Scooter Festival & Electric Βikes 2019: Το πρώτο show event της χρονιάς

Ακολουθούν οι “Ημέρες Μοτοσυκλέτας”
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

19/6/2019

Το Scooter Festival & Electric Βikes πραγματοποιήθηκε φέτος, για πρώτη φορά στο παλιό αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι και ήταν κυριολεκτικά μια καυτή εκδήλωση… Ο καιρός δεν ήταν με το μέρος μας, διότι ο υδράργυρος είχε ανέβει κατακόρυφα με αποτέλεσμα να δυσχεραίνει την προσέλευση του κόσμου, για όσους δεν είχαν φύγει για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος για κάποιον καλοκαιρινό προορισμό. Ο καιρός μάλιστα ήταν τόσο απρόβλεπτος, που την Κυριακή το μεσημέρι το Scooter Festival πλήχθηκε από μια μπόρα που ήταν παραπάνω από καλοδεχούμενη, καθώς υπήρξε αισθητή πτώση της θερμοκρασίας, δροσίζοντας το κέντρο της πόλης. Ο χώρος έχει αναβαθμιστεί πρόσφατα και έχει αποκτήσει μια πιο βιομηχανική τεχνοτροπία με το δάπεδο να ανανεώνεται, όπως και η σκεπή που πλέον δεν μπάζει όσο τον περασμένο χειμώνα στις “Ημέρες Μοτοσυκλέτας”, ενώ ολοκαίνουργιες είναι και οι τουαλέτες που δίνουν έναν πιο ανανεωμένο αέρα στο χώρο.

Βέβαια το γεγονός ότι οι περισσότεροι πρωτευουσιάνοι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την Αθήνα για το τριήμερο, δεν σημαίνει πως όλοι σκέφτηκαν με τον ίδιο τρόπο. Οι επισκέπτες ήταν αρκετοί για τα δεδομένα της εποχής, ενώ μάλιστα υπήρξαν και ορισμένες παρέες που είχαν προγραμματίσει από νωρίς την επίσκεψή τους και ταξίδεψαν απ’ τα νησιά του Αιγαίου για να βρεθούν κοντά μας αυτές τις μέρες. Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν από κοντά όλα τα νέα σκούτερ της αγοράς, με τις περισσότερες αντιπροσωπείες να είναι παρούσες εκθέτοντας ένα μεγάλο μέρος της γκάμας τους. Όμορφα τοποθετημένα τα σκούτερ, με αρκετή απόσταση το ένα απ’ το άλλο, σε προέτρεπαν να τα καβαλήσεις για να πάρεις μια γεύση απ’ την εργονομία που προσφέρουν. Όμως, δεν ήταν μόνο τα νέα μοντέλα σε πρώτο πλάνο, καθώς ήταν παρούσες και διάφορες λέσχες κλασσικών μοτοσυκλετών αλλά και Vespa, θυμίζοντας σε όλους μας πως τα σκούτερ δεν είναι κάτι νέο αλλά έχουν τις ρίζες τους βαθιά χωμένες στην ιστορία της μοτοσυκλέτας. Επίσης, δυνατή παρουσία είχαν και οι λέσχες των σκούτερ, όπως το ΤΜΑΧ Club και το Scooter Club Hellas.

 

Επιπλέον, τα ηλεκτρικά σκούτερ, ποδήλατα και πατίνια έκαναν αισθητή την παρουσία τους στην έκθεση, καταλαμβάνοντας περισσότερο χώρο –ο κόσμος έχει στραφεί πλέον σε αυτά αφού έχουν πιο φθηνό κόστος χρήσης- και τράβηξαν το ενδιαφέρον τόσο των μεγαλύτερων σε ηλικία αναβατών όσο και των εφήβων, που αποφάσισαν να τιμήσουν την έκθεση με την παρουσία τους και που η διοργάνωση με τη σειρά της τους παρείχε ελεύθερη είσοδο. Μάλιστα, στον ακάλυπτο χώρο του αμαξοστασίου είχε στηθεί μια μικρή οβάλ πίστα από κορίνες για τη δοκιμή των ηλεκτρικών οχημάτων.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό

