Robbie Maddison: Βρέθηκε στην Ελλάδα για το νέο του video!

Ο MADDO επέλεξε τα ελληνικά νησιά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

29/1/2019

Περιοδεία σε Μύκονο αλλά και στην ευρύτερη ελληνική επικράτεια πραγματοποίησε ο Robbie Maddison την περασμένη εβδομάδα, αποχωρώντας σήμερα από την χώρα, έχοντας συλλέξει τις πληροφορίες που ήθελε για την προετοιμασία ενός νέου video. Στα πλαίσια της επίσκεψής του στην Ελλάδα, κι ερχόμενος στην Αθήνα πριν την αναχώρησή του, η Red Bull ως χορηγός του, διοργάνωσε ένα αποχαιρετιστήριο πάρτι προσκαλώντας δημοσιογράφους και Έλληνες αναβάτες.

Είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με τον «MADDO», για τον τρόπο δουλειάς που ακολουθεί τώρα, την Ελλάδα, καθώς και τα λίγα που μπορούσε να πει για τον λόγο που ήρθε στην Ελλάδα. Πέρα από το γεγονός πως θέλει να γυρίσει ένα νέο video, και πως βρέθηκε στην Μύκονο που του άρεσε πάρα πολύ, δεν είναι πολλά αυτά που μπορούσε να αποκαλύψει. Πιο ενδιαφέροντα όμως ήταν αυτά που είπε για τον τρόπο προετοιμασίας και το πώς δουλεύει για να προετοιμάσει ένα νέο video.

Ξεκινάμε από την ιδέα, η οποία με την σειρά της έρχεται από μία μικρή δεξαμενή ιδεών που έχει συμπληρώσει όλα αυτά τα χρόνια οδηγώντας και κάνοντας τον έναν άθλο μετά τον άλλο. Η ιδέα αυτή είναι θολή, δύσκολο να περιγραφτεί σε κάποιον τρίτο και με πολλά κενά για το πώς θα γίνει στην πράξη. Αντί να μπει στην διαδικασία να συμπληρώσει αυτά τα κενά, τα αφήνει ως έχει και αρχίζει να ταξιδεύει προς εξεύρεση της κατάλληλης τοποθεσίας. Βασικός λόγος είναι πως το ίδιο το μέρος θα δώσει τις απαντήσεις που χρειάζονται ενώ μπορεί να ακυρώσει όλα όσα έχεις στο κεφάλι σου, και τσάμπα να προσπαθείς να το χτίσεις νοητά. Ακόμη και τότε η εικόνα δεν θα ξεθολώσει πλήρως γιατί χρειάζεται κάτι άλλο. Να εξασφαλιστούν οι κατάλληλες άδειες. Σπάνια λαμβάνει την άδεια να κάνει εκείνο ακριβώς που ζήτησε, κι έτσι θα χρειαστεί και πάλι προσαρμογή με βάση την αδειοδότηση που έχει στα χέρια του, άρα αυτό το βήμα πρέπει αναγκαστικά να γίνει πριν από όλα τα υπόλοιπα.

Τότε είναι που αναλαμβάνει ο σκηνοθέτης του, ο άνθρωπος που έχει χρέη μαθηματικού, φυσικού και όλων αυτών των ειδικοτήτων που απαιτούνται για να υπολογίσει κάποιος με ακρίβεια την τροχιά μίας μοτοσυκλέτας που ταξιδεύει στον αέρα πάνω από τον Ισθμό της Κορίνθου –για παράδειγμα. Ωστόσο ο Maddison είναι άνθρωπος που λειτουργεί με το ένστικτο και για αυτό είναι ακόμη ζωντανός, μετά από όλα όσα έχει κάνει. Τα μαθηματικά τα ακούει μέχρι ένα ορισμένο σημείο, την στιγμή που θα φύγει από την εξέδρα τον τελευταίο υπολογισμό τον κάνει το χέρι του. Αυτό έγινε και τον Ισθμό, αυτό και στο Λας Βέγκας όταν ανέβηκε στην κορυφή ξενοδοχείου κι έπειτα πήδηξε από την ταράτσα. Το ένστικτο τον οδηγεί να βρεθεί η ιδέα και η τοποθεσία, το ένστικτο προσαρμόζει όλη την ιδέα στις συνθήκες, πριν έρθουν τα μαθηματικά, οι υπολογισμοί, και μία εξαιρετική ομάδα που αναλαμβάνει όλες τις λεπτομέρειες.

