Πατέντες Honda για αερόσακο σε PCX!

Μπορούν να σώσουν ζωές
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/1/2020

Η ιστορία των αερόσακων ξεκινά πολύ πίσω, από το 1951, όταν τους εφηύρε ο Walter Linderer. Βέβαια, πέρασαν στα αυτοκίνητα παραγωγής τη δεκαετία του ’70 για την Αμερική, ενώ στην Ευρώπη έκαναν την εμφάνισή τους ως προαιρετικός εξοπλισμός στα αυτοκίνητα της Mercedes, με τις υπόλοιπες αυτοκινητοβιομηχανίες να ακολουθούν.

Στον κόσμο των μοτοσυκλετών, πρωτοπόρος δεν ήταν άλλος απ’ την Honda, όπου το 2006 εισήγαγε στη γκάμα της την πρώτη μοτοσυκλέτα με αερόσακο, το Goldwing. Έκτοτε, έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξή τους και κατά καιρούς έχει καταχωρήσει διάφορες πατέντες σχετικά με την χρήση τους και σε άλλα μοντέλα της. Αυτό είναι και το επόμενο λογικό βήμα, καθώς τα περισσότερα ατυχήματα συμβαίνουν σε καθημερινές διαδρομές και όχι τόσο κατά τη διάρκεια ταξιδιών, όπου αυτό είναι το πεδίο δράσης του Goldwing.

Τα σχέδια που κατέθεσε αφορούν ένα PCX, εξοπλισμένο με έναν διαφορετικό μηχανισμό αερόσακου από αυτό που έχει το Goldwing. Επίσης, ο ίδιος ο αερόσακος έχει διαφορετικό σχέδιο, ενώ είναι τοποθετημένος και σε διαφορετικό σημείο. Όλες αυτές οι διαφορές οφείλονται στις περιορισμένες διαστάσεις του μικρού σκούτερ – συγκριτικά με την τεράστια touring.

Ο μηχανισμός στο PCX βρίσκεται στον λαιμό του πλαισίου, σε αντίθεση με του Goldwing που είναι πάνω στο ρεζερβουάρ και πιο κοντά στον αναβάτη. Όπως και στο Goldwing, έτσι και εδώ ο αερόσακος είναι μόνο για τον αναβάτη και προστατεύει σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως αυτές της μετωπικής σύγκρουσης, είτε με άλλο όχημα είτε με σταθερό εμπόδιο. Για την ενεργοποίηση του αερόσακου την κατάλληλη χρονική στιγμή, αλλά και στις περιπτώσεις που πραγματικά χρειάζεται, θα χρησιμοποιούνται αισθητήρες που μετρούν τον ρυθμό μεταβολής της επιτάχυνσης.

Πέρσι, τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα στη χώρα μας πραγματοποιούνταν  από Δευτέρα έως Παρασκευή, με τα περισσότερα από αυτά να συμβαίνουν μεταξύ των ωρών 09:00-13:00 και από 17:00 έως 21:00. Κοινώς, την ώρα που πηγαίνουν ή επιστρέφουν οι περισσότεροι από τη δουλειά τους. Ο εξοπλισμός των δίκυκλων που προορίζονται για καθημερινές μετακινήσεις με αερόσακους μπορεί να σώσει ζωές, ιδίως στη χώρα μας, με βάση τα παραπάνω στοιχεία. Σχετικά με την απόδοση του συστήματος της Honda και πόσο καλά μπορεί να προστατέψει τον αναβάτη, η Big-H είχε παρουσιάσει το ίδιο concept πριν από τρία χρόνια στο Tokyo Motor Show.

Τότε, είχε αναφέρει πως  ο αερόσακος ήταν ιδιαίτερα χρήσιμος σε μετωπικές συγκρούσεις με ταχύτητα μέχρι 40km/h. Ακόμη και αυτή η ταχύτητα μπορεί να αποβεί μοιραία, οπότε ας μην βιαστούν κάποιοι σκεπτόμενοι πως η ασφάλεια που θα προσφέρει είναι λίγη, όταν η πατέντα περάσει στην παραγωγή. Το πότε θα γίνει αυτό παραμένει άγνωστο, όμως είναι κάτι πραγματικά αναγκαίο, κυρίως για τα σκούτερ και τις μοτοσυκλέτες που προορίζονται για τις καθημερινές μας μετακινήσεις και να μην ξεχνάμε επίσης πως οποιοδήποτε σύστημα ασφάλειας γίνεται αποτελεσματικό, όταν συνδυάζεται με τον προστατευτικό εξοπλισμό που πρέπει να φοράμε ΠΑΝΤΑ!

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.