Οι επισκέπτες μπορεί να μην έσπασαν ρεκόρ προσέλευσης για διάφορους λόγους, όμως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι ήταν πως ο μέσος όρος ηλικίας των επισκεπτών έπεσε κατακόρυφα, χάρη στην δωρεάν είσοδο σε άτομα ηλικίας 20 ετών και κάτω. Αξιοσημείωτο ήταν και το ενδιαφέρον που έδειξαν οι περισσότεροι έφηβοι σε ορισμένα μοντέλα. Εκτός απ’ το Ryker της Can-Am, που φιλοξενούσαμε στο περίπτερό μας και ήταν το πιο πολυφωτογραφημένο έκθεμα, υπήρξαν και άλλα μοντέλα που ξεχώρισαν οι νεαροί επισκέπτες. Απ’ τη Honda, τα GTR-150, Z 125 Monkey, C 125 Super Cub, CRF 250L και CB 300R ήταν αυτά που τράβηξαν το ενδιαφέρον των νέων, όπως και το VF185 της SYM. Αντίστοιχα, η εταιρεία που έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση σε εκδήλωση με όλα τα μοντέλα της γκάμας της, η Royal Alloy, κέρδισε τις θετικές εντυπώσεις των επισκεπτών καθώς τα σκούτερ της δείχνουν πως έχουν πολύ ποιοτικό φινίρισμα και η βαφή τους ξεχωρίζει με τα έντονα και ζωντανά χρώματα. Σε συνδυασμό με την κλασσική τους σχεδίαση είναι άκρως ελκυστικά. Όμως, το ενδιαφέρον των επισκεπτών και ιδίως της μικρότερης γενιάς, συγκεντρώθηκε στα ηλεκτρικά οχήματα, τόσο σε σκούτερ όπως αυτά της NIU, η πλατφόρμα ανταλλαγής μπαταριών iONEX της Kymco μαζί με το καινούργιο ηλεκτρικό scooter που παρουσίασε η εταιρεία, η Elettrica της Vespa και το CU-Χ της Super Socο, όσο σε ποδήλατα και πατίνια.

Ο κόσμος τα προσέγγιζε με ιδιαίτερη θέρμη χωρίς να κολλά στα στερεότυπα που υπάρχουν στους αναβάτες μεγαλύτερης ηλικίας, οι οποίοι θέλουν τα δίκυκλά τους να μετρούν εκρήξεις όταν οι κινητήρες παράγουν έργο απ’ την καύση του μίγματος. Η θετική προσέγγιση των ηλεκτρικών απ’ τη νέα γενιά, δεν οφείλεται στο γεγονός ότι δεν αγαπά τις μοτοσυκλέτες με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Ίσως η αιτία είναι ότι τις αντιμετωπίζουν με μια πιο αποστειρωμένη και ψυχρή λογική ως απλά μέσα μετακίνησης και προσελκύεται από το χαμηλότερο κόστος χρήσης και τις τεχνολογίες που διαθέτουν. Βέβαια, η άποψη των νέων μπορεί να αλλάξει μετά την πρώτη βόλτα με μια μοτοσυκλέτα... Όμως, η αλήθεια είναι πως τα ηλεκτρικά στους τομέα των εξόδων δεν έχουν αντίπαλο, καθώς το κόστος χρήσης του είναι σχεδόν μηδαμινό, ενώ πολλοί βρίσκουν πιο ενδιαφέρουσα την ηλεκτρική τεχνολογία.

Οι προετοιμασίες του αμαξοστασίου για να υποδεχθεί για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τις “Ημέρες Μοτοσυκλέτας” ξεκίνησαν με τη λήξη του Scooter Festival και το MOTO θα είναι παρών –όπως πάντα- για σας μεταφέρει τον παλμό της μοτοσυκλέτας. Όπως μπορείτε να διαβάσετε και εδώ, η έκθεση θα ανοίξει τις πόρτες της απ’ το μεσημέρι της Πέμπτης στις 16:00 ως το βράδυ στις 21:00. Το ίδιο ωράριο θα ισχύσει και την Παρασκευή, ενώ το σαββατοκύριακο θα σας περιμένουμε απ’ τις 11:00 μέχρι τις 21:00 και στο περίπτερό μας θα έχουμε ξεχωριστά μοντέλα για να θαυμάσετε από κοντά.

Διαμαρτυρία από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ: Κόβουν εδαφική κάλυψη και τους βάζουν σε ζεύγη!

