Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών: Λήγει το θρίλερ

Ορίστηκε η τοποθεσία για την 36η Παν. Συγκέντρωση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/5/2017

Μετά από πολλά πισωγυρίσματα, αρκετές αλλαγές στην τοποθεσία και ένα μικρό θρίλερ με διαπραγματεύσεις, τελικά η Πανελλήνια Συγκέντρωση Μοτοσυκλετιστών έκλεισε τοποθεσία διεξαγωγής για τα Λουτρά Νέας Απολλωνίας.

Είχε προηγηθεί η Καλαμπάκα με μεγάλη βεβαιότητα, η Ηγουμενίτσα και τόσα άλλα μέρη, όμως τελικά μετά από ακυρώσεις και νέες διαπραγματεύσεις, για πρώτη φορά με τόσο μεγάλη καθυστέρηση, η Παν. Συγκ. Μοτοσυκλετιστών θα γίνει στα Λουτρά Βόλβης ή αλλιώς Λουτρά Νέας Απολλωνίας.

Πρόκειται για την δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας, με ιαματικά λουτρά ξακουστά από την αρχαιότητα. Το μικρό χωριό έχει ελάχιστους κατοίκους και τα τελευταία χρόνια γνωρίζει τον τουρισμό με επισκέπτες από τα Βαλκάνια, όταν πριν την κρίση συμπλήρωνε πληρότητα από ντόπιους. Η τοποθεσία έχει τεράστια ποσότητα γεωθερμίας, που κατά καιρούς έχει συζητηθεί ακόμα και η δημιουργία βιομηχανικής ζώνης για να βρει τρόπο εκμετάλλευσης η τεράστια αυτή ποσότητα ενέργειας. Μεμονωμένα ως μέρος, αξίζει μία επίσκεψη έτσι κι αλλιώς, ιδιαίτερα για τα ιαματικά λουτρά. Τι γίνεται με την Πανελλήνια όμως;

Η Πανελλήνια Συγκέντρωση θα έπρεπε να γίνει είτε στην Ν. Ελλάδα είτε κάπου πιο κεντρικά, με δεδομένο ότι έχει μονοπωλήσει την Β. Ελλάδα με ελάχιστα διαλείμματα τα τελευταία χρόνια. Το γεγονός αυτό όμως δεν είναι θέμα επιλογής. Τα σωματεία και οι λέσχες που απαρτίζουν την ΜΟΤ.Ο.Ε. αναλαμβάνουν αντίστοιχα να βοηθήσουν στην διοργάνωση και την διεξαγωγή. Κινητικότητα και διάθεση για αυτό, δεν δείχνουν κάθε φορά νέοι άνθρωποι αν και τους προτείνεται. Φτάνουμε έτσι την τελευταία στιγμή κάθε φορά, και φέτος το περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά, να συζητείται στο τέλος η Β. Ελλάδα.

Η δυσκολία στην διαπραγμάτευση και στην επιλογή της τοποθεσίας, υπάρχει γιατί η Πανελλήνια χρειάζεται μία σειρά από μέτρα (βλ. έξοδα) από την μεριά του Δήμου που την φιλοξενεί, τα οποία δεν είναι και βέβαιο ότι θα αποσβεστούν από την κίνηση των ντόπιων επιχειρήσεων, μέσα από την επισκεψημότητα. Δεύτερος λόγος είναι η ασφάλεια και η ανησυχία των ντόπιων που γνωρίζουν ότι η Πανελλήνια συνοδεύεται – δυστυχώς – και από ατυχήματα. Τα τελευταία χρόνια, η πιο άμεση αντιμετώπιση της Τροχαίας έγινε στην Καστοριά. Με το Νεστόριο να φιλοξενεί την Πανελλήνια, ο κύριος όγκος των επισκεπτών βρισκόταν στην πόλη της Καστοριάς, που μετά την επίθεση σε περιπολικό το πρώτο βράδυ, η τροχαία έφερε διμοιρία των ΜΑΤ το επόμενο και χωρίς να επέμβει άμεσα χαλώντας το σκηνικό που είχε στηθεί, μοίραζε κλίσεις μέχρι το ξημέρωμα προχωρώντας και σε κατασχέσεις μοτοσυκλετών. Πριν από αυτό, κι από τότε, δεν έχουμε δει τόσο καλή αστυνόμευση...

Φέτος η τοποθεσία που έχει επιλεγεί, θα θέσει τους τοπικούς δήμους στα όριά τους. Με δεδομένο ότι το μικρό χωριό δεν προσφέρει «ζωή» εκτός του κάμπινγκ, οι μοτοσυκλέτες θα μετακινούνται αρκετά χιλιόμετρα μακρύτερα εκατέρωθεν ενός δρόμου που αποτελείται από μεγάλες ευθείες. Αυτό είναι το επόμενο πρόβλημα για την Πανελλήνια Συγκέντρωση και όλα τα σκηνικά που θα στηθούν από τα ίδια άτομα. Εδώ η ευθύνη θα πέσει, για άλλη μία φορά, στην τοπική αστυνομία και τροχαία, που είναι αμφίβολο αν θα έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα για να ελέγξουν τον κόσμο και να περιορίσουν τα φαινόμενα της Πανελλήνιας και κατ’ επέκταση τα ατυχήματα. Ευχόμαστε να μην είναι αυτή η περίπτωση και να μην συμβεί το παραμικρό!

Ήδη, σε άλλη συγκέντρωση / μοτοπορεία, πρόσφατα στην Β. Ελλάδα, ερευνάται ένα τραγικό δυστύχημα, για το οποίο αναμένουμε την ενημέρωση από την Τροχαία Σερρών πριν επεκταθούμε.

Με μία δόση υπερβολής, αλλά και κοντά στην πραγματικότητα, την ταχύτητα των μοτοσυκλετών ίσως ανακόψει το αέρινο τοίχος από μυγάκια / ζουζούνια κτλ που θα περιβάλλει την παλιά εθνική οδό. Την άνοιξη είναι αδύνατο να βγάλεις όλο τον δρόμο, αν δεν σταματήσεις για να καθαρίσεις ζελατίνα, έχοντας μερικά κιλά μαμούνια επάνω σου. Το πρόβλημα είναι πολλαπλά μικρότερο τον Ιούνιο, όμως φέτος τόσο οι βροχές που έχουν τραβήξει σε διάρκεια, όσο και οι λιγότεροι ψεκασμοί στην περιοχή, ίσως να παίξουν τον ρόλο τους. Για το κάμπινγκ ας προετοιμαστούν όλοι με τον καλύτερο τρόπο, για το χειρότερο σμήνος…

Ευχόμαστε λοιπόν, για ακόμα μία φορά, την επιτυχή διοργάνωση της Πανελλήνιας Συγκέντρωσης με μηδενικά ατυχήματα και στο καλύτερο δυνατό κλίμα. Τις επόμενες μέρες η ΜΟΤ.Ο.Ε. θα ενημερώσει και για το πρόγραμμα των εκδηλώσεων.

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά