Piaggio Group - Το σχέδιο απεξάρτησης του Ομίλου από τον άνθρακα

Ακολουθώντας τις απαιτήσεις της νέας εποχής, θέλοντας να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της Ε.Ε. για το “net zero”
motomagPiaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

20/12/2023

Στα πλαίσια της συνάντησης του Piaggio Group με τον Υπουργό Επιχειρήσεων και προιόντων "Made in Italy", Adolfo Urso, παρουσιάστηκαν σε αυτόν τα αναπτυξιακά σχέδια της εταιρείας που περιλαμβάνουν την απεξάρτηση από τον άνθρακα (“Decarbonisation Plan”), με την εφαρμογή συγκεκριμένων μέτρων για την επίτευξη των στόχων που έχει θέσει η Ε.Ε. για το κλίμα.

O Όμιλος Piaggio (PIA.MI) αποτελεί έναν από τους ηγέτες στην παγκόσμια αγορά σκούτερ και μοτοσυκλετών, ενώ ήταν ανέκαθεν ευαισθητοποιημένος γύρω από τα περιβαλλοντικά ζητήματα, κοιτάζοντας πάντα στη μείωση των εκπομπών ρύπων των εργοστασίων και των οχημάτων που κατασκευάζει. Σε διάστημα 24 ετών, μεταξύ του 1998 και του 2022, το εργοστάσιο του Ομίλου στην Pontedera κατάφερε να μειώσει τους ρύπους κατηγορίας Scope 1 κατά 56,2%, χάρη στις επενδύσεις για καλύτερη ενεργειακή απόδοση. Ταυτόχρονα, οι βελτιώσεις που έχουν γίνει στους σύγχρονους κινητήρες 125 κυβικών που χρησιμοποιεί η Vespa, έχουν μειώσει κατά 29,4% τις εκπομπές άνθρακα κατηγορίας Scope 3 -κάτι ακόμα πιο δύσκολο να επιτευχθεί- από το 2008 μέχρι το 2022.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Τι αντιπροσωπεύουν τώρα αυτά τα Scope και για ποιο λόγο είναι πιο δύσκολο το 3 από το 1. Οι κατηγορίες Scope -τρεις στο σύνολο- αποτελούν ουσιαστικά ένα σύστημα κατηγοριοποίησης των ρύπων με βάση την προέλευση τους. Στο Scope 1 εντάσσονται όλες οι εκπομπές που προέρχονται από πηγές ιδιοκτησίας του εκάστοτε οργανισμού και τις οποίες μπορεί να ελέγχει ολοκληρωτικά ο ίδιος. Αντίθετα, το Scope 2 αφορά τους ρύπους που η επιχείρηση δεν ελέγχει αλλά παράγει έμμεσα, ανάλογα με το πώς αποκτά την ενέργεια που χρησιμοποιεί. Τέλος, στο Scope 3, που είναι και από τα πιο δύσκολα να ελεγχθούν, υπάγονται  οι ρύποι που δημιουργεί η εκάστοτε επιχείρηση, που ωστόσο μπορεί ελάχιστα να ελέγξει. Ένα παράδειγμα είναι όταν εμείς αγοράζουμε, χρησιμοποιούμε και απορρίπτουμε στον κάδο ένα προϊόν, με την εταιρεία να μην μπορεί να ορίσει ούτε το πόσο ακριβώς πετάξαμε, αλλά ούτε και αν αποθέσαμε στον κάδο ανακύκλωσης όσα κομμάτια μπορούσαν να υποβληθούν σε αυτή την διαδικασία. Αυτός είναι και ο λόγος που το Scope 3 αποτελεί ένα από τα πιο απαιτητικά σημεία για τη μείωση των ρύπων, αλλά ταυτόχρονα και από τα πιο δύσκολα στον έλεγχο του.

Συνεπής στην στρατηγική που έχει ακολουθήσει μέχρι σήμερα ο Όμιλος Piaggio, το πλάνο απεξάρτησης από τον άνθρακα, το οποίο πλαισιώθηκε με την συμβουλευτική βοήθεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (EIB) και συμφωνεί με το πλαίσιο PATH της ΕΙΒ, αλλά και την υποστήριξη της συμβουλευτικής εταιρείας EY (την οποία έχει προσλάβει η EIB), θα διευκολύνουν τον Όμιλο για περεταίρω μείωση των αποτυπωμάτων του και στις τρεις κατηγορίες Scope. Αυτό πρόκειται να συμβεί σε δύο διαφορετικούς χρονικούς ορίζοντες, με τον πρώτο να είναι το 2030 και τον δεύτερο 20 χρόνια αργότερα, το 2050. Το Πλάνο του Ομίλου έλαβε την έγκριση της Επιτροπής Ελέγχου Κινδύνων και Βιωσιμότητας στις 6 Δεκεμβρίου 2023, με τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου, στις 14 Δεκεμβρίου 2023, να την επικυρώνει. Πιο συγκεκριμένα όσον αφορά το 2030, ο Όμιλος αναλαμβάνει την υποχρέωση να μειώσει τις εκπομπές ρύπων του κατά 42%, σε σύγκριση με το 2022. Η εκτίμηση του ποσοστού θα γίνει αξιοποιώντας τη μέθοδο της πρωτοβουλίας Science-Based Targets και σύμφωνα με τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού, από την οποία μάλιστα προέκυψε και το πλαίσιο PATH της EIB με στόχο τη διευκόλυνση των εταιρειών στο να εκπληρώσουν αυτούς τους όρους.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Να σημειωθεί ότι η πρωτοβουλία Sciance-Based Targets αποτελεί μία συνεργασία μεταξύ του ΜΚΟ CDP, του Παγκόσμιου Συμφώνου των Ηνωμένων Εθνών, του Παγκόσμιου Ινστιτούτου Πόρων και του Παγκόσμιου Ταμείου για την Φύση. Από το 2015, πάνω από 1.000 εταιρείας έχουν ενταχθεί στην πρωτοβουλία αυτή, με στόχο τον καθορισμό ενός κλιματικού στόχου, επιστημονικά τεκμηριωμένου.

