Πρόγραμμα ηλεκτροκίνησης από την Ν.Δ. [video]

Η Ελλάδα ξανά στην θέση του καταναλωτή...
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

28/11/2018

Την Τρίτη 27 Νοεμβρίου το κόμμα της Νέα Δημοκρατίας διοργάνωσε μια εκδήλωση στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, με σκοπό την παρουσίαση του προγράμματός της σχετικά με την ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα. Βασικός ομιλητής ήταν η κυρία Αλεξάνδρα Σδούκου, η οποία είναι σύμβουλος για τα θέματα ενέργειας του προέδρου της ΝΔ, κυρίου Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος επίσης παρεβρέθηκε στην εκδήλωση και έκανε μια ολιγόλεπτη ομιλία. Εμείς ήμασταν το μοναδικό αμιγώς μοτοσυκλετιστικό μέσο ενημέρωσης που είχαμε πρόσκληση για να παραβρεθούμε σε αυτή την εκδήλωση. Ο λόγος που ήμασταν οι μόνοι είναι πολύ απλός: ΜΑΣ ΚΑΛΕΣΑΝ ΚΑΤΑ ΛΑΘΟΣ!!!! Το λέμε αυτό διότι η πρόσκληση ήρθε μέσω e-mail στον προσωπικό λογαριασμό του γράφοντα στο Yahoo και ΟΧΙ στον επαγγελματικό λογαριασμό. Με άλλα λόγια δεν κάλεσαν το ΜΟΤΟ, αλλά προσωπικά έναν δημοσιογράφο που στο mail-list της εταιρείας που είχε αναλάβει την πρόσκληση των καλεσμένων εμφανιζόταν ως δημοσιογράφος Ειδικού Τύπου, όπου προφανώς θεώρησαν πως είναι δημοσιογράφος αυτοκινήτου…

Ναι, όσο απίστευτο κι αν ακούγεται, η μοτοσυκλέτα και τα δίκυκλα γενικότερα δεν είναι μέσα στο πρόγραμμα και τις σκέψεις κανενός πολιτικού που ασχολείται με την ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα. Πωλούνται 40.000 δίκυκλα στην Ελλάδα ετησίως, τα οποία κινούνται καθημερινά στο κέντρο των πόλεων (δηλαδή εκεί που είναι πιο έντονο και ορατό το πρόβλημα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της ηχορύπανσης), αλλά ΟΛΟΙ οι πολιτικοί μιλούν μόνο για τα αυτοκίνητα, όταν αναφέρονται σε θέματα που αφορούν την ατομική μετακίνηση και τις επιπτώσεις της στο περιβάλλον.

Για κανένα κόμμα στην Ελλάδα τα δίκυκλα δεν αποτελούν μέρος της λύσης του προβλήματος!

Οπότε δεν μας έκανε καμία έκπληξη που το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα μιλάει μόνο για ηλεκτρικά αυτοκίνητα και δεν λέει κουβέντα για τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες. Για να μην ήμαστε εντελώς άδικοι, στο σημείο που η κυρία Σδούκου αναφέρθηκε για μείωση του ΦΠΑ στα ηλεκτρικά οχήματα από 24% στο 13% είπε και την λέξη “ΔΙΚΥΚΛΑ”…

Η υπόλοιπη ομιλία της κυρίας Αλεξάνδρας Σδούκου δεν ξέφυγε από τα κλισέ των Ελλήνων πολιτικών που ασχολούνται με θέματα υψηλής τεχνολογίας, χωρίς να έχουν γνώσεις υψηλής τεχνολογίας. Έτσι ακούσαμε για άλλη μια φορά να αποκαλούνται τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα ως οχήματα μηδικών ρύπων, κάτι που είναι η μεγαλύτερη πλάνη της εποχής μας. Διότι μπορεί τα ίδια τα οχήματα να μην εκπέμπουν ρύπους, αλλά έχουν μεγάλο ρυπογόνο ίχνος. Εκτός κι αν υπάρχουν εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς να ρυπαίνουν, εργοστάσια που κατασκευάζουν ηλεκτρικά αυτοκίνητα χωρίς να ρυπαίνουν και η λίστα φυσικά δεν έχει τέλος αν αρχίσουμε να μιλάμε για τις μπαταρίες και τις σπάνιες γαίες των ηλεκτροκινητήρων… Το έχουμε πει αρκετές φορές από εδώ για ποιους λόγους οι “οικολόγοι” και οι πολιτικοί δεν θέλουν να ακούνε τίποτα περί δημιουργίας Ταυτότητας Αποτυπώματος COστα προϊόντα.

Επιστρέφοντας πίσω στο πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας για την ηλεκτροκίνηση, το γενικό συμπέρασμα είναι πως ΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΕΙ ΣΕ ΤΙΠΟΤΑ από το αντίστοιχο “πρόγραμμα” του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι ίδιο με το “πρόγραμμα” του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου... Πρόκειται δηλαδή για τετελεσμένες αποφάσεις της Ε.Ε. που αφορούν την μετάβαση από την σημερινή μορφή ενέργειας (ορυκτά καύσιμα) σε μια νέα μορφή ενέργειας (ηλεκτρική), όπου θα αλλάξει δραματικά τις οικονομικές ισορροπίες ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε αυτή την μετάβαση θα δημιουργηθούν δύο στρατόπεδα. Στο ένα θα είναι οι χώρες που θα ΠΟΥΛΑΝΕ τεχνολογία, ρεύμα και αποκομιδή-διαχείριση τοξικών αποβλήτων και στο άλλο στρατόπεδο θα είναι οι χώρες που θα ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ για να αγοράζουν τεχνολογία, ρεύμα και υπηρεσίες αποκομιδής-διαχείρισης τοξικών αποβλήτων.

Όλα τα προγράμματα των Ελλήνων πολιτικών και των κομμάτων τους τοποθετούν σαφέστατα την Ελλάδα στο στρατόπεδο των χωρών-καταναλωτών. Κι αυτό διότι η Ελλάδα δεν θα φτιάξει ΠΟΤΕ πυρηνικά εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (έχουμε και σεισμούς…), οπότε θα ΑΓΟΡΑΖΕΙ ρεύμα από τις χώρες που έχουν πυρηνικά εργοστάσια. Η Ελλάδα ΠΟΤΕ δεν θα κατασκευάζει δικά της ηλεκτρικά οχήματα, διότι αυτοί που πιέζουν για την ηλεκτροκίνηση στην χώρα μας είναι ο ΣΕΑΑ όχι ο ΣΕΒ. Και τέλος, η Ελλάδα ποτέ δεν θα πουλάει υπηρεσίες διαχείρισης τοξικών αποβλήτων, διότι οι πολιτικοί μας δεν γνωρίζουν ότι οι μπαταρίες μετά από πέντε χρόνια χρήσης είναι τοξικά απόβλητα και επίσης δεν γνωρίζουν με ακρίβεια τους κανονισμούς ISO 9001 και τι είδους περιορισμούς θέτουν στις βιομηχανίες.

Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα απ’ όλα, είναι πως οι Έλληνες πολιτικοί δεν έχουν καταλάβει, πως αυτή τη στιγμή που μιλάμε, οι G7 έχουν φτιάξει ένα διεθνές “νομικό” πλαίσιο που θα τους επιτρέπει σε λίγα χρόνια να ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΟΝ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΑΕΡΑ!!!! Πρόκειται φυσικά για την αγοροπωλησία εκπομπών CO2, όπου όποια χώρα παράγει COπάνω από το όριο που έχουν θέσει (αυθαίρετα…) οι ηγέτες των G7 θα πρέπει να ΑΓΟΡΑΖΕΙ καθαρό αέρα από κάποια άλλη χώρα που παράγει λιγότερο CO2. Μάλιστα αυτό θα ξεκινήσει πρώτα από το επίπεδο των βιομηχανιών, όπου οι βιομηχανίες των χωρών θα πουλάνε και θα αγοράζουν ποσοστά CO2Κανονικό χρηματιστήριο αέρα κοπανιστού δηλαδή! Φυσικά, προβλέπονται ΠΡΟΣΤΙΜΑ για τις εταιρείες και τις χώρες-παραβάτες.