Οτιδήποτε συμβαίνει είναι αποτέλεσμα μίας ομάδας και συλλογικής εργασίας, ώστε όλα να καταλήξουν στην μαγική στιγμή της εκτέλεσης, η οποία θα είναι μία και μόνο μία. Όταν πηδάς από εκεί που απογειώνονται οι σκιέρ δεν σηκώνει να ακούσεις, «δεν το έπιασε η κάμερα, πάμε άλλη μία». Η επανάληψη μπορεί να είναι και θανατηφόρα, οπότε οφείλουν να είναι όλοι επαγγελματίες. Για τον Maddo επαγγελματισμός είναι να αποφασίσει τελευταία στιγμή, να δώσει δέκα χιλιόμετρα γκάζι παραπάνω, όταν στα χαρτιά αυτό μπορεί να σημαίνει προσγείωση εκτός ράμπας και άρα τραυματισμό. Είναι όμως αυτό που θα κρίνει εκείνος με βάση την εμπειρία του, και μέχρι στιγμής τον έχει βγάλει ασπροπρόσωπο. Έτσι έγινε στον Ισθμό με την έγκυο γυναίκα του να περιμένει από την άλλη να τον δει να προσγειώνεται με ασφάλεια, έτσι γίνεται πριν από κάθε άλμα…

Για τον Maddison η οικογένεια είναι αυτή την στιγμή προτεραιότητα, για αυτό και θα τους φέρει όλους μαζί του στην Ελλάδα για όσο καιρό διαρκέσουν τα γυρίσματα, όταν με το καλό γίνει η διαδικασία που περιγράφεται παραπάνω και είναι όλα έτοιμα. Μπορεί και το 2020 δηλαδή… σε κάθε περίπτωση θέλει τα παιδιά να δουν πως σηκώνεται τα χαράματα και εργάζεται μέχρι το σκοτάδι, ώστε να ξέρουν πόση δουλειά κρύβεται για ένα video που κάποιος θα δει στο κινητό, ενώ είναι στην τουαλέτα και θα σχολιάσει με μία καρδούλα –στην καλύτερη περίπτωση! Ο ίδιος όμως εύχεται και προσεύχεται, ώστε ο γιος του να μην ακολουθήσει την ίδια καριέρα! Ο Maddo δεν έχει ξεφύγει από όλους τους κινδύνους, πάσχει από έντονα νευρολογικά προβλήματα και μετρά πολλά διαφορετικά κατάγματα…

Φέτος, όπως και στο παρελθόν, θα συμμετέχει και στα γυρίσματα του James Bond, μία συνεργασία που για πρώτη φορά ξεκίνησε στο Skyfall όταν ντουμπλάρισε τον Daniel Craig οδηγώντας πάνω στις σκεπές του Grand Bazaar στην Κωνσταντινούπολη, κατά την έναρξη της ταινίας. Εκεί είδε για πρώτη φορά πώς είναι να εργάζεσαι σε ένα τόσο επαγγελματικό περιβάλλον εργασίας και ναι, χρειάστηκε περισσότερες από μία φορές για ορισμένες σκηνές, που ήταν όμως τόσο ήπιες που δεν χρειάστηκε καμία ανησυχία. Φέτος θα είναι η τρίτη του συμμετοχή σε ταινία και μάλιστα έτσι όπως πηγαίνουν τα πράγματα ο ρόλος του αναβαθμίζεται καθώς θα έχει και ατάκες. Παράλληλα χρειάζεται τέτοιες δουλειές ώστε να διατηρεί την ασφαλιστική του κάλυψη, μιας και τα διαστήματα εργασίας έχουν αραιώσει.

