REOC International Rally 2023: Η γιορτή της Royal Enfield στην Ελλάδα

Το ΜΟΤΟ ήταν εκεί, παρέα με το long-term test Royal Enfield HNTR 350
REOC 2023
Από το

motomag

13/6/2023

Βρεθήκαμε στην Παλαιά Επίδαυρο για να λάβουμε μέρος στην παγκόσμια συνάντηση των αναβατών της βρετανικής εταιρείας που έλαβε χώρα 2-4 Ιουνίου 2023, ενώ ταυτόχρονα είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τον ιστορικό της Royal Enfield, Gordon May ο οποίος μας χάρισε μια αποκλειστικότητα που μόνο στο ΜΟΤΟ θα διαβάσετε.

Στις αρχές Ιουνίου η Παλαιά Επίδαυρος φιλοξένησε την παγκόσμια συνάντηση των μελών της Royal Enfield και φυσικά εμείς δεν χάσαμε την ευκαιρία να ζήσουμε από κοντά την εν λόγω γιορτή της βρετανικής εταιρείας. Με συντροφιά την long term μοτοσυκλέτα του περιοδικού μας Royal Enfield HNTR 350, εκδράμαμε μέχρι την Παλαιά Επίδαυρο ώστε να σας μεταφέρουμε την ατμόσφαιρα του REOC International Rally 2023.

Φτάνοντας στο Camping Nicolas 1, οι άνθρωποι του παραρτήματος του REOC UK στην Ελλάδα μας καλωσόρισαν κάνοντας μας να νιώσουμε οικεία από το πρώτο λεπτό. Εμείς με τη σειρά μας σταθμεύσαμε το HNTR 350 δίπλα στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας της Royal Enfield και μπήκαμε αμέσως στο κλίμα της εκδήλωσης.

Αφού συνομιλήσαμε με αρκετούς παρευρισκόμενους ξεναγηθήκαμε στον καλαίσθητο χώρο του camping όπου σε διάφορα σημεία του είχαν τοποθετηθεί λογότυπα καθώς και διάφορες σημαίες της βρετανικής εταιρείας. Κατά τη διάρκεια του REOC International Rally 2023, οι 100 και πλέον συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν διάφορες δραστηριότητες οι οποίες είχαν ως στόχο να τους ψυχαγωγήσουν, ενώ οι ημερήσιες βόλτες που διοργανώθηκαν όλο το τριήμερο στις τριγύρω περιοχές ανέδειξαν τις ομορφιές του τόπου οι οποίες ταίριαξαν γάντι με τον χαρακτήρα των μοτοσυκλετών της Royal Enfield.

Καλλιστεία

Λίγο αργότερα θα βλέπαμε τα καλλιστεία των μοτοσυκλετών των συμμετεχόντων. Μοντέλα Royal Enfield διάφορων χρονολογιών παρατάχτηκαν στην είσοδο του camping για να αποφασίσουν οι κριτές ποιο ήταν το ομορφότερο.

Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους βρισκόταν και ο ιστορικός της Royal Enfield, Gordon May που βρέθηκε στην Παλαιά Επίδαυρο οδικώς από το Μάντσεστερ της Αγγλίας με ένα ολοκαίνουργιο Royal Enfield Super Meteor 650. Εμείς δεν χάσαμε την ευκαιρία και συνομιλήσαμε μαζί του για τις δύο μεγάλες του αγάπες, τη Royal Enfield και τη συγγραφή βιβλίων, ενώ ο ίδιος μας χάρισε και μια αποκλειστικότητα που θα διαβάσετε παρακάτω.

