Πρωτότυπο σύστημα Smart Ride της Samsung

Σε συνεργασία με την Energica
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/11/2018

Το ενδιαφέρον της Samsung για να έχει ενεργό ρόλο στον κόσμο των μοτοσυκλετών προσφέροντας τα προϊόντας της και τις τεχνολογίες της δεν είναι πρωτόγνωρο, καθώς στο παρελθόν είχε συνεργαστεί και με άλλα ονόματα του χώρου. Ειδικότερα, ήταν το 2016 που σε συνεργασία με τη Yamaha είχε παρουσιάσει ένα HUD σύστημα που εμφάνιζε πληροφορίες στον αναβάτη πάνω στη ζελατίνα του Tricity που είχε χρησιμοποιηθεί ως “πειραματόζωο” τότε, ενώ βρίσκεται ήδη αρκετά χρόνια στο χώρο τον αυτοκινήτων αναπτύσσοντας και εξελίσσοντας την ίδια τεχνολογία. Τώρα με αφορμή του συνωστισμένους δρόμους της Ιταλίας και την ανοδική πορεία της αγοράς των δίκυκλων, βρήκε την ευκαιρία να συνεργαστεί με την Energica που αποτελεί το πρώτο ιταλικό εργοστάσιο κατασκευής ηλεκτρικών μοτοσυκλετών. Σκοπός της συνεργασίας ήταν να παρουσιάσουν ένα σχέδιο που αφενός μεν θα έδινε λύση στο πρόβλημα της εκπομπής ρύπων και αφετέρου θα εισήγαγε καινοτομίες που θα έκαναν τη ζωή των μοτοσυκλετιστών πιο άνετη. Σε δηλώσεις που έκανε η Livia Cevolini, CEO της Energica ανέφερε: “Η επιχειρηματική μας φιλοσοφία είναι βαθιά ριζωμένη στην ιταλική μοτοσυκλετική βιομηχανία με τους κινητήρες και τις καινοτομίες να βρίσκονταν πάντα στο DNA μας. Τα τελευταία χρόνια, έχουμε ενστερνιστεί την ανάγκη της αγοράς και έχουμε προβλέψει δημιουργώντας προϊόντα και λύσεις που είναι μοναδικές στον κόσμο. Με την δημιουργία καινοτομιών έχουμε ξεπεράσει τα στάνταρ της τωρινής τεχνογνωσίας. Ελπίζω τα οράματα της Energica και της Samsung που συνδέονται με το νέο Smart Ride project να αποτελέσουν έμπνευση για την ηλεκτροκίνηση στην Ιταλία και στον υπόλοιπο κόσμο”.

Το αποτέλεσμα της συνεργασίας ήταν να δημιουργηθεί μια πρωτότυπη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα, που βασίστηκε πάνω στο ηλεκτρικό café racer Eva EsseEsse9. Απ’ την άλλη, ο επικεφαλής της Samsung της Ιταλίας Francesco Cordani, εστίασε τις δηλώσεις του στην βελτίωση της ποιότητας της καθημερινής ζωής των ανθρώπων αναφέροντας: “Στη Samsung γνωρίζουμε πως οι καινοτομίες παίζουν σημαντικό ρόλο, καθώς επιτρέπουν στα επαναστατικά project να έχουν άμεσο αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο δεσμευόμαστε στην εξερεύνηση νέων τομέων όπου οι ιδέες μπορούν να γίνουν πραγματικότητα χάρη στη τεχνολογία. Με αντικείμενο την ανάπτυξη μιας ποιοτικής λύσης μεγάλης σημασίας, θέλαμε να συνεργαστούμε με μια πολύτιμη εταιρεία στο κόσμο των δικύκλων όπως την Energica, που χάρη στην εμπειρία της και την καινοτόμα προσέγγισή της στα πράγματα, αποτελεί έναν άριστο συνεργάτη για τη δημιουργία του Smart Ride".

Όσον αφορά τη μοτοσυκλέτα που παρουσίασαν, το Bolid E βρίσκεται διαμετρικά αντίθετα απ’ το Essse καθώς είναι αρκετά φουτουριστικό, γεγονός που οφείλεται στην εγκατάσταση των δύο Samsung Galaxy Α στην θέση των καθρεπτών, που συνδέονται με τις κάμερες που υπάρχουν στο μπροστά και πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας. Το πίσω φανάρι έχει δώσει τη θέση του σε ένα άλλο θυμίζοντας περισσότερο τουρμπίνα που στο κέντρο βρίσκεται η κάμερα, προσφέροντας ένα καθαρό πλάνο. Με αυτό τον τρόπο το HUD σύστημα της Samsung ενημερώνει τον αναβάτη για τα διερχόμενα αυτοκίνητα που μπορεί να βρίσκονται στη νεκρή γωνία, για εμπόδια στο δρόμο κι ακόμη και για πεζούς. Στο τομέα τον επιδόσεων –αν και δεν έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη συγκεκριμένη περίπτωση-, ο ηλεκτρικός κινητήρας παράγει 18 χιλιογραμμόμετρα ροπής και η ιπποδύναμη φτάνει του 109 ίππους, ενώ η τελική ταχύτητα περιορίζεται στα 200 χιλιόμετρα την ώρα, προσδίδοντας έτσι περισσότερο ενδιαφέρον στη μοτοσυκλέτα.

