Πέθανε ο Osamu Suzuki - Ο άνθρωπος που γιγάντωσε την ιαπωνική εταιρεία

Καθόρισε την τύχη της για μισό περίπου αιώνα
Osamu SuZUKi Πέθανε
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

27/12/2024

Από τις εμβληματικές προσωπικότητες της παγκόσμιας αυτοκινητοβιομηχανίας ο Osamu Suzuki πέθανε από λέμφωμα σε ηλικία 94 ετών.

Ο Osamu Suzuki γεννήθηκε στις 30 Ιανουαρίου του 1930 στην πόλη Gero της Ιαπωνίας ως Osamu Matsuda. Βάσει της ιαπωνικής παράδοσης το επίθετό του Matsuda άλλαξε σε Suzuki όταν παντρεύτηκε την Shoko Suzuki, εγγονή του ιδρυτή της εταιρείας Michio. Η αλλαγή έγινε γιατί δεν υπήρχε άνδρας για να διαδεχθεί τον Michio και ο Osamu έγινε έτσι ο τέταρτος "υιοθετημένος" γιος που βρέθηκε στο τιμόνι της Suzuki.

Ο Ιάπωνας εντάχθηκε στο δυναμικό της "νεοϊδρυθείσας" Suzuki Motor το 1958, που είχε μετονομάστηκε μόλις το 1954 από Suzuki Loom Manufacturing, αφού και αυτή ήταν μία ακόμη ιαπωνική εταιρεία που ξεκίνησε να κατασκευάζει αργαλειούς -όπως και η Toyota

Ο Ιάπωνας μπήκε στη Suzuki πέντε χρόνια αφότου αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Chuo με πτυχίο στα νομικά με τη ζωή του να έχει αλλάξει εν τω μεταξύ δραστικά, έπειτα από τον γάμο του με τη Shoko αφού προοριζόταν για το τιμόνι της εταιρείας. Μια θέση αναμφίβολα πολύ καλύτερη από την δουλειά που είχε ως τραπεζικός υπάλληλος.

Βέβαια ο Osamu Suzuki δεν έμεινε μόνο στα προνόμια που του έδινε το επίθετό του και υπό το βλέμμα του Michio εργάστηκε σκληρά στην εταιρεία περνώντας από διάφορές διευθυντικές θέσεις μέχρι να φτάσει σε εκείνες του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου το 1978.

Ο Osamu Suzuki μετέτρεψε την ιαπωνική εταιρεία σε μία αυτοκρατορία για τα δεδομένα των τεσσάρων και δύο τροχών και θα μείνει στην ιστορία για τη συντηρητική του προσέγγιση στη δημιουργία και κατασκευή ειδικά των αυτοκινήτων της εταιρείας και τη σφιχτή οικονομική πολιτική που ακολούθησε, μια φιλοσοφία που χαρακτηρίζει τα μοντέλα των Ιαπώνων ακόμη και σήμερα. 

Ο Osamu Suzuki πιστώνεται ως επιτυχία την εντυπωσιακή αύξηση των πωλήσεων των αυτοκινήτων πόλης της Suzuki, τα οποία και κατασκευάζονταν με έμφαση στη μείωση του κόστους παραγωγής. Αυτό τα έκανε ελκυστικά στην εγχώρια αγορά της Ιαπωνίας όπου η Suzuki είχε ένα τεράστιο μερίδιο στα λεγόμενα αυτοκίνητα kei - η μικρότερη κατηγορία με πολύ μικρούς κινητήρες και μήκος κάτω από 3,5 μέτρα- αλλά και σε αναπτυσσόμενες αγορές. 

Η θυγατρική Maruti Suzuki -η μεγαλύτερη των Ιαπώνων- επίσης πιστώνεται στον Osamu Suzuki που ήταν ο πρώτος από τους Ιάπωνες που επένδυσε στην αχανή αγορά της Ινδίας στις αρχές της 10ετίας του 1980 κατασκευάζοντας -τι άλλο- μικρά και προσιτά αυτοκίνητα. Με την ίδρυση της Maruti Suzuki ο Ιάπωνας έδειξε τον δρόμο για την εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία και κέρδισε μια ολόκληρη -και τεράστια- χώρα με την εταιρεία να έχει ακόμη και σήμερα τη μερίδα του λέοντος στις κατηγορίες που πουλάει αυτοκίνητα.

Τακτική που εφάρμοσε ο Osamu Suzuki και έκανε την εταιρεία του μεγάλη και επιτυχημένα ήταν να μην συναγωνίζεται απευθείας τους άλλους κατασκευαστές αλλά να ψάχνει στις αγορές όλου του κόσμου για ευκαιρίες που δεν έχουν δει ακόμη οι υπόλοιποι, οι οποίοι ανταγωνίζονται μεταξύ τους για να κερδίσουν πελάτες μέσω της τεχνολογικής υπεροχής. Στις μοτοσυκλέτες ακολούθησε παρόμοια στρατηγική αφού δεν έμπαινε ποτέ στο παιχνίδι της διαρκούς βελτίωσης μόνο και μόνο για κερδίσει μερικές πωλήσεις παραπάνω αφού μπορούσε να βγάλει αντίστοιχο -ίσως και μεγαλύτερο- κέρδος με το να περιορίζει το κόστος της παραγωγής.