μεταμφιεσμένος σε Daniel Craig στα γυρίσματα του Skyfall...

Αυτό που συμβαίνει τώρα με τον Maddison, είναι πως μετά από τόσες απουσίες από την οικογένεια, αισθάνεται πως ήρθε η ώρα να δώσει στα παιδιά του την προσοχή που τους αξίζει. Επίσης δεν γίνεται συνέχεια να παίρνει τόσο μεγάλο ρίσκο, οπότε θα δοκιμάσει από εδώ και πέρα να κάνει παραγωγές που θα είναι φυσικά εντυπωσιακές, ώστε να έχουν ανταπόκριση από τον κόσμο και έτσι οι χορηγοί να δώσουν τα απαραίτητα χρήματα, αλλά ταυτόχρονα να μην έχουν τόσο υψηλό ρίσκο. Στην Ελλάδα, αν ολοκληρώσει την αρχική διαδικασία ώστε να πραγματοποιήσει το video που θέλει, ο στόχος είναι να έρθει με όλη την οικογένεια και να συνδυάσει και τις διακοπές τους. Άλλωστε όπως και ο ίδιος, όλοι τους αγαπούν την χώρα μας πάρα πολύ, και την έχουν συνδυάσει με την θάλασσα, το στοιχείο της φύσης που αισθάνονται πιο κοντά, ως Καλιφορνέζοι.

Στην περίπτωση που όλα προχωρήσουν, τα γυρίσματα θα διαρκέσουν μία ολόκληρη εβδομάδα καθώς στον χρόνο αυτό περιλαμβάνονται οι τελικές δοκιμές και η τελειοποίηση του «κόλπου». Μία χρονική περίοδο που θα προσπαθήσει να περάσει ιγκόγνητο, μετά δεν τον νοιάζει καθόλου. Ιδιαίτερα φιλικός και προσιτός, αγκαλιάζει τους πάντες στην Ελλάδα, κυριολεκτικά μιλώντας, καθώς αισθάνεται οικειότητα, τουλάχιστον περισσότερη από τον μέσο Αμερικανό. Θαυμάζει στην χώρα την ιστορία και το τοπίο, αλλά και την ελευθερία που έχουν οι μοτοσυκλετιστές και τον τρόπο που κυκλοφορούν ανάμεσα στα αυτοκίνητα, κάνοντας σούζες! Δεν μπορεί να καταλάβει γιατί κάποιοι δεν φορούν κράνος, αλλά το γεγονός πως κάνουν σούζες χωρίς να καταλήγουν στην φυλακή τον ξεπερνάει.. σε τέτοιο βαθμό που ακόμη θυμόταν την βόλτα που είχαμε κάνει χρόνια πριν!

Ο Robbie Maddison είναι μία εξαιρετική προσωπικότητα, ένας σπάνιος άνθρωπος και του ευχόμαστε να πάνε όλα καλά, δίνοντάς μας στο τέλος ένα video που θα διαφημίσει την χώρα σε όλους.

Φωτογραφίες: Θοδωρής Ερμήλιος – Red Bull

Ε.Ε.: Χάνεται ο στόχος της οδικής ασφάλειας – Προτείνει ακόμη περισσότερους περιορισμούς και αστυνόμευση

Το πόρισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας των Μεταφορών καταλήγει σε μια Ευρώπη δύο ταχυτήτων – Ο καλός βορράς και ο απείθαρχος νότος
athens road
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

16/7/2026

Στα τέλη του Ιούνη δημοσιεύτηκε το πόρισμα του ETSC, European Transport Safety Council ή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών, για τα πεπραγμένα της γηραιάς ηπείρου στον τομέα της οδικής ασφάλειας. Πρόκειται για μια μελέτη που έγινε σε ένα ενδιάμεσο στάδιο της δεκαετίας 2020-2030, για την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο να μειωθούν στο μισό οι θάνατοι από τροχαία.

