Προκήρυξη Πρωταθλήματος Road Circuit: 1ος αγώνας ΒΙΛΙΑ!

Debate μεταξύ Χορτιάτη-Χολομώντα για τον 2ο αγώνα!
Προκήρυξη Πρωταθλήματος Road Circuit: 1ος αγώνας ΒΙΛΙΑ!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/4/2025

Μία δυναμική πρωτοβουλία των κατοίκων της περιοχής των Βιλίων, δίνει το έναυσμα για την δημιουργία του πρώτου αγώνα Road Racing και μάλιστα με το σκεπτικό να δημιουργηθεί ένα πανελλήνιο πρωτάθλημα αγώνων σε δημόσιους δρόμους με επιτροπή από την Θεσσαλονίκη να συζητά ήδη για διεξαγωγή του δεύτερου αγώνα στην Βόρειο Ελλάδα με δύο υποψήφιες τοποθεσίες, μία στον Χορτιάτη και μία λίγο πιο μακριά από την πόλη, στον κατάφυτο Χολομώντα!

Αν μάλιστα ο πρώτος αυτός αγώνας, που θα θέσει και τα πρότυπα της διαδικασίας για τους επόμενους, στεφθεί με επιτυχία, τότε πολύ πιθανό είναι να μπει στη δράση και το Ηράκλειο Κρήτης με την μεγαλύτερη έως τώρα διαδρομή από τις τρεις τοποθεσίες ξεκινώντας από το Αιγαίο και τερματίζοντας στο Λυβικό Πέλαγος, κυριολεκτικά, για όσους δεν φρενάρουν εγκαίρως.

Πώς όμως φτάσαμε σε αυτό το σημείο, να προετοιμάζεται ένα τόσο δυναμικό πρωτάθλημα σε δημόσιους δρόμους;

Ο Σύνδεσμος Κατοίκων Βιλίων Υπέρ Ταχύτητας & Κόντρας (ΣΚΑΒΙΛΥΤΑΚΟ) μέσα από την αγάπη που τρέφει για τις μοτοσυκλέτες που σχεδόν καθημερινά αλλά και αδιάκοπα τις Κυριακές, ανεβοκατεβαίνουν τον κεντρικό συνδετικό δρόμο της περιοχής πλημμυρίζοντας τα ήσυχα λαγκάδια με ήχους Akrapovic (στην καλύτερη περίπτωση) ανέλαβε την πρωτοβουλία να δημιουργήσει ένα πρωτάθλημα μοτοσυκλετών που θα εμπλουτίσει την όμορφη εμπειρία που ήδη ζουν καθημερινά με μία ετήσια διοργάνωση που θα εδραιώσει την ξεχωριστή θέση της περιοχής τους στις καρδιές των απανταχού μοτοσυκλετιστών.

Απώτερος στόχος είναι να δοθεί πνοή στις καφετέριες, τα βενζινάδικα και τα γραφεία τελετών της περιοχής ενώ θεωρείται προσόν, το γεγονός πως οι κάτοικοι είναι ήδη εκπαιδευμένοι να μετακινούνται από ταράτσα σε ταράτσα, χωρίς να χρειάζεται να διασχίζουν τους κεντρικούς δρόμους βάζοντας σε κίνδυνο τις ζωές των μοτοσυκλετιστών.

Ο κυρ. Κώστας Λ. κάτοικος σε εκτός σχεδίου αγροικία μακριά από οικισμό, δήλωσε σε απεσταλμένο του ΜΟΤΟ πως είναι καρδιοπαθής και μένει μόνος, συχνά ακούγοντας μόνο τον χτύπο της καρδιάς του, πράγμα που τον κάνει να επικεντρώνεται περισσότερο στον καρδιακό ρυθμό την στιγμή που ο θεράπων ιατρός του, έχει δώσει σαφή οδηγία να τον αγνοεί και να μην σκέφτεται καθόλου το ζήτημα αυτό!
«Οι μοτοσυκλέτες μας κάνουν να πεταγόμαστε από το κρεβάτι και να νιώθουμε πιο ζωντανοί! Έχω πάει πολλές φορές σε καφετέρια της περιοχής για να ευχαριστήσω τους αναβάτες. Μάλιστα μόλις πριν από λίγες ημέρες μου λύθηκε και το χρόνιο αυχενικό πρόβλημα που είχα, όταν έμεινα σκυμμένος στο τιμόνι για είκοσι λεπτά κοιτώντας δεξιά και αριστερά πριν καταφέρω να βγω από τον χωματόδρομο που οδηγεί στο σπίτι μου. Βέβαια και πάλι δεν ήμουν αρκετά γρήγορος και με προσπέρασε μία μοτοσυκλέτα ξυστά κουνώντας το χέρι πάνω κάτω, προφανώς επαινώντας με για την προσπάθειά μου».