Οι υπεύθυνοι παίρνουν αποφάσεις που φέρνουν αναστάτωση στο προσωπικό
1
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/1/2026

Μία ξαφνική απόφαση ζητά από τους μοτοσυκλετιστές - διασώστες του ΕΚΑΒ να κινούνται σε ζεύγη μόνο στην Αθήνα, βασιζόμενη σε αστείες προφάσεις και χωρίς προηγούμενη συζήτηση με τους ίδιους τους εργαζόμενους!

Οι λόγοι που επικαλούνται οι υπεύθυνοι είναι πως πρόκειται για θέμα ασφαλείας των αναβατών-διασωστών. Το πρόβλημα είναι πως δεν διπλασιάζουν τον αριθμό των διασωστών αλλά κόβουν τις περιοχές που αυτοί καλύπτουν και έπειτα φτιάχνουν ένα δαιδαλώδες δίκτυο κανόνων σε περίπτωση αδειών ή πολλαπλών περιστατικών, φορτώνοντας όχι μόνο με ευθύνη αλλά και με ηθικά διλήμματα το κέντρο αποφάσεων!

Οι ίδιοι οι διασώστες διαμαρτύρονται για αυτές τις αλλαγές, λέγοντας πως τις εμπνεύστικαν δίχως να τους έχουν ρωτήσει ή να έχει γίνει καταγραφή των αναγκών. Όπως τονίζουν και οι ίδιοι ζήτημα ασφαλείας υπάρχει και όταν οδηγούν δύο διασώστες ο ένας πίσω από τον άλλο χωρίς να έχει γίνει διαχωρισμός στα ζεύγη με βάση τον ρυθμό που κινούνται οι αναβάτες και να έχει προηγηθεί φυσικά και η κατάλληλη εκπαίδευση. Ζήτημα ασφάλειας τονίζουν πως είναι και το να αλληλοκαλύπτονται οι σειρήνες οδηγώντας ανάμεσα στους στοίχους των αυτοκινήτων, ενώ τρέχουν να καλύψουν τα μισά περιστατικά από αυτό που κάνουν τώρα.

Μάλιστα, το νέο αυτό πρωτόκολλο θα ακολουθείται μόνο στην Αττική, όμως όχι κατά τους καλοκαιρινούς μήνες – που θα παίρνει άδειες το προσωπικό, ενώ ο τηλεφωνητής – συντονιστής θα μπορεί να αποφασίζει αν μπορούν να κινηθούν οι διασώστες και μόνοι τους κατά περίπτωση. Δηλαδή, η απόφαση πάρθηκε για θέματα ασφαλείας αναγνωρίζοντας χωρίς να αναφέρεται πως αυτά τα θέματα είναι εποχιακά και υφίστανται μόνο στην Αττική!

Πρόσφατα είχαμε τον θανατηφόρο τραυματισμό ενός μοτοσυκλετιστή - διασώστη με τις συνθήκες του δυστυχήματος να περιγράφουν ξεκάθαρα πως με τον τρόπο που έγινε το τρακάρισμα με τον ηλικιωμένο οδηγό του αυτοκινήτου που έκοψε κάθετα μία λεωφόρο με δύο ρεύματα κυκλοφορίας, ενδεχομένως να είχαμε και δεύτερο θύμα αν κινούνταν ανά ζεύγη οι διασώστες! Κι αυτό γιατί δεν υπήρχε χρόνος αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση, οπότε ακόμη και 30-40 μέτρα απόσταση να είχαν μεταξύ τους, ένα μεγάλο νούμερο μέσα στην πόλη, πάλι δεν θα υπήρχε αρκετός χρόνος αντίδρασης για τον δεύτερο!

Στην προκειμένη περίπτωση οι διασώστες εκφράζουν την κοινή λογική, που όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας πάει περίπατο, υποβαθμίζοντας ένα κρίσιμο τομέα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ φαίνεται πως οι υπεύθυνοι ανοίγουν έτσι την πόρτα στους ιδιώτες και στον τομέα αυτόν. Ας δούμε όμως και τι λένε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι:

EKAV_MOTOMAG

Η Δημοσίευση από την πλευρά των μοτοσυκλετιστών-διασωστών:

“Πώς να διαλύσετε την «αιχμή του δόρατος» του ΕΚΑΒ από την άνεση του γραφείου σας

Αν κάτι λειτουργεί σωστά στο ΕΚΑΒ, αυτό είναι το τμήμα των μηχανών άμεσης επέμβασης. Ή μάλλον λειτουργούσε σωστά, γιατί βρήκαμε τον τρόπο να το σαμποτάρουμε εκ των έσω.

