Παρίσι - Εξετάζεται... νυχτερινή απαγόρευση κυκλοφορίας για δίκυκλα με κινητήρα εσωτερικής καύσης

“Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες!
motomagΓαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

12/2/2024

Το δημοτικό συμβούλιο του Παρισιού εξετάζει να εφαρμόσει πιλοτικά μέσα στον Φεβρουάριο την απαγόρευση κυκλοφορίας όλων των μοτοσυκλετών και σκούτερ με συμβατικό κινητήρα εσωτερικής καύσης, από τις 10 το βράδυ μέχρι και τις 7 το πρωί, παρουσιάζοντας ως αιτία της απόφασης την ταλαιπωρία που υφίστανται χιλιάδες κατοίκων, λόγω των υψηλών επιπέδων θορύβου στη γαλλική πρωτεύουσα.

Στα πλαίσια της εν λόγω απόφασης γίνεται λόγος για εξαίρεση όσων υποχρεούται να κινηθούν για να πάνε ή να επιστρέψουν από την εργασία τους εκείνο το χρονικό διάστημα, ενώ για την ώρα συζητείται η πιλοτική εφαρμογή για έναν χρόνο. Στην περίπτωση που εφαρμοστεί ως νόμος, οι παραβάτες θα καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο ύψους 135€, τουλάχιστον για την πρώτη φορά που θα το κάνουν.

Οι ιθύνοντες πίσω από την πρόταση αυτή, είναι ο Pierre-Yves Bournazel, μέλος του φιλικά προσκείμενου στην κυβέρνηση Macron κόμματος Horizons. Μαζί του τάσσονται επίσης τα μέλη του σοσιαλιστικού κόμματος Indépendants et Progressistes. Η πρόταση παρουσιάστηκε στην πιο πρόσφατη συγκέντρωση του Δημοτικού Συμβουλίου του Παρισιού, στις 6/2.

Γαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες

Σύμφωνα με τον κ. Bournazel, ο θόρυβος αποτελεί σημαντικό πρόβλημα στην γαλλική πρωτεύουσα με πάνω από 80% των Παρτιζάνων να παραπονούνται για αυτόν κάθε μέρα. Μάλιστα, όπως λέει ο ίδιος, ένα σκούτερ με συμβατικό κινητήρα εσωτερικής καύσης μπορεί να ξυπνήσει χιλιάδες κατοίκους του Παρισιού κάθε βράδυ. Το εξοργιστικό είναι πως ο Bournazel εστιάζει αποκλειστικά στα δίκυκλα, αφήνοντας ασχολίαστο οτιδήποτε άλλο μπορεί να προκαλεί θόρυβο, όπως αυτοκίνητα, φορτηγά, σειρήνες και πολλά ακόμα. Μάλιστα συνεχίζει υποσχόμενος ενίσχυση των κρατικών επιχορηγήσεων για την αγορά ηλεκτρικών δικύκλων.

Ήταν φυσικό η εξαιρετικά ενεργή "Γαλλική Ομοσπονδία Θυμωμένων Μοτοσυκλετιστών" (FFMC), να εκφράσει την απόλυτη αντίθεσή της στο μέτρο αυτό. Ο υπεύθυνός της για το Παρίσι και τα περίχωρα, Jean-Marc Belotti παραδέχθηκε ότι οι μοτοσυκλέτες κάνουν θόρυβο, αντίστοιχο με άλλους χρήστες του δρόμου. Μεγαλύτερο αντίκτυπο, όμως στην ηχορύπανση έχουν τα βαρέα οχήματα, ειδικά όταν περνούν πάνω από πλακόστρωτα σημεία και καλντερίμια της πόλης, όπως επίσης οι κόρνες και οι σειρήνες.

Γαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες

Αυτή τη στιγμή το Παρίσι, αποτελεί τη δεύτερη πολυπληθέστερη ευρωπαϊκή πόλη, μετά την Μόσχα, με 11,2 εκατομμύρια κατοίκους (σύμφωνα με τα στοιχεία του 2023) να αποκαλούν την πόλη του φωτός σπίτι τους. Όπως καταλαβαίνουμε όλοι, μία πρωτεύουσα και μάλιστα με τέτοιο πληθυσμό δεν μπορεί να είναι ήσυχη. Η ηχορύπανση αποτελούσε, αποτελεί και θα αποτελεί ένα εγγενές πρόβλημα των μεγαλουπόλεων, ακόμα κι αν η ηλεκτροκίνηση επικρατήσει καθολικά, καθώς οι παράγοντες που συμβάλουν σε αυτή δεν περιορίζονται μόνο στη μετακίνηση.

Αναμφίβολα το γεγονός ότι οι μοτοσυκλέτες δεν έχουν τόνους πλαστικού γύρω τους, όπως για παράδειγμα τα αυτοκίνητα και τα φορτηγά, αφήνει μεγαλύτερο ποσοστό των μηχανικών θορύβων να περάσει αφιλτράριστο στην ατμόσφαιρα. Οι σύγχρονες, όμως, μοτοσυκλέτες έχουν καταφέρει να περιορίσουν στο ελάχιστο τους ήχους που παράγουν. Ασφαλώς, υπάρχουν οι περιπτώσεις στις οποίες κάποιος ιδιοκτήτης έχει επέμβει στο σύστημα εξάτμισης της μοτοσυκλέτας του, όμως αυτό δεν μπορεί να συμπαρασύρει το σύνολο των δικύκλων, ενώ μην ξεχνάμε πως αντίστοιχες περιπτώσεις αντικοινωνικών οδηγών απαντώνται και στα αυτοκίνητα.

Γαλλία – “Σταυροφορία” εναντίον του θορύβου που παράγουν οι μοτοσυκλέτες

Οι υπεύθυνοι της πρότασης προτείνουν την πιλοτική εφαρμογή για έναν χρόνο, όμως ο κίνδυνος εδώ είναι πως δεν υπάρχει τίποτα πιο μόνιμο από το προσωρινό. Αν τελικώς γίνει νόμος της γαλλικής πρωτεύουσας, τότε δημιουργείται κακό προηγούμενο, θέτοντας τις βάσεις για να ακολουθήσουν και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. Είμαστε σίγουροι ότι η γαλλική μοτοσυκλετιστική κοινότητα, δεν θα αφήσει κάτι τέτοιο να πέσει κάτω και ελπίζουμε το Δημοτικό Συμβούλιο να καταλάβει τους λόγους που μία τέτοια απόφαση δεν μπορεί να περάσει.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.