Rally Dakar: Ημέρα 9η – Η Honda και οι συγκυρίες…

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

13/1/2016

Ήταν η μέρα με την μικρότερη διαδρομή και στο τέλος την έκοψαν ακόμα περισσότερο. Γιατί η ζέστη έφτασε τους 45οC και οι αναβάτες άρχισαν να δοκιμάζονται από την εξάντληση. Τυχερή μέσα στην ατυχία της η Honda, γιατί με την αλλαγή αυτή μπόρεσε να τερματίσει ο Gonçalves, που τον τραβούσε ο Paolo Ceci, επίσης αναβάτης του HRC αλλά σε βοηθητικό ρόλο… Κάποιοι αναβάτες ολοκλήρωσαν και την δεύτερη ειδική, πριν η οργάνωση την κόψει, όμως την στιγμή που το τρενάκι Paolo Ceci και Gonçalves έφτανε στο σημείο ελέγχου, είχε ήδη ακυρωθεί για καλή τους τύχη, διαφορετικά θα είχαν ακόμα πιο σοβαρό πρόβλημα.

 

 

 
Dakar 2016: resumen motos, etapa 9

#Dakar2016: las motos sufrieron hoy en la etapa 9 y la organización decidió recortar el trayecto en al menos 100kms. El ganador del día fue el australiano Toby Price Racing en su #KTM y se afianza además en el liderato de la general #Dakar.

Δημοσιεύτηκε από Deporte Motor στις Τρίτη, 12 Ιανουαρίου 2016

 

 

Αυτό που είχε συμβεί, είναι ότι ένα κλαδί τρύπησε το ψυγείο της Honda και η μοτοσυκλέτα έμεινε χωρίς ψύξη στην υψηλή αυτή ζέστη, οπότε και κόλλησε πολύ γρήγορα. Σαν να μην έφταναν οι δυσκολίες, χθες ήταν και το δεύτερο σκέλος του μαραθωνίου, που σημαίνει ότι οι αναβάτες πρέπει να επισκευάσουν μόνοι τους, χωρίς τους μηχανικούς την μοτοσυκλέτα. Οι μηχανικοί δεν βρίσκονται καν στο ίδιο σημείο. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα κι αν ο Gonçalves θα ήθελε να λύσει τον κινητήρα του, δεν θα είχε ανταλλακτικά για να συνεχίσει. Όλα αυτά την στιγμή που είναι η πρώτη φορά, που έχουν την ευκαιρία σαν ομάδα να ανακόψουν την KTM. Για αυτό και αποφασίστηκε η θυσία του Paolo Ceci! Βοήθησε τον Gonçalves να κατεβάσουν τον κινητήρα από την δική του μοτοσυκλέτα βγαίνοντας έτσι εκτός αγώνα…

Ακόμα κι έτσι όμως η Honda θα έχει κάτι περισσότερο από μισή ώρα διαφορά με την KTM του Price, ο οποίος συνεχίζει ακάθεκτος σε εξαιρετικό ρυθμό. Η ημέρα ήταν δύσκολη για όλους, τόσο λόγω της ζέστης, όσο και με τις δυσκολίες του προσανατολισμού. Ο Quintanilla δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί την ατυχία της Honda και να περάσει σε θέση, ενώ και ο Meo κρατά μία θέση πίσω τον Benavides, οπότε οι αλλαγές στην κατάταξη είναι δύσκολο να έρθουν τα πάνω – κάτω.

Η Yamaha έδειχνε ότι έχει ξεπεράσει το «μάτιασμα» που ξεκίνησε από την πρώτη μέρα όταν αρρώστησαν οι αναβάτες και αγωνίζονταν με υψηλό πυρετό, χωρίς να μπορούν να καταφέρουν χρόνους. Ήταν εντυπωσιακό που δεν εγκατέλειψαν. Όμως χθες ο Helder Rodrigues, η μοναδική ελπίδα της ομάδας να βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα, είχε μία πτώση πολύ νωρίς και μετά αγωνίστηκε να κρατήσει υψηλό ρυθμό, για να υπερασπιστεί την θέση του στην γενική βαθμολογία.

Σε λίγες ώρες ξεκινά η 10η μέρα που έχει και μία “super special” ειδική: Οι πρώτοι δέκα κάθε κατηγορίας οχημάτων θα ξεκινήσουν μαζί, μοτοσυκλέτες, φορτηγά, αυτοκίνητα και quad θα εκκινήσουν σ’ ένα σύννεφο σκόνης που είναι μία επίπονη διαδικασία, κυρίως για τους αναβάτες. Κι αυτό θα γίνει όταν η υπόλοιπη μέρα περιέχει κυρίως αμμόλοφους, με τις δυσκολίες και τους κινδύνους που αυτοί έχουν!

 

Θέση

Αναβάτης

Χώρα

Εταιρία

Χρόνος

Διαφορά

Ποινή

1

PRICE

AUS

KTM

30:55:54

2

SVITKO

SVK

KTM

31:24:53

00:28:59

00:01:00

3

GONCALVES

PRT

HONDA

31:29:55

00:34:01

4

QUINTANILLA

CHL

HUSQVARNA

31:34:35

00:38:41

5

MEO

FRA

KTM

31:38:02

00:42:08

6

BENAVIDES

ARG

HONDA

31:43:57

00:48:03

7

RODRIGUES

PRT

YAMAHA

31:45:57

00:50:03

00:02:00

8

FARRES GUELL

ESP

KTM

31:50:04

00:54:10

9

BRABEC

USA

HONDA

32:00:02

01:04:08

10

VAN BEVEREN

FRA

YAMAHA

32:05:35

01:09:41

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.