Από την δημοτική αρχή τονίζεται πως τις ημέρες του αγώνα θα γίνει προσπάθεια να δημιουργηθούν πετρελαιογραμμές σε συγκεκριμένα σημεία που δεν θα καλύψουν με άμμο και πριονίδι ώστε να προσδώσουν αυθεντική εμπειρία ελληνικού αγώνα δρόμου και να ανεβάσουν τον βαθμό δυσκολίας.

Φυσικά, επειδή είμαστε στην Ελλάδα, κάθε τέτοια όμορφη προσπάθεια δεν γίνεται παρά να συναντήσει και εχθρότητα από την πλευρά της πολιτείας.

Παράγοντας του ΤΑΙΠΕΔ δήλωσε πως ένα τέτοιο πρωτάθλημα μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στις πολύ μεγάλες προσπάθειες που έχουν καταβάλλει απέναντι σε κάθε ένα επιχειρηματία και επενδυτικό fund που έχει ζητήσει έκταση για την δημιουργία πίστας και παρά την αμεσότητα, τα μηδενικά γραφειοκρατικά εμπόδιο και κυρίως την τιμή-χάρισμα, με τα οποία έχουν απαντήσει, δεν κατάφεραν ακόμη να ολοκληρώσουν μία συμφωνία κυρίως γιατί υπάρχουν τέτοιες πρωτοβουλίες.

Αντίστοιχα Υφυπουργός Αθλητισμού που δεσμεύεται να απαντήσει με Αναλυτική Έκθεση, θέλησε να μεταφέρει ένα πρώτο σχόλιο πως τέτοιες πρωτοβουλίες δεν είναι ευνοϊκές ως προς την προσπάθεια της πολιτείας να δημιουργήσει δύο νέες πίστες σε Αθήνα και Κρήτη λέγοντας χαρακτηριστικά πως:
«Εμείς για εσάς τις χτίζουμε! Η συνεννόηση με τις Νομαρχίες ήταν να μην κάνουν τρίτο κολυμβητήριο και 17 μικρά πάρκα που μόνο από τα παγκάκια θα βγάζαμε τα τριπλάσια, αλλά αντιθέτως να τα ρίξουμε όλα σε μία πίστα που, ας είμαστε ρεαλιστές, δεν δίνει ευκαιρία για ανατίμηση παραπάνω από το 100% όταν το μέσο επίπεδο ανατίμησης σε αντίστοιχα έργα κυμαίνεται στο 180%. Όλη αυτή η προσπάθεια ακυρώνεται με τέτοιες πρωτοβουλίες και δεν εκτιμάται σωστά το έργο της πολιτείας».

Οι ΣΚΑΒΙΛΥΤΑΚΟι, μία εθιμοτυπική ονομασία, είναι όμως αποφασισμένοι να συνεχίσουν προσκαλώντας τους κατοίκους στις προαναφερθείσες περιοχές της Β.Ελλάδας και της Κρήτης, να φιλοξενηθούν στον πρώτο αγώνα και όλοι μαζί να θέσουν τα πρότυπα για τους επόμενους αγώνες, ώστε να δημιουργηθεί το πρώτο ενιαίο πρωτάθλημα!

Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να ευχηθούμε στους αναγνώστες ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ!
Μακάρι να φτάσουμε στο σημείο να μην γίνονται αυτοσχέδιοι αγώνες στους δρόμους και η έλλειψη αυτοκινητοδρομίων δεν γίνεται να είναι η μόνη δικαιολογία ως προς αυτή την πρακτική, ας ξεκινήσουμε με το να γεμίζουμε αυτές που ήδη υπάρχουν καθώς μόνο έτσι θα θέλει κάποιος να επενδύσει στην δημιουργία μίας νέας...

Ετικέτες

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.