Panamerican Crossing 2014: Kito - Mexico

18/8/2014

Από την πρωτεύουσα Kito, τα σύνορα της Κολομβίας απείχαν μόλις 180 χλμ. βόρεια. Οδηγώντας κάτω από ένα εκνευριστικό ψιλόβροχο, ευτύχισα να αντικρίσω την συνοριακή μπάρα μετά από περίπου 2,5 ώρες. Διαβατήριο, άδεια κυκλοφορίας και οδήγησης, σφραγίδες, έντυπα και έτοιμος να εισβάλω στην πέμπτη και τελευταία νοτιοαμερικανική χώρα του Panamerican Crossing 2014. Μετά την Κολομβία ο Παναμάς, η Κεντρική Αμερική προ των πυλών…
Η διαδρομή μου στην Κολομβία άγγιζε τα 1.350 χιλιόμετρα, ενώ η κόκκινη γραμμή του χάρτη περνούσε από τις πόλεις Pasto, Cali, Medellin και Cartagena de Indias. Στην παράκτια Cartagena de Indias θα έπαιρνα ένα πλοίο για να αποβιβαστώ στον Παναμά, αφού ο οδικός άξονας "Panamericana Route" στο ύψος της πόλης Medellin, διακόπτεται προσωρινά, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει οδική σύνδεση Κολομβίας - Παναμά.
Για τις τρεις επόμενες μέρες ανεβοκατέβαινα με την μαύρη ΚΤΜ στις καταπράσινες πλαγιές των Άνδεων, με την ασφάλτινη λωρίδα να μεταμορφώνεται σε μια συνεχόμενη στριφογυριστή κορδέλα. Η τοπική φύση αντίθετα, με αφόπλισε με τις ποικιλόμορφες προτάσεις της, καθώς απόκρημνα φαράγγια, πυκνοφυτεμένα δάση, μικρές κοιλάδες και καταπράσινες βουνοπλαγιές αποτελούσαν τις ψηφίδες ενός ανυπέρβλητου "φυσικού" μωσαϊκού.
Όμως, η κυριότερη έννοια μου δεν ήταν οι ιδιαιτερότητες ή οι δυσκολίες της διαδρομής, αλλά η επικινδυνότητα που έκρυβε ένα οδικό πέρασμα από την Κολομβία λόγω της αυξημένης ναρκο-εγκληματικότητας, αλλά και του εμφυλίου πολέμου που διεξάγεται τα τελευταία 40 χρόνια σε τούτη τη νοτιοαμερικανική χώρα μεταξύ των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κολομβίας (FARC) και των κυβερνητικών στρατευμάτων. Έπρεπε να φυλάγομαι δηλαδή από δυο πλευρές. Ευτυχώς, κανένας και τίποτα δεν με πείραξε…
Στην πόλη Medellin, που αποτέλεσε όλη την δεκαετία του 1980 την παγκόσμια πρωτεύουσα των ναρκωτικών, επισκέφθηκα το σπίτι όπου σκοτώθηκε το 1993 ο διαβόητος βασιλιάς της κοκαΐνης Pablo Escobar, μια από τις μεγαλύτερες εγκληματικές φυσιογνωμίες του 20ου αιώνα.
Στις ακτές της Καραϊβικής με περίμενε η απαστράπτουσα Cartagena de Indias, η πιο αυθεντική πολιτεία ισπανικής αποικιακής αρχιτεκτονικής στην ευρύτερη περιοχή. Εδώ, μετά από 26 ήμερες ταξιδιού και 8.670 χιλιόμετρα, γράφτηκε ο επίλογος του νοτιοαμερικανικού σκέλους του "Panamerican Crossing 2014".