Gordon May

Ο Βρετανός Gordon May ασχολείται με τις κλασικές μοτοσυκλέτες για παραπάνω από 35 χρόνια. Το 1988 ταξίδεψε στην Ινδία και το Νεπάλ για έξι μήνες με μια Bullet και από τότε ξεκίνησε πιο ενεργά να ταξιδεύει με μοντέλα της Royal Enfield ανά τον κόσμο. Επιπρόσθετα το πάθος του Gordon για την RE τον οδήγησε στη δημιουργία του περιοδικού The Bullet-In το 2001. Αυτή η μικρή έκδοση έγινε γρήγορα το “ευαγγέλιο” για όλους τους λάτρεις της Royal Enfield Bullet, καθώς εκεί υπήρχαν τα πάντα όσον αφορά στο εν λόγω μοντέλο. Η επιτυχία του περιοδικού οδήγησε τον Gordon στη συγγραφή του πρώτου βιβλίου για το Royal Enfield Indian Bullet με τίτλο Made in India. Στη συνέχεια ακολούθησαν τα βιβλία Made in Redditch -ένα εικονογραφικό αρχείο της Royal Enfield στη Βρετανία-, το By Miles The Best -παρουσιάζει κάθε Royal Enfield εικονογραφημένη ανά έτος, από το 1930 έως το 1970-, το coffee table book, Royal Enfield - The Legend Rides On -βιβλίο εορτασμού για τα 50 χρόνια παραγωγής της Bullet στην Ινδία-, το Overland to India -ταξιδιωτικό βιβλίο το οποίο παρουσιάζει το ταξίδι του Gordon από το Μάντσεστερ του Ηνωμένου Βασιλείου στο εργοστάσιο της Royal Enfield στο Τσενάι της Ινδίας με τη μοτοσυκλέτα Royal Enfield Bullet 500 1953- και το Overland to India -είναι δύο βιβλία που αφηγούνται τα ταξίδια του Gordon στην Αίγυπτο με μια RE BSA Bantam και στο Βιετνάμ με μια RE Matchless G3L-, μετά από όλα αυτά δικαίως ο Βρετανός έχει αποκτήσει τον τίτλο του ιστορικού της Royal Enfield.

REOC 2023

Στα μέρη μας και συγκεκριμένα στην Παλαιά Επίδαυρο ο Gordon May έφτασε οδικώς από το Μάντσεστερ όπου και ζει, με ένα ολοκαίνουργιο Royal Enfield Super Meteor 650. Ο ίδιος μας ανέφερε πως το μοντέλο της βρετανικής εταιρείας αποτελεί τη νέα του μοτοσυκλέτα για περιπέτειες αν και ο ίδιος αγαπά την Bullet με την οποία έχουν μοιραστεί τόσα χιλιόμετρα και τόσες αναμνήσεις. Τον ρωτήσαμε γιατί δεν προτίμησε σε κάποιο από τα ταξίδια του να έχει μία πιο σύγχρονη μοτοσυκλέτα της βρετανικής εταιρείας, με τον May να απαντά πως το “παλιό” έχει τη δική του χάρη, και πως αν καταφέρεις και υλοποιήσεις έναν στόχο με αυτό, αποκτά άλλη αξία, ωστόσο κάποιες φορές ο ίδιος θα ήθελε να έχει γλυτώσει κάποιες αναποδιές που συνέβησαν. Όπως ήταν αναμενόμενο τον ρωτήσαμε για τις εντυπώσεις του σχετικά με το φετινό REOC International Rally το οποίο διοργανώνεται από τους ανθρώπους του παραρτήματος του REOC UK στην Ελλάδα. Ο May μας είπε πως είναι πολύ εντυπωσιασμένος τόσο από την οργάνωση όσο και από τη φιλοξενία των ανθρώπων. Είναι η πρώτη φορά που έρχεται στο συγκεκριμένο μέρος -Παλαιά Επίδαυρος- και έχει μαγευτεί από τις ομορφιές του τόπου, ενώ οι εκδρομές που έχει κάνει με το Super Meteor 650 δεν θέλει να τελειώσουν. Επόμενη μας ερώτηση ήταν για τα μελλοντικά του σχέδια αν έχει κάποιο νέο ταξίδι ή κάποιο νέο βιβλίο στα σκαριά. Ο May χαμογελώντας μας είπε πως υπάρχει κάτι ξεχωριστό που ετοιμάζει η Royal Enfield και ο ίδιος θα έχει την χαρά και την τιμή να είναι μέρος αυτού του πλάνου. Πιο συγκεκριμένα η βρετανική εταιρεία θα παράξει ξανά την πρώτη μοτοσυκλέτα που βγήκε από τo εργοστάσιο το 1901 η οποία σχεδιάστηκε από τον Bob Walker Smith και τον Γάλλο Jules Gobiet και παρουσιάστηκε στο Stanley Cycle Show στο Λονδίνο. Η εν λόγω μοτοσυκλέτα θα παραχθεί σε ένα μοναδικό αντίτυπο, ενώ στη συνέχεια θα βρεθεί σε διάφορες εκθέσεις σε όλο τον κόσμο ώστε να αναδείξει εκ νέου την ιστορία της Royal Enfield, σε κάποιες από αυτές τις εκδηλώσεις ο ίδιος ο Gordon May θα βρίσκεται εκεί ως ομιλητής αλλά και ως αναβάτης της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας. Έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μας αυτά που μας είπε ο Gordon May ξεκινάμε το ταξίδι της επιστροφής με το HNTR 350, το οποίο με τη σειρά του μας πρόσφερε μία σύντομη αλλά όμορφη ταξιδιωτική εμπειρία.

Ετικέτες

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”