Ρέπλικα σκούτερ απ' το Dragonball! [Video]

Το customizing δεν έχει περιορισμούς
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/2/2019

Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τη μεταφορά μιας μοτοσυκλέτας ή σκούτερ με δύο ή έναν τροχούς απ’ τον φανταστικό κόσμο των anime στην πραγματικότητα, όπως έγινε τώρα με τ’ όχημα του χαρακτήρα της Launch απ’ το “Dragoball”. Για όσους δεν γνωρίζουν (το καμπανάκι χτυπάει κυρίως για όσους δεν έχουν γεννηθεί τη δεκαετία του ’80 και του ’90) το “Dragonball” είναι ένα anime (ιαπωνικό κινούμενο σχέδιο) που βασίστηκε στα ομώνυμα manga (ιαπωνικά κόμικς) και ήταν απ’ τα πρώτα που είχαν τεράστια απήχηση στην ελληνική τηλεόραση.

Κι αφού ξεκαθαρίσαμε το τι εστί “Dragonball”, μπορούμε να προχωρήσουμε ελεύθερα. Όπως αναφερθήκαμε και στην αρχή, δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μοτοσυκλέτες από τον κόσμο των animeκι όχι μόνο καθώς πρόσφατα είχε παρουσιαστεί και η replica της μοτοσυκλέτας του Daryl εμπνευσμένη απ’ αυτή της σειράς “The Walking Dead”- να μεταπηδούν στην πραγματικότητα. Στο παρελθόν μέχρι και η Honda είχε αποδώσει φόρο τιμής στην ταινία “Akira”, δημιουργώντας τη Vultus NM4 -ασχέτως αν οι Ιάπωνες είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα το customizing στα σκούτερ τους δημιουργώντας τις δικές τους replica βασισμένες στη μοτοσυκλέτα του Akira- ενώ η Kawasaki φέτος παρουσίασε την Z900RS στα χρώματα που υπήρχε στο “Aitsu to lullaby”.

Εδώ μπορείτε να δείτε το video του S-cargo εν δράσει:

Οι δημιουργοί της replica του S-Cargo -όπως ονομάζεται το μονότροχο σκούτερ της Launch- δεν προέρχονται απ’ τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου αλλά απ’ την Ισπανία. Τα δύο αδέρφια Carles και Jesus Bel έχουν τη δική τους σχεδιαστική εταιρεία την Bel&Bel, απ’ το 2005. Βέβαια το κύριο αντικείμενο ασχολίας της εταιρείας δεν είναι η δημιουργία μοτοσυκλετών αλλά να φτιάχνει έπιπλα και αντικείμενα εσωτερικής διακόσμησης από ανακαινισμένα ανταλλακτικά οχημάτων. Το 2008 η Bel&Bel έκανε τα πρώτα της βήματα δημιουργώντας ένα πρωτότυπο μονότροχο σκούτερ, ενώ πριν λίγους μήνες, έχοντας αποκτήσει την απαραίτητη τεχνογνωσία, παρουσίασε μια ολοκληρωμένη πρόταση, το Z-One.

Εύλογα θα αναρωτηθείτε πώς σχετίζεται το Z-One με το S-cargo αφού δεν έχουν καμία ομοιότητα σχεδιαστικά. Παρ’ όλα αυτά μοιράζονται ένα κοινό. Επειδή τα δύο αδέρφια έχουν μεγάλο πάθος για το “Dragonball”, η δημιουργία ενός μονότροχου σκούτερ βασίστηκε πάνω στην ύπαρξη του S-Cargo. Η διαφορά στη σχεδίαση όμως προέκυψε απ’ το γεγονός ότι θέλαν το Z-One να έχει μια πιο κλασσική εμφάνιση, έτσι ακολούθησαν την πορεία που έθεσε ο Corradino D’Ascanio -σχεδιαστής της Vespa-, συνδυάζοντας την τελευταία λέξη της τεχνολογίας τοποθετώντας έναν ηλεκτρικό κινητήρα. Όμως δεν έλαβαν την ηθική ικανοποίηση που ήθελαν με το Z-One, παρά το γεγονός ότι βασίστηκε στο S-Cargo, κι έτσι τώρα αποφάσισαν να επιστρέψουν ολοκληρώνοντας το εγχείρημά τους.

Αυτή τη φορά ξεκίνησαν να εργάζονται πάνω σ’ ένα μονότροχο σκούτερ ασιατικής προέλευσης. Για τη δημιουργία των αλουμινένιου κουστουμιού τα δύο αδέρφια χρησιμοποίησαν μια μινιατούρα της Launch πάνω στο σκούτερ της. Μετά από πολλές ώρες αλουμινογλυπτικής το κουστούμι ήταν έτοιμο, ενώ για την πιστότητα του αντιγράφου τοποθέτησαν μια πλήρως λειτουργική οθόνη με ψηφιακές ενδείξεις όπως αυτή που είχε το S-cargo στη σειρά.

Έφτασαν μέχρι και στην τελευταία λεπτομέρεια, κι έτσι εκτός απ’ την πανομοιότυπη σέλα έφτιαξαν και την τσάντα της Launch, ενώ δεν παρέλειψαν να προσθέσουν στον εξοπλισμό ακόμη και το πολυβόλο που χρησιμοποιούσε ο κακός εαυτός της για τις ληστείες.

Το αποτέλεσμα είναι άκρως ενδιαφέρον καθώς οι ομοιότητες είναι τρομακτικές, όπως εξάλλου πρέπει σε κάθε τέτοιο εγχείρημα, με τη βασική διαφορά πως το σκούτερ της Bel&Bel δεν θα τα καταφέρνει τόσο καλά στο να γλυτώνει τον αναβάτη του απ’ τις καταδιώξεις, αφού η τελική του ταχύτητα είναι αρκετά περιορισμένη.

Τέλος, είναι σωστό να αναφέρουμε πως το ιδιαίτερο όχημα που σχεδιάστηκε απ’ τον Akira Toriyama δημιουργό των manga του “Dragonball”, δεν είναι η πρώτη φορά που αποτελεί πηγή έμπνευσης, αφού το 2014 ο CEO της Ryno Motors, Chris Hoffman δημιούργησε ένα πρωτότυπο βασισμένο σ’ αυτό κατόπιν απαίτησης της κόρης του που το είδε στα επεισόδια του Anime. Σχεδιαστικά όμως δεν έχει κανένα κοινό χαρακτηριστικό, με αποτέλεσμα η replica της Bel&Bel να έχει τα σκήπτρα της πρωτιάς.

 

 

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.