Για να βάλω ρόδα στην Κεντρική Αμερική, και συγκεκριμένα στον Παναμά, θα έπρεπε να πάρω από το λιμάνι της Cartagena ένα από τα πλοία που εκτελούν το δρομολόγιο Κολομβία - Παναμά. Προς μεγάλη μου όμως έκπληξη, όλα τα καράβια που πήγαιναν στον Παναμά δεν ήταν επιβατικά, αλλά πλοιάρια που μετέφεραν τουρίστες για μια μικρή κρουαζιέρα στα νερά της Καραϊβικής. Μην έχοντας άλλη επιλογή, δήλωσα λοιπόν συμμετοχή για μια τετραήμερη κρουαζιέρα στα τροπικά νησιά San Blas του Παναμά. Η μοτοσυκλέτα χρειάστηκε όμως να φορτωθεί (αλλά και να ξεφορτωθεί) από το πλοίο με αρκετά παράδοξο τρόπο, λες και επρόκειτο για ένα τσουβάλι με πατάτες.
Επτά μικρά σε έκταση κράτη συνθέτουν τον χάρτη της Κεντρικής Αμερικής. Ο Παναμάς, η Κόστα Ρίκα, η Νικαράγουα, η Ονδούρα, το Ελ Σαλβαδόρ και η Γουατεμάλα ήταν οι έξι κεντροαμερικανικές χώρες που καρτερούσαν εμένα και την μαύρη ΚΤΜ να με ξεναγήσουν στους δρόμους τους τις αμέσως επόμενες ημέρες. Μέχρι τα σύνορα του Μεξικού, την πόρτα της Βόρειας Αμερικής, είχα να διανύσω περίπου 2.500 χιλιόμετρα.
Στην Πόλη του Παναμά παρέμεινα για δυο μέρες. Η χλιδάτη πρωτεύουσα του Παναμά με εντυπωσίασε με την μοντέρνα προσωπικότητά της, ενώ με την επίσκεψή μου στην Διώρυγα του Παναμά (απ’ όπου διέρχονται τα πλοία) ολοκληρώθηκε η γνωριμία μου με την πιο κοσμοπολίτικη πόλη της Κεντρικής Αμερικής.
Μετά τον Παναμά, κι αφού οδήγησα για περίπου 490 χιλιόμετρα, με περίμενε ο τροπικός παράδεισος της Κόστα Ρίκα. Όλη η διαδρομή μέσα στην χώρα (550 χλμ.) είχε ένα και μόνο χρώμα: πράσινο! Είναι γνωστό ότι η Κόστα Ρίκα αποτελεί έναν διεθνή οικολογικό προορισμό, ιδανικό για οικοτουρισμό, αφού τουλάχιστον το 30% της χώρας είναι ενταγμένο στο σύστημα των εθνικών πάρκων.
Τρίτος σταθμός στο κεντροαμερικανικό σκέλος του "Panamerican Crossing 2014" η Νικαράγουα. Περίπου 290 χιλιόμετρα είχα να διατρέξω μέσα στην χώρα, ενώ για την μια και μοναδική διανυκτέρευσή μου κατέλυσα στην Leon, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Νικαράγουα. Καμάρι της Leon αποτελεί ο καθεδρικός ναός της πόλης, ο μεγαλύτερος της Κεντρικής Αμερικής.
Με την άφιξη μου στην Ονδούρα, είχα φτάσει στην μέση περίπου της κεντροαμερικανικής διαδρομής του "Panamerican Crossing 2014". Εκτός από την Ονδούρα, σειρά είχαν κατόπιν το Ελ Σαλβαδόρ και η Γουατεμάλα να υποδεχτούν την μαύρη ΚΤΜ. Λίγα τα χιλιόμετρα στο έδαφος της κάθε χώρας, λίγες φυσικά και οι ημέρες που ξόδεψα για να τις διασχίσω.
Στην Ονδούρα, οι ρόδες της μοτοσυκλέτας κύλησαν μόνο για 135 χιλιόμετρα (πάντα πάνω στην τροχιά του οδικού άξονα Panamericana Routa), στο γειτονικό Ελ Σαλβαδόρ βρέθηκα να οδηγώ για 350 χλμ. (εδώ τουλάχιστον διανυκτέρευσα κιόλας), ενώ σαφώς περισσότερα χιλιόμετρα και χρόνο ξόδεψα στην Γουατεμάλα. Στην συγκεκριμένη κεντροαμερικανική χώρα, που αποτέλεσε μαζί με το Νότιο Μεξικό την εστία ανάπτυξης του λαμπρού πολιτισμού των Μάγια, έμεινα για δυο ημέρες στην Antigua, την πιο τουριστική και γραφική πόλη της Γουατεμάλα.

