Ψυχόμενη και θερμαινόμενη σέλα από την Indian

Αλλάζει τα δεδομένα στην άνεση
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

25/6/2020

Οι καυτές σέλες είναι καλές για τις ταινίες western με Ινδιάνους και Καουμπόηδες. Όχι για να οδηγάς το καλοκαίρι ή να καβαλάς τη μοτοσυκλέτα σου όταν την έχεις αφήσει πολύ ώρα παρκαρισμένη κάτω από τoν καυτό ήλιο, ακόμα κι αν είναι μια Indian. Έως τώρα, οι εταιρείες μοτοσυκλετών έχουν αντιμετωπίσει με σχετική επιτυχία το κρύο, τοποθετώντας ηλεκτρικές αντιστάσεις μέσα στα γκριπ και κάτω από το κάλυμμα της σέλας, δημιουργώντας τα γνωστά μας θερμαινόμενα γκριπ και τις θερμαινόμενες σέλες. Σε κάποιες από αυτές, μπορείς να ρυθμίσεις την ένταση της θερμότητας σε δύο ή και περισσότερες θέσεις ώστε να επιτύχεις την ιδανική θερμότητα για τις συνθήκες που οδηγείς. Όμως όλα αυτά δεν λύνουν το πρόβλημα της υπερβολικής ζέστης που συσσωρεύεται στο κάλυμμα της σέλα το καλοκαίρι. Στα αυτοκίνητα έχουν βρει μια λύση, τοποθετώντας διάτρητα καλύμματα και ανεμιστήρες μέσα στα καθίσματα, που εξατμίζουν τον ιδρώτα του σώματος, δημιουργώντας έτσι μια ευχάριστη αίσθηση δροσιάς στην πλάτη και τον ποπό σου.

Αυτή η λύση όμως δεν ταιριάζει στις μοτοσυκλέτες, διότι τα τρύπια καλύμματα θα αφήναν την βροχή να περάσει στο αφρώδες και οι ανεμιστήρες θα έστελναν τον καυτό αέρα του κινητήρα που θα ήταν κάτω από αυτούς. Επίσης το κάλυμμα της σέλας θα ήταν καυτό για πολύ ώρα, ακόμα κι αν οι ανεμιστήρες έστελναν από κάτω του αέρα σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Η KTM έχει στα αξεσουάρ της κάποιες σέλες που το κάλυμμά τους έχει “μπιμπίκια” για να περνάει φρέσκος αέρας όταν κάθεσαι πάνω τους και το υλικό τους δεν συσσωρεύει  μεγάλες ποσότητες θερμότητας, όμως η νέες Clima-Command σέλες της India υπόσχονται να λύσουν για πάντα όλα τα προβλήματα με την χρήση της υψηλής τεχνολογίας. Συγκεκριμένα, η αμερικάνικη εταιρεία ανέπτυξε ένα νέο υλικό από γραφένιο, προσαρμοσμένο κατευθείαν κάτω από το κάλυμμα βινυλίου της σέλας, όπου με τον κατάλληλο “ερεθισμό” ηλεκτρικού ρεύματος αποβάλει ή συσσωρεύει θερμότητα στη μία πλευρά του.

Μια ηλεκτρονική μονάδα διαχείρισης φροντίζει να προκαλεί τον κατάλληλο ηλεκτρικό ερεθισμό, ώστε η θερμοκρασία του καλύμματος της σέλα να είναι ακριβώς αυτή που θέλει ο αναβάτης και ο συνεπιβάτης ξεχωριστά, σε τρία επίπεδα.  Καθώς η ηλεκτρονική μονάδα και το εσωτερικό κάλυμμα της σέλας αναπτύσσουν θερμότητα όταν έχεις επιλέξεις να παγώσει το εξωτερικό κάλυμμα της σέλας, η India έχει πατεντάρει και ένα σύστημα αεραγωγών που φροντίζει για την αποφυγή φαινομένων υπερθέρμανσης του συστήματος.

Σε κάθε περίπτωση, η χρήση νέων τεχνολογιών που αφορούν τον τομέα της άνεσης μας χαροποιεί ιδιαίτερα, διότι είναι ένας τομέα που οι περισσότεροι κατασκευαστές έχουν παραμελήσει εντελώς τα τελευταία χρόνια και ασχολούνται μόνο με τα φαντεζί συστήματα multimedia και τα app.        

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.