Όπως βλέπουμε δηλαδή, το θέμα της μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση δεν είναι τόσο απλό και κυρίως δεν είναι καθόλου αθώο σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο. Στη χώρα μας ταξινομούνται τουλάχιστον 100.000 καινούρια αυτοκίνητα και 40.000 καινούρια δίκυκλα κάθε χρόνο. Σε βάθος πέντε-έξι χρόνων θα μπορούσαμε εύκολα να αντικαταστήσουμε το 80%-90% των συμβατικών προσωπικών μας οχημάτων με ηλεκτρικά, χωρίς να επιβαρυνθεί περαιτέρω το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας και χωρίς να επιβαρυνθεί δραματικά ο οικονομικός προϋπολογισμός της μέσης ελληνικής οικογένειας. Όμως το πρόβλημα της μετάβασης στην ηλεκτροκίνηση για την Ελλάδα δεν σταματά με την αγορά του στόλου των ηλεκτρικών οχημάτων, ούτε καν με την αγορά του απαραίτητου εξοπλισμού επαναφόρτισής τους. Τα μεγάλα προβλήματα για την χώρα μας θα ξεκινήσουν μόλις αρχίσουμε να χρησιμοποιούμε τα ηλεκτρικά οχήματα. Εκεί θα φανεί το πραγματικό κόστος που θα πληρώσει η οικονομία της χώρας μας αν οι Έλληνες πολιτικοί συνεχίσουν να μας προορίζουν για το στρατόπεδο των χωρών-καταναλωτών. Διότι η μέρα που θα πληρώνουμε για την αγορά κοπανιστού αέρα δεν είναι πολύ μακριά…

Ως περιοδικό ΜΟΤΟ είμαστε υπέρ της ηλεκτροκίνησης, καθώς είναι μια τεχνολογία που μπορεί να αποφορτίσει τα κέντρα των πόλεων από την ατμοσφαιρική ρύπανσης και κυρίως την ηχορύπανση. Επίσης τα ηλεκτρικά λεωφορεία είναι χίλιες φορές καλύτερα από τα επικίνδυνα Τραμ και δίνουν μεγαλύτερη ευελιξία επιλογής προμηθευτών στις δημόσιες υπηρεσίες και σχετική απεξάρτηση από τα μονοπώλια. Όμως η ένταξη της ηλεκτροκίνησης στην ελληνική πραγματικότητα, θα πρέπει να γίνει έχοντας γνώση των νέων συσχετισμών δυνάμεων που θα δημιουργηθούν σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Υ.Γ.   

Προς ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ και ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Όταν καλείτε διεθνώς καταξιωμένους έλληνες επιχειρηματίες (κάποιοι από αυτούς έχουν δικά τους μόνιμα προσωπικά γραφεία μέσα στα εργοστάσια κατασκευής αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας) και δημοσιογράφους που η καθημερινότητά τους είναι να μιλούν με τους ανθρώπους που σχεδιάσουν/κατασκευάζουν αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες, καλό θα ήταν οι ομιλίες σας να είναι αντάξιες των γνώσεων του κοινού σας.

Στο video που ακολουθεί μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη την εκδήλωση και τις ομιλίες της κυρίας Αλεξάνδρας Σδούκου και του προέδρους της Νέα Δημοκρατίας κυρίου Κυριάκου Μητσοτάκη 

KOVE Λευκορωσία / Ουκρανία – Κωνσταντίνος Μητσάκης και 800X Pro επιστρέφουν μετά από 7.500 απροβλημάτιστα χιλιόμετρα

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης με μια Kove 800X Pro της Γκοργκόλης ΑΕ ταξίδεψε ως την πολύπαθη Ουκρανία, διασχίζοντας 10 ευρωπαϊκές χώρες: Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, Λευκορωσία, Λιθουανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία.
kove 800x pro
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

2/6/2026

Το ταξίδι αυτό μέτρησε περίπου 7.500 χιλιόμετρα χωρίς να υπολογίζουμε σε αυτά όσα μεσολαβούν από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα ως την Αθήνα, τελικό προορισμό του οδοιπορικού.

