οδοιπορικό μου.
Έτσι, μετά από περίπου 3 μήνες και καταγεγραμμένα 24.150 χιλιόμετρα, η δίτροχη περιπλάνησή μου στον Νέο Κόσμο, έφτασε αισίως στο τέλος της. Διατρέχοντας από άκρη σ’ άκρη την αμερικανική ήπειρο, κυνήγησα με πάθος το όνειρο της περιπέτειας και της εξερεύνησης με μια μοτοσυκλέτα, γεύτηκα "αχόρταγα" την κάθε συγκίνηση και εμπειρία που ξεπήδησε μέσα απ’ αυτό το διηπειρωτικό ταξίδι και γνώρισα την πρωτόγνωρη δυναμική που έκρυβε τούτος ο ανεξάντλητος τόπος στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού…

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟΥΣ ΧΟΡΗΓΟΥΣ
Χωρίς αυτούς, το "Panamerican Crossing 2014" θα ήταν απλώς μια άσκηση επί χάρτου:
1) Στην KTM S.E.E για την παραχώρηση της ΚΤΜ 1190 R Adventure, των αναγκαίων ανταλλακτικών και την τεχνική υποστήριξη.
2) Στο ταξιδιωτικό γραφείο "ΜΑΡΙΝΕ ΤOURS" για τα αεροπορικά εισιτήρια του αναβάτη.
3) Στο κατάστημα φωτογραφικών PHOTOAGORA GR. για την χορηγία του φωτογραφικού εξοπλισμού.
4) Στο ειδησεογραφικό site www.newsbeast.gr.
5) Στο μοτοσυκλετιστικό site www.bikeit.gr.
6) Στο ταξιδιωτικό portal www.xprgr.com (EXPERIENCE GREECE).
7) Στο μηνιαίο περιοδικό μοτοσυκλέτας ΜΟΤΟ.
8) Στο κατάστημα ελαστικών RIDER’S SHOP.
9) Στην "MOTOR IMPORT", την επίσημη αντιπροσωπεία της Arai στην Ελλάδα, για την χορηγία ενός κράνους Arai Tour -X3.
10) Στην "LeKare – Designs", και προσωπικά στον κ. Λευτέρη Καρέτσο, για τις υπέροχες αερογραφίες που ζωγράφισε στο κράνος.

https://bit.ly/MOTO_678

Από τον

Παύλο Καρατζά

19/5/2026

Μια MV Agusta F4 750 S του 2000 με μηδέν χιλιόμετρα πωλείται από την εταιρεία The Bike Specialists (TBS) στο Sheffield του Ηνωμένου Βασιλείου, στην τιμή των 19.999 λιρών και με την εργοστασιακή αυτοκόλλητη ετικέτα να βρίσκεται ακόμα κολλημένη στον προβολέα της.

Η μοτοσυκλέτα που είναι πλέον 26 ετών βρίσκεται σε κατάσταση βιτρίνας, καθώς δεν έχει ταξινομηθεί και δεν έχει οδηγηθεί ποτέ! Βέβαια, ο νέος ιδιοκτήτης μπορεί να την ταξινομήσει σε περίπτωση που θέλει να την οδηγήσει σε δημόσιο δρόμο.

Ο Dave Higgins, Διευθυντής Πωλήσεων της TBS αναφέρει πως αν η μοτοσυκλέτα χρησιμοποιηθεί, ένα μεγάλο μέρος της αξίας της θα χαθεί και ανέφερε χαρακτηριστικά πως το πιθανότερο είναι να αποκτηθεί από κάποιον συλλέκτη που δεν θα την αγοράσει για να την οδηγήσει.

Η MV Agusta F4 750 ήταν μία μοτοσυκλέτα ορόσημο για την Ιταλική φίρμα, αφού σχεδιάστηκε από τον Massimo Tamburini και σηματοδότησε μια νέα εποχή για την εταιρεία υπό τη διοίκηση του Claudio Castiglioni, ενώ στην ανάπτυξη του κινητήρα που απέδιδε 126 ίππους στις 12.500 στροφές είχε αναμειχθεί και η Ferrari!

Το ανεστραμμένο πιρούνι της Showa είναι 49 mm, ενώ πίσω βρίσκουμε ρυθμιζόμενο αμορτισέρ Sachs που συνδυάζεται με μονόμπρατσο ψαλίδι, ενώ περισσότερες φωτογραφίες και λεπτομέρειες από τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα μπορείτε να βρείτε εδώ.

Μάλιστα το ΜΟΤΟ είχε επισκεφτεί το εργοστάσιο της MV Agusta στο Varese το 1999 και είχαμε συνομιλήσει με τον Andrea Goggi – αρχιμηχανικό τότε της εταιρείας – ο οποίος χαρακτηριστικά είχε αναφέρει πως ο συμπλέκτης είχε επανασχεδιαστεί επτά φορές συνολικά γιατί ο Massimo Tamburini δεν δεχόταν να κάνει τρύπα στο φέρινγκ!