Scooter Festival & Electric Βikes 2019: Το πρώτο show event της χρονιάς

Ακολουθούν οι “Ημέρες Μοτοσυκλέτας”
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

19/6/2019

Το Scooter Festival & Electric Βikes πραγματοποιήθηκε φέτος, για πρώτη φορά στο παλιό αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι και ήταν κυριολεκτικά μια καυτή εκδήλωση… Ο καιρός δεν ήταν με το μέρος μας, διότι ο υδράργυρος είχε ανέβει κατακόρυφα με αποτέλεσμα να δυσχεραίνει την προσέλευση του κόσμου, για όσους δεν είχαν φύγει για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος για κάποιον καλοκαιρινό προορισμό. Ο καιρός μάλιστα ήταν τόσο απρόβλεπτος, που την Κυριακή το μεσημέρι το Scooter Festival πλήχθηκε από μια μπόρα που ήταν παραπάνω από καλοδεχούμενη, καθώς υπήρξε αισθητή πτώση της θερμοκρασίας, δροσίζοντας το κέντρο της πόλης. Ο χώρος έχει αναβαθμιστεί πρόσφατα και έχει αποκτήσει μια πιο βιομηχανική τεχνοτροπία με το δάπεδο να ανανεώνεται, όπως και η σκεπή που πλέον δεν μπάζει όσο τον περασμένο χειμώνα στις “Ημέρες Μοτοσυκλέτας”, ενώ ολοκαίνουργιες είναι και οι τουαλέτες που δίνουν έναν πιο ανανεωμένο αέρα στο χώρο.

Βέβαια το γεγονός ότι οι περισσότεροι πρωτευουσιάνοι αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την Αθήνα για το τριήμερο, δεν σημαίνει πως όλοι σκέφτηκαν με τον ίδιο τρόπο. Οι επισκέπτες ήταν αρκετοί για τα δεδομένα της εποχής, ενώ μάλιστα υπήρξαν και ορισμένες παρέες που είχαν προγραμματίσει από νωρίς την επίσκεψή τους και ταξίδεψαν απ’ τα νησιά του Αιγαίου για να βρεθούν κοντά μας αυτές τις μέρες. Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν από κοντά όλα τα νέα σκούτερ της αγοράς, με τις περισσότερες αντιπροσωπείες να είναι παρούσες εκθέτοντας ένα μεγάλο μέρος της γκάμας τους. Όμορφα τοποθετημένα τα σκούτερ, με αρκετή απόσταση το ένα απ’ το άλλο, σε προέτρεπαν να τα καβαλήσεις για να πάρεις μια γεύση απ’ την εργονομία που προσφέρουν. Όμως, δεν ήταν μόνο τα νέα μοντέλα σε πρώτο πλάνο, καθώς ήταν παρούσες και διάφορες λέσχες κλασσικών μοτοσυκλετών αλλά και Vespa, θυμίζοντας σε όλους μας πως τα σκούτερ δεν είναι κάτι νέο αλλά έχουν τις ρίζες τους βαθιά χωμένες στην ιστορία της μοτοσυκλέτας. Επίσης, δυνατή παρουσία είχαν και οι λέσχες των σκούτερ, όπως το ΤΜΑΧ Club και το Scooter Club Hellas.

 

Επιπλέον, τα ηλεκτρικά σκούτερ, ποδήλατα και πατίνια έκαναν αισθητή την παρουσία τους στην έκθεση, καταλαμβάνοντας περισσότερο χώρο –ο κόσμος έχει στραφεί πλέον σε αυτά αφού έχουν πιο φθηνό κόστος χρήσης- και τράβηξαν το ενδιαφέρον τόσο των μεγαλύτερων σε ηλικία αναβατών όσο και των εφήβων, που αποφάσισαν να τιμήσουν την έκθεση με την παρουσία τους και που η διοργάνωση με τη σειρά της τους παρείχε ελεύθερη είσοδο. Μάλιστα, στον ακάλυπτο χώρο του αμαξοστασίου είχε στηθεί μια μικρή οβάλ πίστα από κορίνες για τη δοκιμή των ηλεκτρικών οχημάτων.