Η Samsung θέλοντας να εκμεταλλευτεί πλήρως τις δυνατότητες του HUD, φρόντισε να το εξοπλίσει με πληθώρα λειτουργιών που ο αναβάτης μπορεί να τις διαχειριστεί απ’ το Samsung Galaxy watch -που έχει το ρόλο του κλειδιού της μοτοσυκλέτας- μέσω της εφαρμογής “Energica”. Ξεκινώντας απ’ την αρχή, το smartwatch που παίζει το ρόλο του keyless πομπού, μπορεί να συνδεθεί με τη μοτοσυκλέτα με δύο τρόπους, είτε μέσω Bluetooth είτε μέσω της NFC (Near Field Communication) τεχνολογίας ενεργοποιώντας έτσι τη μοτοσυκλέτα. Σε αυτό το σημείο καλό θα ήταν να τονίσουμε πως η NFC τεχνολογία για να λειτουργήσει χρειάζεται ο πομπός (το Galaxy watch) και ο δέκτης (η μοτοσυκλέτα) να βρίσκονται πολύ κοντά σε απόσταση που μετράται σε εκατοστά, καθιστώντας έτσι δύσκολη την υποκλοπή του σήματος με απώτερο σκοπό τη κλοπή της μοτοσυκλέτας. Ακόμη η δημιουργία “αντικλειδιού” μπορεί να γίνει άμεσα απ’ το χρήστη που έχει τη δυνατότητα να προσφέρει ένα virtual key σε όποιους θέλει, επιλέγοντάς τους απ’ τη λίστα των επαφών του. Αυτό βέβαια είναι διαμετρικά αντίθετο απ’ το NFC που καθιστά δύσκολη την κλοπή της, καθώς αν δεν υπάρχει κάποια άλλη δικλείδα ασφαλείας η αντιγραφή του κλειδιού παραείναι εύκολη. Τέλος το Galaxy watch, διαθέτοντας GPS κατά τη διάρκεια της διαδρομής προσφέρει στον αναβάτη χρήσιμες πληροφορίες όσον αφορά τους σταθμούς επαναφόρτισης.

Μέσω της εφαρμογής ο αναβάτης έχει τη δυνατότητα να εκμεταλλευτεί πλήρως τις λειτουργίες των καμερών που βρίσκονται στη μοτοσυκλέτα και να καταγράψει σε βίντεο τις διαδρομές του ή να τις απαθανατίσει φωτογραφίζοντάς τες, ενώ η αποθήκευση των δεδομένων γίνεται κατευθείαν στο smartwatch, εκμηδενίζοντας το χρόνο μεταφοράς τους απ’ τη μοτοσυκλέτα σε μια άλλη συσκευή που θα χρειαζόταν σε άλλη περίπτωση. Κατά μια έννοια αυτή η λειτουργία θυμίζει το νέο σύστημα συνδεσιμότητας της Triumph που εισήγαγε στα Scrambler XC/XE φέτος, παρέχοντας τις ίδιες δυνατότητες όσον αφορά τα βίντεο και τις φωτογραφίες όμως με διαφορετικό τρόπο. Ακόμη, μέσω της “Energica” και της τεχνολογίας Bluetooth μπορεί να ελέγξει απομακρυσμένα τις ενδείξεις της μοτοσυκλέτας, όπως την στάθμη της μπαταρίας, τη μέση κατανάλωση, την υπολειπόμενη αυτονομία, καθώς και τις υπόλοιπες ενδείξεις απ’ τον πίνακα οργάνων όπως τη ταχύτητα, τις στροφές αλλά και τη ροπή. Επίσης χάρη στο εγκατεστημένο GPS στη μοτοσυκλέτα μπορεί να ελέγχει ανά πάσα στιγμή τη τοποθεσία της, ενώ έχει και τη δυνατότητα της ενεργοποίησης της κόρνας.

Το Bolid E όπως αναφέραμε και νωρίτερα αποτελεί μια πρωτότυπη μοτοσυκλέτα, όμως αν σκεφτεί κανείς την πορεία της Samsung στο χώρο των αυτοκινήτων και τις προθέσεις για την ενασχόλησή της με τις μοτοσυκλέτες τα τελευταία χρόνια, το να δούμε μοτοσυκλέτες που θα φέρουν τις καινοτομίες της Samsung δεν αποτελεί κάποιο μακρινό σενάριο επιστημονικής φαντασίας.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.