Ros: Η πρώτη Ελληνική ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που βγαίνει στην παραγωγή από την “C.H.A.”!

Το C.H.A.-Ros μπορεί να μοιάζει, αλλά θα ταπεινώνει τις Hayabusa!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/4/2021

Τα νούμερα που ανακοινώνει η ελληνική C.H.A. ζαλίζουν: Αυτονομία 1.000 χιλιομέτρων σε ταχύτητες ταξιδιού ή 220 χιλιόμετρα για την πλήρη αποφόρτιση κάνοντας χρήση όλης της διαθέσιμης ιπποδύναμης. Η διαφορά είναι τεράστια, όπως τεράστια είναι και η ιπποδύναμη που κρύβει ο «ΧΑΡΟΣ» όπως είναι ένας ετυμολογικός τρόπος να διαβάσεις το όνομα του μοντέλου και της εταιρείας μαζί!

Περισσότερους από 360 ίππους ανακοινώνει η C.H.A. για την μοτοσυκλέτα της που από το 2000 μελετά την ηλεκτροκίνηση ενώ πάνω από μία δεκαετία προετοιμασίας και ιδιαίτερα προσεκτικού σχεδιασμού κρύβει η Ros.

Κι όμως, στο παρελθόν κάθε απόπειρα να βγάλει η C.H.A. κάποιο μοντέλο σε παραγωγή, έστω και περιορισμένη, συντριβόταν στον σκόπελο της ελληνικής γραφειοκρατίας και διαφθοράς, πριν παρασυρθεί από τα άγρια κύματα των συμφερόντων των πετρελαιοπαραγωγών.

Όπως όλα σε αυτή την χώρα, έτσι και η C.H.A., βλέπει το όνειρό της να γίνεται πραγματικότητα με εξωτερική παρέμβαση και συγκεκριμένα με την ενίσχυση που έλαβε πρόσφατα από το επενδυτικό σχήμα A.M.V.R.O. που εικάζεται πως ελέγχεται από Έλληνες της ομογένειας. Βασικός όρος της τεράστιας επένδυσης είναι η γραμμή παραγωγής να δημιουργηθεί στην Ελλάδα και το ποσοστό των εισαγόμενων εξαρτημάτων και ανταλλακτικών να μην ξεπερνά το 30%!

Αυτό σημαίνει πως όχι μόνο η συναρμολόγηση αλλά και το 70% της παραγωγής θα γίνεται στην Ελλάδα, πράγμα άκρως εντυπωσιακό! Ως παράδειγμα να παραθέσουμε πως μόνο το 60% της Ducati Multistrada V4 φτιάχνεται σε απόσταση 150Km από την Bologna!

Το C.H.A.-Ros θα έχει περιορισμό της τελικής ταχύτητας στα 400km/h κι αυτό σύμφωνα με την C.H.A. γίνεται για λόγους ασφαλείας, ώστε να μην ξεπερνά την ταχύτητα που δηλώνουν οι αναβάτες των Hayabusa πως αγγίζουν, στις παράνομες κόντρες που στήνουν στην Αν. Θεσσαλονίκη, κοντά και στην έδρα της εταιρείας. Στόχος άλλωστε είναι να κυριαρχήσει με τις επιδόσεις της αλλά να μην ταπεινώσει την μοτοσυκλέτα – έμπνευση…

Η τιμή της δεν έχει ακόμη καθοριστεί, αναμένεται όμως να είναι άκρως απαγορευτική για όλους εμάς. Έτσι κι αλλιώς η C.H.A. δεν μπορεί να υποστηρίξει μαζικότερη παραγωγή αυτή την στιγμή. Σύμφωνα με τις αποκλειστικές πληροφορίες που διαθέτουμε, σκοπός είναι να τραβήξουν τα βλέμματα με το Ros και η περιορισμένη παραγωγή να τροφοδοτήσει με την σειρά της ένα πιο μαζικό, πιο καθημερινό μοντέλο που κάλλιστα θα μπορούσε να κάνει εξαιρετική καριέρα στην Ελλάδα. Φτάνει φυσικά να το υποστηρίξει το ελληνικό κοινό που φαίνεται να σνομπάρει κάθε τι εγχώριο αντί να το υποστηρίξει!