Η KOVE 800X PRO συνεχίζει απροβλημάτιστα τη διαδρομή της προς την Αθήνα, ολοκληρώνοντας ένα ιδιαίτερα απαιτητικό ταξίδι μεγάλων αποστάσεων, ή για την ακρίβεια ένα ακόμη μετά το KOVE SILK ROAD του Κωνσταντίνου Μητσάκη και το δικό μας MEGA TEST.

Kove 800X Pro

Για τον Μητσάκη το τελευταίο σκέλος της επιστροφής περιλάμβανε τη διάσχιση της Ρουμανίας, σε διαδρομές που είχε ξανακάνει και στο παρελθόν, όπως μας περιγράφει ο ίδιος:

Το πρώτο δειλό φως της ημέρας με βρήκε στο τιμόνι της KOVE 800X PRO να ταξιδεύω στους δρόμους της βορειοανατολικής Ρουμανίας. Πίσω μου άφηνα τη νύχτα και χιλιόμετρα πιο πίσω τη θαλπωρή της πόλης Suceava, όπου και διανυκτέρευσα μετά το πέρασμα των ουκρανικών συνόρων. Το οδοιπορικό KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 διαδραματιζόταν πλέον στην 9η κατά σειρά χώρα, η οποία μού αποκαλυπτόταν σταδιακά μέσα από την πρωινή καταχνιά.

Δείτε εδώ το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη προς Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO

“Με κατεύθυνση την πρωτεύουσα Βουκουρέστι (460 χλμ. νότια), ένα στενό ασφάλτινο χαλί είχε επωμιστεί την πορεία μου μέσα σ’ ένα χαμηλό ανάγλυφο με απέραντες καλλιεργήσιμες εκτάσεις. Χιλιόμετρα δεντροστοιχιών οριοθετούσαν την πορεία του οδικού άξονα, ενώ η γαλήνη του επίπεδου τοπίου, η σαφήνεια των χρωμάτων της φύσης και η αγροτική καθημερινότητα των ντόπιων με καλωσόριζαν σ’ έναν τόπο ‘ακατέργαστο’, όπου κάθε γωνιά, χωριό ή κωμόπολη μού πρόσφεραν μια συναρπαστική αίσθηση ανακάλυψης.

“Σύντομη ήταν η παρουσία μου στο ηλιόλουστο Βουκουρέστι. Παλιά μου γνώριμη από προηγούμενες εξορμήσεις στα Βαλκάνια, η ρουμανική πρωτεύουσα μού διηγήθηκε ένα μικρό μόλις κομμάτι από την πολυτάραχη ιστορική της διαδρομή, με ‘αφηγητές’ την Αψίδα του Θριάμβου, τη νεοκλασική αίθουσα συναυλιών Romanian Athenaeum, το –σοβιετικής αρχιτεκτονικής– Σπίτι Ελευθερίας του Τύπου και τα πλακόστρωτα σοκάκια της παλιάς πόλης.”

Kove 800X Pro

Απέμενε μια χώρα ανάμεσα στον ταξιδευτή με την Kove 800X Pro και τα σύνορα της Ελλάδα, η Βουλγαρία που από φέτος έχει αφήσει στο παρελθόν τα Λεβ καθώς εντάχθηκε στη ζώνη του Ευρώ, παρόλα αυτά διατηρεί ακόμη αρκετά φτηνότερη βενζίνη απ’ ότι η Ελλάδα, όπως διαπίστωσε ιδίοις όμασι ο ταξιδευτής:

Και μετά, Βουλγαρία! Μόλις 65 χλμ. νότια του Βουκουρεστίου, οδηγώντας πάνω στην επιβλητική μεταλλική γέφυρα του Δούναβη, αναβάτης και μοτοσυκλέτα εισβάλλαμε ειρηνικά στην τελευταία χώρα του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026. Το κοντέρ της απροβλημάτιστης KOVE 800X PRO είχε αγγίξει –από την αρχή του ταξιδιού– τα 7.000 χλμ., αριθμός που μέσα στις επόμενες δυο μέρες θα αυξανόταν κατά 480 ακόμα (βουλγαρικά) χιλιόμετρα. 