Ο φιλόδοξος στόχος του Ομίλου θα επιτευχθεί μέσα από μία σειρά πρωτοβουλιών που περιλαμβάνουν:

  • Την αναδιάρθρωση της παραγωγικής μονάδας στο Mandello del Lario, με βάση τα σύγχρονα κριτήρια βιωσιμότητας
  • Την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων στις εγκαταστάσεις σε Pontedera και Mandello del Lario
  • Τη δημιουργία ενός νέου εργοστασίου βαφής στο Βιετνάμ που θα μπορεί να υποστηρίξει τη λειτουργία με υγραέριο (LPG), αντί για πετρέλαιο
  • Την αγορά καθαρής ενέργειας για τα εργοστάσια του Ομίλου σε Ιταλία, Ινδία, Βιετνάμ και Ινδονησία
  • Την αντικατάσταση των εταιρικών αυτοκινήτων με άλλα, πιο αποδοτικών σε ενέργεια, μοντέλα.
Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Ο Όμιλος Piaggio θέλει επίσης να μειώσει ακόμα περισσότερο τις εκπομπές ρύπων κατηγορίας Scope 3, μέσω της αύξησης των πωλήσεων ηλεκτρικών οχημάτων, της βελτίωσης των κινητήρων εσωτερικής καύσης, της εξέλιξης στον σχεδιασμό προϊόντων με την υιοθέτηση εναλλακτικών καυσίμων, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους ήδη υπάρχοντες κινητήρες που τοποθετεί στα οχήματά του ο Όμιλος Piaggio. Για τον σκοπό αυτό, έχει ήδη προχωρήσει στην παρουσίαση αρκετών νέων προϊόντων. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν οι ηλεκτρικές Vespa Primavera και Spint που είδαμε πρόσφατα, ενώ έχει ανακοινώσει και την έλευση της ηλεκτρικής έκδοσης του επαγγελματικού οχήματος Porter NP6.

Το Piaggio Group κινείται στη σωστή γραμμή, όσον αφορά τον στόχο της μείωσης των εκπομπών ρύπων κατά 90% μέχρι το 2050. Όπως μας ενημερώνει, σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια θα παίξει η χρήση διαφόρων τεχνολογιών, όπως είναι τα βιοκαύσιμα και τα e-fuel, η διεύρυνση χρήσης των ηλεκτρικών οχημάτων, η πλήρης αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ο εξηλεκτρισμός των συστημάτων θέρμανσης, η μείωση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από την εφοδιαστική αλυσίδα συνολικά και η κυκλική οικονομία των προϊόντων με αξιοποίηση ανακυκλωμένων υλικών. Περισσότερες πληροφορίες, γύρω από το πλάνο ανεξαρτητοποίησης από τον άνθρακα θα δημοσιευτούν τον Απριλιο του 2024 στο τμήμα “Μη Χρηματοοικονομικής Γνωστοποίησης” που περιλαμβάνεται στην Ετήσια Έκθεση του Ομίλου για το 2023.

Piaggio Group – Ανακοίνωσε το σχέδιό της απεξάρτηση από τον άνθρακα

Τέλος, τα μέλη της συνεδρίασης της 14ης Δεκεμβρίου 2023, ενέκριναν δωρεά ύψους 250.000€ στο “Fresh Start Fund”(“Ταμείο Νέας Αρχής”), το οποίο ιδρύθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο της Pontedera για την αντιμετώπιση των έκτακτων αναγκών που δημιούργησαν η καταρρακτώδης βροχή και οι πλημμύρες στην περιοχή, στις 2 Νοεμβρίου 2023. Σκοπός του “Fresh Start Fund” είναι η εκταμίευση επιχορηγήσεων σε ιδιώτες, εμπορικές, βιοτεχνικές και δημοσίου ενδιαφέροντος επιχειρήσεις αλλά και φορείς του εθελοντικού τομέα που επλήγησαν από τις πλημμύρες. Μέσω της δωρεάς αυτής ο Όμιλος Piaggio θέλει να δείξει την στήριξή του στην Pontedera και τους κατοίκους της, όπου βρίσκονται και τα κεντρικά της εταιρείας.

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.