Οι μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, δεν είναι απλώς ένα ακόμη εργαλείο. Είναι, κατά γενική ομολογία, η αιχμή του δόρατος. Λειτουργώντας κατά μόνας (ένας διασώστης με μία μηχανή), καλύπτουν πολλούς τομείς, φτάνουν πρώτες, αποσυμφορούν το σύστημα, σώζουν χρόνο — και ο χρόνος στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα είναι ζωή.

Αν κάτι λειτουργεί καλά, τι κάνεις; Το ενισχύεις; Διευκολύνεις τη λειτουργία του;

Στην Ελλάδα, του κόβεις τα πόδια!

Εν μία νυκτί αποφασίστηκε οι μηχανές να κινούνται πλέον ως ζεύγη. Δύο μηχανές για ένα περιστατικό. Γιατί; Γιατί έτσι λέει ένα «πρωτόκολλο» που εμπνεύστηκαν άνθρωποι μέσα από τα γραφεία τους. Έτσι αποφάσισαν να μειώσουν στο μισό τη δυναμική του τμήματος των μηχανών του ΕΚΑΒ, αλλά και να δημιουργήσουν τεράστια προβλήματα σε ένα τμήμα που δούλευε «ρολόι». Το οξύμωρο είναι ότι κανείς δεν έχει δει ή αναγνώσει αυτό το «πρωτόκολλο», που μάλλον κινείται στη σφαίρα της φαντασίας αυτών που το εμπνεύστηκαν.

Αυτά όλα ισχύουν για τις μηχανές του ΕΚΑΒ στην Αθήνα, καθώς το «φανταστικό» αυτό πρωτόκολλο δεν θα εφαρμοστεί στη Θεσσαλονίκη και στα υπόλοιπα μέρη της Ελλάδας όπου υπάρχουν μηχανές. Άλλο ΕΚΑΒ στην Αθήνα και άλλο στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Πάμε να δούμε τι σημαίνουν αυτές οι αποφάσεις πρακτικά.

Αν οι μηχανές του ΕΚΑΒ κάλυπταν 14 τομείς, τώρα θα καλύπτουν τους μισούς ή και λιγότερους. Οι μισοί τομείς θα έχουν δύο μηχανές-διασώστες και οι άλλοι μισοί κανέναν. «Καλύτερα ένας παρά κανένας», θα έλεγε κάποιος, αλλά αυτά μάλλον είναι ψιλά γράμματα.

Ας μιλήσουμε όμως και για την ασφάλεια, ένα θέμα που καίει πραγματικά τους διασώστες των μοτοσυκλετών. Όταν δύο μηχανές του ΕΚΑΒ κινούνται με φάρους και σειρήνες, ο μέσος οδηγός στην Αθήνα αντιλαμβάνεται την πρώτη. Μόλις αυτή περάσει, θεωρεί ότι ο δρόμος είναι ελεύθερος. Το δεύτερο δίκυκλο, που ακολουθεί με τις δικές του σειρήνες να «χάνονται» μέσα στον θόρυβο της πρώτης, είναι ένας κινούμενος στόχος. Οι διασώστες δεν είναι απλώς εκτεθειμένοι στον δρόμο· είναι πλέον θύματα ενός πειράματος που αγνοεί τους βασικούς νόμους της κυκλοφοριακής ψυχολογίας.

Πάμε τώρα και στο οξύμωρο του πρωτοκόλλου «λάστιχο».

Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Αυτοί που έλαβαν την απόφαση ισχυρίζονται ότι οι μηχανές πρέπει να είναι διπλές για να εφαρμόζουν καλύτερα το πρωτόκολλο πρώτων βοηθειών. Η απόφασή τους, όμως, προβλέπει ότι αν ο ασυρματιστής κρίνει πως πρέπει να κινηθούν κατά μόνας για κάποια περιστατικά, ή αν είναι καλοκαίρι και οι άδειες πιέζουν, τότε το πρωτόκολλο... θα κάνει φτερά! Οι μηχανές θα «σπάνε» και θα πηγαίνει μία σε κάθε περιστατικό. Πώς θα κρίνει ο ασυρματιστής ποιο περιστατικό θα διαχειριστεί μία μηχανή και ποιο δύο; Θα μετακυλιστεί η ευθύνη στους ασυρματιστές; Δεν έχουν ήδη αρκετές ΕΔΕ;

Επίσης, τον Ιούλιο στην Αθήνα των εκατομμυρίων τουριστών, η ασφάλεια και το πρωτόκολλο είναι δευτερεύοντα μπροστά στις άδειες; Αν ένας διασώστης μπορεί να σώσει μια ζωή μόνος του τον Αύγουστο, γιατί είναι «ανεπαρκής» τον Ιανουάριο; Ή το πρωτόκολλο είναι σοβαρό και απαράβατο, ή είναι απλώς μια φούσκα που θα σκάσει πάνω μας.

Πάμε, λοιπόν, και στην πλάνη των «δύο ατόμων» και του πρωτοκόλλου.

Αν το επιχείρημα είναι ότι δύο άτομα κάνουν καλύτερη δουλειά στο πεδίο, τότε ας κοιτάξουμε τα ασθενοφόρα. Εκεί το πλήρωμα είναι δύο άτομα. Όταν ο ένας οδηγεί προς το νοσοκομείο, ο άλλος μένει μόνος πίσω με τον ασθενή και παρέχει τις πρώτες βοήθειες. Με τη λογική της «διπλής μηχανής», θα έπρεπε τα ασθενοφόρα να έχουν τρία άτομα πλήρωμα για να τηρείται το πρωτόκολλο κατά τη μεταφορά: δύο πίσω στην καμπίνα και ένας να οδηγεί. Αλλά εκεί επικρατεί σιωπή. Εκεί ο ένας διασώστης αρκεί. Στις μηχανές όμως, όπου το ζητούμενο είναι η ταχύτητα και η διασπορά, προτιμάμε να δεσμεύουμε δύο μηχανές στο ίδιο σημείο, αφήνοντας άλλους τομείς ακάλυπτους.

Το απολύτως οξύμωρο, βέβαια, είναι ότι αυτό το πρωτόκολλο κανείς δεν γνωρίζει ποιο είναι, γιατί επί της ουσίας δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καμία αιτιολόγηση και κανένα επίσημο έγγραφο που να αναλύει το σκεπτικό.

Οι πρωταγωνιστές στο περιθώριο;

Το πιο εξοργιστικό; Κανείς δεν ρώτησε τους ίδιους τους διασώστες των μηχανών· τους ανθρώπους που βρίσκονται καθημερινά στον δρόμο, που γνωρίζουν την κίνηση, τους κινδύνους και τις πραγματικές συνθήκες. Αυτούς που ζουν τη δουλειά και δεν τη διαβάζουν σε υπηρεσιακά σημειώματα. Η απόφαση πάρθηκε ερήμην τους.

Αντί να ενισχύσουν τον Τομέα Μοτοσυκλετών, επιλέγουν να τον «ευνουχίσουν» επιχειρησιακά. Μετατρέπουν ένα ευέλικτο σώμα ταχείας ανταπόκρισης σε μια δυσκίνητη δομή, αυξάνοντας τον κίνδυνο ατυχήματος και μειώνοντας την αποτελεσματικότητα.

Για να μην υπάρχουν απορίες σχετικά με τη θέση των διασωστών (όχι πως τους ζητήθηκε), αυτή είναι συντριπτικά κατά του μέτρου των δύο μηχανών. Λέτε αυτοί να μην ξέρουν και να γνωρίζετε εσείς, από τα γραφεία σας, καλύτερα τη λειτουργία του τμήματος;

Η «ασφάλεια» δεν επιβάλλεται με φανταστικά πρωτόκολλα και αποφάσεις γραφείου που δημιουργούν νέους κινδύνους. Η ασφάλεια και η επιτυχία κερδίζονται στον δρόμο. Και στον δρόμο, αυτή τη στιγμή, το μόνο που καταφέρατε είναι να βάλετε τρικλοποδιά σε αυτούς που τρέχουν για να προλάβουν να σώσουν όσους πιο πολλούς μπορούν.”