Ο Osamu Suzuki παρέδωσε επί της ουσίας τα ηνία της εταιρείας το 2016 στον γιο του Toshihiro και το 2021 αποσύρθηκε και από πρόεδρος, ωστόσο κράτησε τον ρόλο του ανώτερου συμβούλου έως και τον θάνατό του.

Απαγόρευση πατινιών για ανήλικους εξετάζει η κυβέρνηση – Αλλάζει τον νέο ΚΟΚ πριν καν κλείσει χρόνο

Πέρυσι παρουσίασαν μετά βαΐων και κλάδων τον ΚΟΚ, φέτος σχεδιάζουν να τον αλλάξουν γιατί αποδεικνύεται προβληματικός
patini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/5/2026

Την 13η Ιουνίου 2025 ο νέος πολυδιαφημισμένος Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (ΚΟΚ) δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με πρωταγωνιστές τα πολύ αυστηρότερα πρόστιμα, αλλά και ρυθμίζοντας για πρώτη φορά μερικά θέματα που ως τώρα συνιστούσαν γκρίζες ζώνες, όπως η διήθηση των δικύκλων και η χρήση των λεγόμενων ΕΠΗΟ, των Ελαφριών Προσωπικών Ηλεκτρικών Οχημάτων.

Δεν πρόλαβε όμως να συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έναρξη ισχύος του νέου ΚΟΚ και σήμερα βρισκόμαστε προ επείγουσας τροποποίησής του, επειδή τον τελευταίο καιρό σημειώθηκαν δύο σοβαρά ατυχήματα με μικρά παιδιά σε ηλεκτρικά πατίνια, το ένα (στην Ηλεία) δυστυχώς θανατηφόρο.

Κάπως έτσι το τελευταίο διάστημα διάφορα στελέχη της κυβέρνησης, όπως ο αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών Κωνσταντίνος Κυρανάκης και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλούν ανοικτά για την ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης.

Το μέτρο που φαίνεται πως επεξεργάζεται η κυβέρνηση είναι η καθολική απαγόρευση χρήσης ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους, ζήτημα που ο κ. Χρυσοχοΐδης περιέγραψε ως “ιδιαίτερο και δύσκολο” καθώς έριχνε στο τραπέζι και άλλη μια διάσταση του θέματος: “αν σήμερα σε χτυπήσει ένα πατίνι ποιος θα σε αποζημιώσει; Χρειάζεται υποχρεωτική ασφάλιση”.

Το ερώτημα είναι το εξής: όταν η ίδια ακριβώς κυβέρνηση επεξεργαζόταν τον νέο ΚΟΚ πριν έναν χρόνο, δεν έβλεπε κανένα πρόβλημα με το να κυκλοφορούν στους δρόμους 12χρονοι με ηλεκτρικά πατίνια;

Ας το πιάσουμε από την αρχή. Όταν ένας γονιός επιτρέπει στο παιδί του να βγαίνει μόνο του στους δρόμους με πατίνι, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον ίδιο και καθόλου τον ΚΟΚ, ο οποίος αναφέρει καθαρά πως τα ηλεκτρικά πατίνια μπορεί να τα οδηγήσει νόμιμα οποιοσδήποτε έχει κλείσει τα 12 έτη (ΚΟΚ, άρθρο 44, παράγραφος 10).

Διότι κατά τον καινούργιο Κώδικα είναι νόμιμο, άρα θεμιτό να κυκλοφορήσει στους δρόμους ανάμεσα σε μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία ένα μηχανοκίνητο δίκυκλο με αναβάτη που δεδομένα δεν έχει την παραμικρή ιδέα από τους κανόνες τους δρόμου, τα σήματα, τις προτεραιότητες κλπ.

Να όμως που αυτά που ήταν ψιλά γράμματα ως τη δημοσίευση του ΚΟΚ, τώρα έγιναν γιγάντιοι δυσάρεστοι τίτλοι.

Κατά τον νέο ΚΟΚ, εφόσον το πατίνι έχει τελική ταχύτητα έως 25 km/h, τότε λογίζεται ως ποδήλατο (άρθρο 4, παρ. 17) και εμπίπτει στις αντίστοιχες ρυθμίσεις, ήτοι ένα παιδί που έχει κλείσει τα 12 χρόνια του μπορεί νόμιμα να το βγάλει στον δρόμο χωρίς επιτήρηση μεγαλύτερου (άρθρο 44, παρ. 11) και με μόνη υποχρέωση να φορά κράνος (άρθρο 44, παρ. 12).

Μάλιστα η μόνη περίπτωση που απαγορεύεται να κινείται στον δρόμο είναι όταν υπάρχει διαθέσιμος ποδηλατόδρομος, ενώ σε κάθε άλλη περίπτωση το πατίνι μπορεί νόμιμα να κινηθεί στο οδόστρωμα μαζί με τα υπόλοιπα μηχανοκίνητα οχήματα, αρκεί στον συγκεκριμένο δρόμο το όριο ταχύτητας να μην υπερβαίνει τα 50 km/h.

Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές πως η κυβέρνηση τρέχει πίσω από τις εξελίξεις που η ίδια προώθησε πέρυσι και φαίνεται τώρα να προετοιμάζει (ή  μήπως τρομάζει;) το κοινό για απαγόρευση χρήσης των ηλεκτρικών πατινιών από ανήλικους. Αυτό που προλογίζουν στελέχη της κυβέρνησης σε τακτικότατη βάση στην τηλεόραση και άλλα ΜΜΕ είναι επί της ουσίας τροποποίηση του νέου ΚΟΚ, αυτού που διαφημίστηκε πως ήρθε, μεταξύ άλλων, για να ρυθμίσει και τη ζούγκλα των ΕΠΗΟ.

Το ερώτημα φυσικά είναι απλούστατο: Κανείς από το επιτελείο που επεξεργάστηκε τον ΚΟΚ δεν είχε σκεφτεί τις πιθανές συνέπειες του να επιτρέπεις σε μικρά παιδιά να βγαίνουν σε δημόσιους δρόμους με μηχανοκίνητα οχήματα; Δηλαδή το ίδιο κράτος που θεωρεί τον Έλληνα 14χρονο ακατάλληλο να χειριστεί μοτοποδήλατο (ΑΜ) και τον 16χρονο ακατάλληλο να χειριστεί δίκυκλο Α1 - σε αντίθεση με άλλους Ευρωπαίους συνομήλικούς του που έχουν αυτό το δικαίωμα στις χώρες τους - θεωρεί τον 12χρονο ικανό και έτοιμο να πάρει τους δρόμους με ΕΠΗΟ που πιάνουν 25 km/h χωρίς να έχει περάσει από την παραμικρή εκπαίδευση...

Προφανέστατα ισχύει ένα από τα δύο: είτε δεν το σκέφτηκαν ή το αγνόησαν. Γι’ αυτό τρέχουν σήμερα να μαζέψουν τα αμάζευτα μετά τα απανωτά τροχαία ατυχήματα, καθώς το κυρίαρχο κριτήριο για μια φορά ακόμη φαίνεται να είναι η δημόσια εικόνα της κυβέρνησης στα δελτία ειδήσεων.

Ας μην παραβλέπουμε πως ό,τι λέμε για τα πατίνια ισχύει και για τα ποδήλατα αφού οσαύτως λογίζονται τα ΕΠΗΟ με μέγιστη ταχύτητα από 6 ως 25 km/h κατά τον ΚΟΚ. Αν τα ατυχήματα είχαν γίνει με ποδήλατα αντί ηλεκτρικών πατινιών, θα γινόταν αυτή η συζήτηση άραγε;

Επιπλέον, οι δηλώσεις περί ασφάλισης των πατινιών ακούγονται τόσο ουτοπικές, όσο και προβληματικές. Από τη μια μιλάμε για ένα βαρύτατο πλήγμα στη σχετική αγορά (την οποία ωραιότατα τάισε η νομιμοποίηση χρήσης από μικρά παιδιά), αφετέρου έχει ενδιαφέρον να δούμε αν γίνεται νομικώς να υποχρεώνεις σε ασφάλιση οχήματα που δεν ταξινομούνται. Κι αν ανοίξει αυτό το κουτί της Πανδώρας, μετά τι; Θα ασφαλίσουμε και τα ποδήλατα, τα rollers και τα skateboards; Και πού θα μπει το όριο; Να ασφαλίζουμε και τα κουζινομάχαιρα αν είναι έτσι, όλο και κάποιος κινδυνεύει να κοπεί ετοιμάζοντας τη σαλάτα του.

Όσο για το ζήτημα του παρκαρίσματος των ηλεκτρικών πατινιών, ή μάλλον το πώς βρίσκονται πεταμένα παντού και όπως να ‘ναι, ζήτημα που επίσης φαίνεται να απασχολεί τα μάλα την κυβέρνηση, η λύση είναι απλή και δεν χρειάζεται καμιά νομοθετική πράξη. Ας κάνει η αστυνομία, ΕΛΑΣ και Δημοτική, τη δουλειά της: μάζεμα και πρόστιμα στις εταιρείες που να νοικιάζουν ή στους χρήστες που τα παρατούν.

Ο τελευταίος χρήστης είναι έτσι κι αλλιώς καταγεγραμμένος κανονικότατα μέσω της εφαρμογής με την οποία το νοίκιασε, δεν είναι κάποιος ανώνυμος τυχαίος, έχει ονοματεπώνυμο και ευθύνη για το πού και πώς το άφησε. Αν από την άλλη είναι ιδιωτικό το πατίνι, στο σπανιότατο ενδεχόμενο να βρεθεί πεταμένο σε πεζοδρόμιο η κατάσχεσή του είναι ήδη αρκετή ως τιμωρία.

Να γίνει δηλαδή ό,τι ακριβώς ξέρουν μια χαρά να κάνουν οι αρχές κάθε φορά που βγαίνουν παγανιά για μηχανές παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια. Στα πατίνια κολλάμε τώρα;