Στο τέλος του άρθρου υπάρχει gallery με πλούσιο φωτογραφικό υλικό

Οι επισκέπτες μπορεί να μην έσπασαν ρεκόρ προσέλευσης για διάφορους λόγους, όμως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι ήταν πως ο μέσος όρος ηλικίας των επισκεπτών έπεσε κατακόρυφα, χάρη στην δωρεάν είσοδο σε άτομα ηλικίας 20 ετών και κάτω. Αξιοσημείωτο ήταν και το ενδιαφέρον που έδειξαν οι περισσότεροι έφηβοι σε ορισμένα μοντέλα. Εκτός απ’ το Ryker της Can-Am, που φιλοξενούσαμε στο περίπτερό μας και ήταν το πιο πολυφωτογραφημένο έκθεμα, υπήρξαν και άλλα μοντέλα που ξεχώρισαν οι νεαροί επισκέπτες. Απ’ τη Honda, τα GTR-150, Z 125 Monkey, C 125 Super Cub, CRF 250L και CB 300R ήταν αυτά που τράβηξαν το ενδιαφέρον των νέων, όπως και το VF185 της SYM. Αντίστοιχα, η εταιρεία που έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση σε εκδήλωση με όλα τα μοντέλα της γκάμας της, η Royal Alloy, κέρδισε τις θετικές εντυπώσεις των επισκεπτών καθώς τα σκούτερ της δείχνουν πως έχουν πολύ ποιοτικό φινίρισμα και η βαφή τους ξεχωρίζει με τα έντονα και ζωντανά χρώματα. Σε συνδυασμό με την κλασσική τους σχεδίαση είναι άκρως ελκυστικά. Όμως, το ενδιαφέρον των επισκεπτών και ιδίως της μικρότερης γενιάς, συγκεντρώθηκε στα ηλεκτρικά οχήματα, τόσο σε σκούτερ όπως αυτά της NIU, η πλατφόρμα ανταλλαγής μπαταριών iONEX της Kymco μαζί με το καινούργιο ηλεκτρικό scooter που παρουσίασε η εταιρεία, η Elettrica της Vespa και το CU-Χ της Super Socο, όσο σε ποδήλατα και πατίνια.

Ο κόσμος τα προσέγγιζε με ιδιαίτερη θέρμη χωρίς να κολλά στα στερεότυπα που υπάρχουν στους αναβάτες μεγαλύτερης ηλικίας, οι οποίοι θέλουν τα δίκυκλά τους να μετρούν εκρήξεις όταν οι κινητήρες παράγουν έργο απ’ την καύση του μίγματος. Η θετική προσέγγιση των ηλεκτρικών απ’ τη νέα γενιά, δεν οφείλεται στο γεγονός ότι δεν αγαπά τις μοτοσυκλέτες με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Ίσως η αιτία είναι ότι τις αντιμετωπίζουν με μια πιο αποστειρωμένη και ψυχρή λογική ως απλά μέσα μετακίνησης και προσελκύεται από το χαμηλότερο κόστος χρήσης και τις τεχνολογίες που διαθέτουν. Βέβαια, η άποψη των νέων μπορεί να αλλάξει μετά την πρώτη βόλτα με μια μοτοσυκλέτα... Όμως, η αλήθεια είναι πως τα ηλεκτρικά στους τομέα των εξόδων δεν έχουν αντίπαλο, καθώς το κόστος χρήσης του είναι σχεδόν μηδαμινό, ενώ πολλοί βρίσκουν πιο ενδιαφέρουσα την ηλεκτρική τεχνολογία.

Οι προετοιμασίες του αμαξοστασίου για να υποδεχθεί για τρίτη συνεχόμενη χρονιά τις “Ημέρες Μοτοσυκλέτας” ξεκίνησαν με τη λήξη του Scooter Festival και το MOTO θα είναι παρών –όπως πάντα- για σας μεταφέρει τον παλμό της μοτοσυκλέτας. Όπως μπορείτε να διαβάσετε και εδώ, η έκθεση θα ανοίξει τις πόρτες της απ’ το μεσημέρι της Πέμπτης στις 16:00 ως το βράδυ στις 21:00. Το ίδιο ωράριο θα ισχύσει και την Παρασκευή, ενώ το σαββατοκύριακο θα σας περιμένουμε απ’ τις 11:00 μέχρι τις 21:00 και στο περίπτερό μας θα έχουμε ξεχωριστά μοντέλα για να θαυμάσετε από κοντά.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες