Πρόστιμο €30.000 για "πειραγμένα" e-bikes στη Γαλλία!

Διώκονται αναβάτες και εταιρείες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

16/3/2020

Η γαλλική κυβέρνηση προχώρησε στην εφαρμογή ενός αυστηρού νομοσχεδίου, που αφορά τα ηλεκτρικά ποδήλατα και τις βελτιώσεις τους. Συγκεκριμένα, όσοι έχουν προχωρήσει στη βελτίωση της τελικής ταχύτητας ή της δύναμής τους θα κληθούν να πληρώσουν πρόστιμα που φτάνουν μέχρι και τις €30.000. Ακόμη και όσοι έχουν τη δυνατότητα να  αποπληρώσουν το πρόστιμο μπορεί να μπουν στη φυλακή για ένα χρόνο. Εκτός αυτού, στους παραβάτες θα αφαιρείται το δίπλωμα οδήγησης μέχρι και τρία χρόνια!

Ωστόσο, η γαλλική κυβέρνηση δεν περιορίζεται μόνο εκεί αλλά διώκει και όσους πραγματοποιούν τις βελτιώσεις, από τους εισαγωγείς, τους προμηθευτές και τους εμπόρους μέχρι και τους καταστηματάρχες. Στην πραγματικότητα, οποιοσδήποτε εισάγει, κατασκευάζει ή πουλά εξαρτήματα που προορίζονται για τη βελτιώση των επιδόσεων των e-bikes θα κληθεί να πληρώσει στο κράτος πρόστιμα μέχρι και των €30.000, ενώ υπάρχει και το ενδεχόμενο φυλάκισης για δύο χρόνια!

Στη Γαλλία υπάρχουν δύο κατηγορίες για τα ηλεκτρικά ποδήλατα. Στην πρώτη υπάγονται τα e-bikes που η τελική τους περιορίζεται στα 25km/h, ενώ η δεύτερη αφορά τα Speed Pedelecs που έχουν μεγαλύτερη τελική στα 45km/h. Ένα άλλο πρόβλημα που υπάρχει είναι ότι ελάχιστα ηλεκτρικά ποδήλατα συμμορφώνονται με τους κανονισμούς των 250W, αφού για τη “δυναμομέτρησή” τους χρειάζεται ειδικός εξοπλισμός. Έτσι, παρατηρούνται πολλά ποδήλατα των 400W να συμμορφώνονται με τον κανονισμό των 250W, έχοντας πάνω τους απλά ένα αυτοκόλλητο των 250W. Βέβαια για την αποφυγή αυτού, έχει θεσμοθετηθεί το όριο ταχύτητας και οι δύο κατηγορίες που αναφέραμε παραπάνω.

Οι αναβάτες των e-bikes έχουν ξεκινήσει ήδη να “πειράζουν” τα ποδήλατά τους, αφού το όριο των 25km/h είναι παράλογο, ιδίως αν αναλογιστούμε ότι ένας αναβάτης με κανονικό ποδήλατο μπορεί να τους προσπεράσει εύκολα τις περισσότερες φορές. Οι τροποποιήσεις φυσικά συμπεριλαμβάνουν την αλλαγή του προγράμματος της “ECU” αλλά και μετατροπές στους αισθητήρες της ταχύτητας των τροχών. Ορισμένες εταιρείες ηλεκτρικών ποδηλάτων δεν αποκρύπτουν τους τρόπους βελτίωσης των e-bike τους προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να αυξήσουν τις πωλήσεις τους. Έτσι, όσοι τα αγοράσουν θα έχουν ένα e-bike που τυπικά πληροί τις προδιαγραφές των 250W, ενώ θα έχουν τη δυνατότητα να προχωρήσουν ελεύθερα σε όσες μετατροπές θέλουν. Από την άλλη, εταιρείες όπως η Bosch αποτρέπουν τέτοιες παρεμβάσεις, καθώς την ώρα που θα προσπαθήσει κάποιος να αλλάξει τις ρυθμίσεις στην ECU αυτή κλειδώνει αυτόματα.

Από τη μια, η κατηγοριοποίηση των ηλεκτρικών ποδηλάτων δεν είναι λάθος, αρκεί να γίνεται με σωστά κριτήρια. Η Γαλλία επιλέγοντας ένα απ’ αυτά να είναι η τελική ταχύτητα δεν κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση απ’ τη στιγμή που με ένα απλό ποδήλατο μπορούμε εύκολα να ξεπεράσουμε το όριο των 25km/h. Ωστόσο, το κάνει με γνώμονα την ασφάλεια του ποδηλάτη και των υπόλοιπων, καθώς οι περιπτώσεις σύγκρουσης με πεζούς και ο τραυματισμός τους είναι συχνό φαινόμενο. Πολλοί μπορούν να σκεφτούν ότι το αυξημένο βάρος ενός  e-bike συγκριτικά με ένα απλό ποδήλατο μπορεί να έχει διαφορά στην πτώση/σύγκρουση, όμως δεν είναι τόσο μεγάλο ώστε να έχει μεγαλύτερες επιπτώσεις. Το βασικότερο μέτρο που θα πρέπει να ληφθεί απ’ το κράτος είναι να υπάρχει αυστηρότερος έλεγχος της κυκλοφορίας και της τήρησης των ορίων στους πεζόδρομους και ποδηλατοδρόμους για την αποφυγή ατυχημάτων.

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S