Τέσσερα χρόνια πριν φτάσουμε στο 2030, το ETSC διαπιστώνει πως ο ρυθμός μείωσης των θανάτων σε τροχαία είναι ο μισός από τον επιθυμητό, κάτι που σημαίνει πως ο στόχος πιθανότατα δεν θα επιτευχθεί.

Το 2025 περίπου 19.500 άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους σε τροχαία και περισσότεροι από 100.000 τραυματίστηκαν σοβαρά. Αυτό ωστόσο συνιστά μείωση κατά 15% από τα επίπεδα προ covid, δηλαδή ως το 2019, ενώ η Ε.Ε. αναζητούσε μια μείωση της τάξης του 31% για να βγει ο στόχος του 2030.

eu road death rates
Με γαλάζιο η καμπύλη που αντιστοιχεί στην μετρήσιμη πραγματικότητα, με μπλε σκούρο η καμπύλη που στόχευε η Ε.Ε.

Αυτό σημαίνει επιπλέον πως για τα επόμενα χρόνια ως το τέλος αυτής της δεκαετίας η ετήσια μείωση θα πρέπει να είναι διπλάσια του τρέχοντος ρυθμού για να επιτευχθεί το ποθητό αποτέλεσμα.

Η μελέτη ενσωματώνει στοιχεία από 31 χώρες, περιλαμβάνοντας τις 27 χώρες-μέλη της Ε.Ε. – που έχουν δεσμευτεί στον στόχο του 2030 – συν τις Μεγάλη Βρετανία, Ελβετία, Νορβηγία και Σερβία.

Το συμπέρασμα που αβίαστα αναδύεται από την επεξεργασία των στατιστικών στοιχείων από τις χώρες αυτές είναι πως κάποιες λίγες έχουν υπερβεί τους στόχους τους, ενώ οι περισσότερες υπολείπονται, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα.

Τη μεγαλύτερη μείωση σε θανάτους από τροχαία μετά το 2019 σημειώνει η Πολωνία με 43%, ενώ πάνω από τον στόχο κινήθηκαν στο διάστημα αυτό η Δανία (32%) και το Βέλγιο (31%).

Η Νορβηγία και η Σουηδία δεν εμφάνισαν ανάλογα μεγάλα ποσοστά μείωσης, αλλά δεν χρειαζόταν κιόλας καθώς αυτές είναι οι δύο χώρες που ήδη είχαν τα μικρότερα ποσοστά θανατηφόρων τροχαίων σε όλη την Ευρώπη, με 19 θανάτους ανά ένα εκατομμύριο κατοίκους.

Υπάρχει δε και το αντιπαράδειγμα της Ολλανδίας, η οποία εμφάνισε αύξηση των θανάτων σε τροχαία κατά την τελευταία δεκαετία και είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα με επίδοση που επιδεικνύει “λάθος” πρόσημο.

Η δε Ελλάδα, κατά την προηγούμενη δεκαετία ήταν σταθερά μεταξύ των χειρότερων κρατών σε θανάτους από τροχαία, με πάνω από 113 ανά εκατομμύριο κατοίκων την πρώτη δεκαετία του 2000. Το 2015 η χώρα μας είχε βελτιώσει πολύ τη θέση της, αλλά παρέμενε μεταξύ των χειρότερων παραδειγμάτων με πάνω από 68 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αφήσαμε πίσω την κόκκινη αυτή ζώνη για να περάσουμε στη δεύτερη χειρότερη το τελευταίο διάστημα (2020-2025) όπου βρίσκονται χώρες με 44-55 θανάτους ανά εκατομμύριο κατοίκων, όπως οι Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία και Ουγγαρία. Μάλιστα το 2021 το ETSC είχε βραβεύσει την Ελλάδα για τη μεγαλύτερη ποσοστιαία μείωση σε θανατηφόρα ατυχήματα εκείνη τη χρονιά.

eu road death rates
Η εικόνα της Ε.Ε. το 2025 (σε θανάτους από τροχαία ανά εκατομμύριο κατοίκων)