“Ξεκάθαρα διεκπεραιωτική διαδικασία ήταν η οδική αποστολή μου εντός της βουλγαρικής επικράτειας. Με την KOVE 800X PRO να κυλά τους τροχούς της στη διαδρομή Ruse–Sofia–Kulata, δεν υπήρχε πλέον ο χρόνος (αλλά ούτε και η διάθεση) να αναλωθώ σε επιπρόσθετες ταξιδιωτικές αναζητήσεις ή περιηγήσεις. Παρακάμπτοντας περιφερειακά την πρωτεύουσα Σόφια, η πόλη Sandanski (γενέτειρα του θρυλικού Σπάρτακου της αρχαιότητας) επιλέχθηκε για τη μοναδική διανυκτέρευσή μου στη Βουλγαρία – εκεί πραγματοποίησα και τον τελευταίο ανεφοδιασμό με φτηνά καύσιμα (1,50 Euro/lt).”

Kove 800X Pro

Πατώντας πλέον σε ελληνικό έδαφος, το τελευταίο κομμάτι της επιστροφής ήταν μια διαδικαστική απόσταση, μια ευκαιρία να θυμηθεί πόσο ευχάριστα και απροβλημάτιστα τον έχει ταξιδέψει αυτή η Kove 800X Pro, αλλά και μια αφορμή να αναλογιστεί τους κινδύνους που εγκυμονούσε ένα ταξίδι σε εμπόλεμη ζώνη.

Προμαχώνας–Θεσσαλονίκη–Αθήνα. Το ταξίδι είχε μπει στην τελική ευθεία και οι τίτλοι τέλους δεν θα αργούσαν να πέσουν. Την τελευταία μέρα μου on the road, καθισμένος σ’ ένα υπαίθριο καφέ της διαδρομής, απολάμβανα με χαλαρή διάθεση μια παγωμένη μπύρα ατενίζοντας την αειθαλή KOVE 800X PRO. Η ταξιδιωτική περιπέτεια KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026 είχε σχεδόν ολοκληρωθεί και η επιστροφή στη βάση μου ήταν πλέον θέμα ωρών. Κορεσμένος από το πλήθος των πρωτόγνωρων εικόνων και εμπειριών του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, προσπαθούσα να προσδώσω έναν χαρακτηρισμό στην απόφασή μου να ταξιδέψω με μια μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας. Τόλμη, θράσος, αποφασιστικότητα ή μήπως ηλιθιότητα; Τι ήταν εκείνο που μ’ έσπρωξε ν’ αψηφήσω τη φωνή της λογικής και να επιχειρήσω ένα τόσο ριψοκίνδυνο εγχείρημα; Η πρόκληση του άγνωστου ή μήπως η γοητεία του κινδύνου;

“Τελικά, όσο κι αν κοίταξα μέσα μου βαθιά, πειστική απάντηση δεν κατάφερα να δώσω. Παρά τα εξήντα καλοκαίρια που μετρώ, στη ζωή μου υπάρχει ακόμα αρκετός χώρος για περιπέτεια. Με πυξίδα το πάθος της εξερεύνησης και την λαχτάρα της ανακάλυψης, οι διαδρομές της δίτροχης ζωής μου συνεχίζονται με μόνιμη συντροφιά τις υπαρξιακές ανησυχίες μου, τα επιτακτικά κελεύσματα της ψυχής, την ‘περιφρόνηση’ του κινδύνου και την μοναξιά της πίσω σέλας. Πάμε γι’ άλλα…”