Η Antigua, που την περίοδο της Ισπανικής αποικιοκρατίας εκτελούσε χρέη πρωτεύουσας της Ισπανικής Αντιβασιλείας της Γουατεμάλα, ήταν μια καλοδιατηρημένη πολιτεία εποχής που με γοήτευσε αφάνταστα. Αποικιακά σπίτια, λιθόστρωτα σοκάκια, εκκλησίες, αρχοντικά και δημόσια κτίρια με ταξίδεψαν τουλάχιστον τρεις αιώνες πίσω στον χρόνο.
Αντίθετα, στην μεγάλη υπαίθρια αγορά της πόλης, οι πάγκοι με τα πολύχρωμα, εξωτικά φρούτα, το πλήθος των ετερόκλιτων εμπορευμάτων, οι πλανόδιοι μικροπωλητές, οι ζητιάνοι, οι γραφικές γυναικείες φιγούρες και τα υπαίθρια εστιατόρια συνιστούσαν μια καθαρά λατινοαμερικάνικη εμπορική φιέστα που με καθήλωσε με τους ζωντανούς ρυθμούς και τον έντονο δυναμισμό της.
Το Μεξικό ήταν η πύλη εισόδου μου στην Βόρεια Αμερική. Περίπου 1.950 χιλιόμετρα είχα να διατρέξω στην πατρίδα του Emilio Zapata, ενώ κυριότερος σταθμός μου στο Μεξικό ήταν η Πόλη του Μεξικού, μια χαώδη μεγαλούπολη 18.000.000 κατοίκων.
Στην μεξικάνικη megacity έμεινα 4 μέρες, αφού, εκτός από τα πάμπολλα και ενδιαφέροντα αξιοθέατα της πόλης, είχα να κάνω και σέρβις στην μοτοσυκλέτα, η οποία είχε συμπληρώσει από την αρχή του ταξιδιού 13.000 χλμ. Έπρεπε κι αυτή να λάβει το δωράκι της για τον κόπο που είχε κάνει με φέρει ως εδώ…

https://bit.ly/MOTO_675

Επικαιρότητα

Valentino vs Graziano Rossi - Η κόντρα εντείνεται στα… τηλεοπτικά παράθυρα!

Τα κληρονομικά του πατέρα Rossi και ο επικείμενος νέος γάμος του, οδηγούν σε οικογενειακή ρήξη

Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Όπως σας είχαμε αναφέρει πρόσφατα, ο Valentino Rossi βρίσκεται σε ρήξη με τον πατέρα του Graziano, κατηγορώντας τη νέα σύντροφο του Graziano πως καταχράστηκε χρήματα από τον πατέρα του. Τώρα εκείνη βγαίνει σε τηλεοπτική εκπομπή και δίνει τη δική της πλευρά στα γεγονότα.

Αν τώρα στις αρχικές αναφορές της κόντρας ο ιταλικός τύπος δεν είχε αναφερθεί καθόλου στο όνομα της συντρόφου του Graziano, τώρα μαθαίνουμε όνομα και επίθετο από την παρέμβασή της. Η Ambra Arpino λοιπόν έκανε δηλώσεις στην ιταλική εκπομπή Dentro La Notizia αναφέροντας για τον Rossi: “Με λέει μάγισσα μόνο και μόνο επειδή παντρεύομαι τον πατέρα του”.