Το πρόβλημα τώρα είναι πώς το ETSC, βλέποντας πως ο στόχος δεν επιτυγχάνεται, στρέφει τα βέλη του προς κάθε σκέψη ή τακτική που θεωρεί πως εκτροχιάζει τον σκοπό του. Έτσι επιτίθεται εναντίον μέτρων που είχαν περισσότερο οικονομική χροιά, όπως το πάγωμα των απαιτήσεων για εξοπλισμό ασφαλείας στα μικρά ηλεκτρικά αυτοκίνητα για μια δεκαετία, απόφαση που είχε ληφθεί για να βοηθήσει την εξάπλωση της ηλεκτροκίνησης διατηρώντας το κόστος τους σε σταθερά επίπεδα.

Ζητά από την Ε.Ε. να μην κάνει καμιά υποχώρηση στα στάνταρ ασφαλείας των οχημάτων (όπως η προαναφερθείσα για ηλεκτρικά αυτοκίνητα), ενώ προτείνει οριζόντια θέσπιση ορίων ταχύτητας 30 km/h στις πόλεις, 70 km/h στους επαρχιακούς και 120 km/h στους αυτοκινητοδρόμους.

Θέλει επίσης από τα κράτη-μέλη να εντείνουν την επιβολή του νόμου – βλέπε ακόμη περισσότερα μπλόκα και τεχνικοί έλεγχοι – και να δώσουν περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια.

Αν δεν διαβάσατε πουθενά σε αυτό το κείμενο τη λέξη “παιδεία”, μην ψάχνετε, δεν σας διέφυγε, απλώς δεν υπάρχει καν. Η κλασική λύση κάθε πολιτικού φορέα είναι πάντα η ίδια: αστυνόμευση, αστυνόμευση κι άλλη αστυνόμευση. Αυτή όμως είναι μόνο μια πτυχή του προβλήματος και δυστυχώς η λιγότερο αποδοτική, καθώς στοχεύει στις συνέπειες του προβλήματος και όχι στις αιτίες του.

Αν θεωρείται πρόβλημα όταν κάποιος τρέχει πολύ γρήγορα με τη μοτοσυκλέτα μου, είναι ακόμη χειρότερο πρόβλημα να θεωρεί ως αναφαίρετο δικαίωμά του να τρέχει. Το δε κράτος, όχι απλώς δεν φρόντισε από νωρίς να του μάθει τι σημαίνει υπευθυνότητα στην κοινωνία που όλοι μαζί ζούμε, αλλά δεν του προσφέρει και καμιά εναλλακτική για να μπορεί να ξεμπουκώσει νόμιμα.

autobahn
Το μαγικό σήμα των γερμανικών Autobahn που δηλώνει πως δεν υπάρχει όριο ταχύτητας

Η Γερμανία είναι η μόνη χώρα σε όλη την Ευρώπη που έχει αυτοκινητόδρομους χωρίς όρια ταχύτητας και ταυτόχρονα απολαμβάνει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε οδική ασφάλεια με λιγότερους από 34 θανάτους ανά εκατομμύριο. Αυτό με τη λογική του ETSC θα έπρεπε να είναι πρακτικά αδύνατον. Ίσως λοιπόν να μην είναι η ίδια η ταχύτητα το πρόβλημα, αλλά το πώς και πότε τη χρησιμοποιούμε.

Αν λοιπόν υπάρχει κάτι με ουσιαστική αξία σε αυτήν την έκθεση, κρύβεται στις λέξεις “περισσότερα κονδύλια για την οδική ασφάλεια”. Ναι, χρειάζονται πόροι, όχι όμως για νέα περιπολικά και κάμερες μόνο, αλλά για σωστούς δρόμους και για εκπαιδευτικά προγράμματα που να μαθαίνουν στα παιδιά τη σωστή κουλτούρα οδήγησης πριν πιάσουν τιμόνι, αντί για συμμόρφωση υπό τον φόβο του προστίμου.