Θέλουμε ο «ΧΑRΟΣ» να είναι ισάξιος του ονόματός του μονάχα για τον ανταγωνισμό και να αποδειχτεί όχι μόνο ασφαλής κι αξιόπιστος, αλλά και πως καταφέρνει όλα όσα υπόσχεται η C.H.A. για να την δούμε να ακμάζει και να μας φέρνει κι ένα πιο προσιτό, πιο οικονομικό μοντέλο!

 

Επίσης να ευχηθούμε σε όλους μας τους αναγνώστες καλό μήνα, καλή πρώτη Απριλίου, Καλή ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ!

Yamaha XT500: Η μοτοσυκλέτα του Thierry Sabine που ξεκίνησε το Rally Dakar! 10 χρόνια χαμένη στην έρημο!

Χάθηκε στην έρημο και βρέθηκε 10 χρόνια μετά - Στη σέλα της ξεκίνησε η ιδέα του θρυλικού αγώνα!
Yamaha XT500 Thierry Sabine
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/12/2025

Το Yamaha XT500 είναι από μόνο του εμβληματικό, όμως αυτό εδώ παίρνει διαστάσεις θρύλου γιατί έβαλε και αυτό τους… τροχούς του για εμπνευστεί ο μεγάλος Thierry Sabine την ιδέα του Rally Dakar. Το θυμόμαστε με αφορμή την έναρξη του θρυλικού αγώνα που ξεκινά στις 3 Ιανουαρίου.

Το 1976 o Thierry Sabine χάθηκε στην έρημο Tenere κατά τη διάρκεια του ράλι Abidjan-Nice πάνω στη σέλα του Yamaha XT500. Ο Γάλλος έμεινε για τρεις ημέρες χωρίς νερό και τροφή πριν διασωθεί με μοναδική απώλεια το XT500 το οποίο παρέμεινε στην έρημο. Ήταν αυτές οι ημέρες που έδωσαν στον Sabine την έμπνευση για τη δημιουργία του θρυλικού πλέον rally raid αγώνα, για όσους ήθελαν πραγματικά να κυνηγήσουν την περιπέτεια και την τύχη τους.

la moto verte
La Moto Verte, ήτοι "Η Πράσινη Μοτοσυκλέτα" γράφει το αυτοκόλλητο πάνω στο σπασμένο πλαστικό ρεζερβουάρ του XT500


Το XT500 τελικά διασώθηκε δέκα χρόνια αργότερα από τον ηγέτη των Tuareg, Mano Dayak, ο οποίος είχε αναπτύξει φιλία με τον Sabine κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Παρίσι. Αποτελούσε συνεργάτη του Γάλλου στα πρώτα χρόνια του Dakar, λόγω της γνώσης που είχε για την έρημο, η οποία και βοηθούσε με τη χάραξη των πρώτων διαδρομών.
Μετά τον χαμό του Sabine με την πτώση του ελικοπτέρου το 1986, ο Dayak ανέκτησε το XT500 και το επέστρεψε στη χήρα του Γάλλου ως τεκμήριο της αρχικής διαδρομής του ιδρυτή.

Ο Mano Dayak έχασε επίσης τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1995, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου έντονης πολιτικής μεσολάβησης στον Νίγηρα. Μένει όμως, ως συνδετικός κρίκος το XT500, το οποίο αποτέλεσε φέτος μέρος της έκθεσης “Desert Queens” που φιλοξενήθηκε στη φετινή EICMA, μαζί με άλλες 30 θρυλικές μοτοσυκλέτες που έχουν λάβει μέρος στον δυσκολότερο αγώνα του κόσμου.