Κάπως έτσι συνεχίζει το… “ξεκατίνιασμα” που ξεκίνησε ο Valentino, δίνοντας τη σκυτάλη στη νέα σύντροφο του Graziano.

Στο ιταλικό τηλεμαγκαζίνο, η σύντροφος του Graziano απορρίπτει τις κατηγορίες περί εξαπάτησης ανίκανου προς δικαιοπραξία (σσ. Για τον Graziano) που της χρεώνει ο Rossi, υποστηρίζοντας ότι ο Graziano Rossi “είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από χειραγωγήσιμος”. Θυμίζουμε πως η Ambra Arpino έχει κατηγορηθεί από τον Valentino Rossi ότι εξαπάτησε τον πατέρα του αποσπώντας περίπου 200.000 ευρώ.

Η ίδια περιγράφει πώς άλλαξε η κατάσταση: “Από το να θεωρούμαι πολύτιμη, επειδή φρόντιζα τον πατέρα του, βρέθηκα ξαφνικά να παρουσιάζομαι ως μάγισσα, ως κάποια που κλέβει χρήματα, από τη στιγμή που ο Rossi χώρισε με την πρώην σύζυγό του και μου ζήτησε να τον παντρευτώ”.

Η Ambra υποστηρίζει ότι είχε ελάχιστη επαφή με τον Valentino: “Του μίλησα μία φορά όταν ήρθε να μου πει ότι ο πατέρας του ‘χειραγωγείται’. Έμεινα τέσσερα χρόνια στο ράντσο, αλλά ο Valentino δεν με προσέγγισε ποτέ”.

Σύμφωνα με την ίδια, κάθε προσπάθεια επικοινωνίας έπεσε στο κενό: “Τον παρακάλεσα, τον ικέτεψα. Έχω μηνύματα, ηχογραφήσεις όπου ζητώ από τον Valentino να μιλήσει μαζί μου. Έπρεπε να φωνάζω, να καλώ, να κλαίω για να με ακούσει κάποιος. Ο Valentino δεν θέλησε ποτέ να με ακούσει, μόνο με προσέβαλε”.

Αναφορικά με την κατηγορία περί εξαπάτησης ανίκανου προσώπου, η Ambra απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε υπόνοια χειραγώγησης: “Αυτό που λέει ο Valentino δεν είναι αλήθεια. Η χειραγώγηση είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Σας διαβεβαιώνω ότι ο Graziano Rossi είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από χειραγωγήσιμος”.

Παρά τη δικαστική διαμάχη, το ζευγάρι Graziano-Ambra επιβεβαιώνει την πρόθεσή του να παντρευτεί, με τη σύντροφο του πατέρα Rossi να στέλνει μήνυμα στον Valentino: “Θα τον ενημερώσουμε για την ημερομηνία του γάμου μας και θα χαρούμε να τον καλέσουμε, να ξέρουμε ότι χαίρεται για εμάς. Τον προσκαλώ με όλη μου την καρδιά”.

Στην ίδια εκπομπή, ο Graziano Rossi είχε κάνει πρόσφατα παρόμοιες δηλώσεις, παίρνοντας αποστάσεις από τον γιο του: “Όταν με την Ambra είπαμε ότι σκεφτόμαστε να παντρευτούμε, ξαφνικά έπεσε ένα πέπλο φόβου, ένα πέπλο καχυποψίας πάνω στην οικογένειά μου, γιατί σκέφτηκαν: αν η Ambra τον παντρευτεί, γράψτε… αντίο στο μερίδιό μας από την κληρονομιά”.

Και αυτή είναι μόνο μία συνέντευξη της Ambra Arpino, αφού σε άλλες λέει ακόμα χειρότερα, κατηγορώντας τον Valentino και τη μητέρα του για πολύ άσχημη συμπεριφορά απέναντί της.